Donderdag 1 juni Rivareyte - Ostabat 24 km

Verslag SMS donderdag 01-06 : We zijn in Ostabat. Een mooie route, flink geoefend voor de Pyreneeën. Veel, heel veel pelgrims, eentje met ezel, ook een oefening voor Spanje. Warm vandaag.

Notities donderdag : We hebben alletwee weer een onrustige nacht, enthousiaste kerkklok (2 keer op het hele uur, 1x op het halve uur) maar dat is al bijna gewoon. We hadden een weegschaal zien staan dus gaan we ons even wegen, dat is dus schrikken, niet afgevallen! en de rugzakken wegen zo´n 19 kilo!!!! Saskia denkt dat spieren meer wegen dan vet en dat het daardoor komt dat we niet afgevallen zijn maar ja... Om 7 uur ontbijten we uitgebreid, en Pascal komt ook nog met een aantal boeken aanzetten over de geschiedenis van Ossarain en dergelijke. Karen ziet ook nog een oude foto van het huis, blijkt het vroeger een steenhouwerij te zijn geweest. Om kwart over 8 lopen we aan, mooi weer en al gauw lopen we het bos in, omhoog. Het is een heel mooie route vandaag, bos, velden en de mais natuurlijk toch weer. En ook de Pyreneeën in de verte weer. Ook vandaag is het weer druk op de route, er lopen zo´n 10 andere pelgrims, dus de honden hebben het er maar druk mee. Vandaag lopen we weer over een stuk oude spoorweg inclusief brug. Om kwart over 10 lopen we St. Palais binnen waar we koffie drinken en misschien wel onze vijfentwintigste creme kopen, deze keer een creme om de voeten te koelen (de zakjes van Ely-Janne zijn op en waren heel lekker). Dan weer verder op weg via de D 302, een fikse klim en dan zien we een bordje dan het nog (maar) 849 km is naar Santiago, ook zien we alweer de Pyreneeën. Rechts zien we een pad wat flink omhoog gaat, en jawel dat mogen wij dus nemen op weg naar de Chapelle de Soyarce. Dit was echt een heel pittige klim, een goeie oefening voor de Pyreneeen, maar als we boven zijn zien we daar dus een grote hoeveelheid pelgrims zitten, en het is heel gezellig.

Verdiende rust

Guus en Nettie (uit Veldhoven) zijn er, ons drietal en Carl en Aukje komen er ook aan. In totaal wel 14. We zitten hier wel anderhalf uur, lekker met de schoenen en sokken uit, te eten en wat rond kijken, schitterend. Dan toch weer verder eerst naar beneden (een beekje) en dan weer fiks omhoog, op een weg waar we een kudde schapen tegen komen, dus aan de kant. Bijna in Ostabat aangekomen kunnen we kiezen voor de weg of een oud pelgrimspad (in de gids beschreven als heel slecht en modderig) maar dat willen we toch proberen. Een mooi pad, als de stenen maar opgeruimd zouden zijn.

In Ostabat aangekomen lopen we een cafeetje binnen en drinken daar een echt baskisch bier, Akerbeltz, en dan komen Carl en Aukje er ook weer aan. Zij zijn op zoek naar een slaapplek want ze hadden niet gereserveerd. (Wij ondertussen wel want Pascal vond dat we moesten reserveren omdat in Ostabat 3 routes bij elkaar komen). De eigenaar van het cafeetje heeft nog wel iets voor hen, een zaaltje. Wij denken er nog even over om onze reservering af te zeggen maar doen dat toch maar niet, en lopen dus om kwart voor 4 aan. Om 4 uur komen we aan bij ferme Gaineko Extea. Een groot complex met veel kamers maar niemand om ons bij aan te melden, dus wachten, wachten.. Karen vindt het te lang duren en belt en dan komt er al snel een mevrouw om ons naar onze kamers te brengen, een kamer met 6 bedden waarvan er 2 bezet zijn. Weer ons normale ritueel en dan lekker buiten zitten en weer schrijven, sudoku en wat kletsen met Guus en Nellie. Om kwart over 7 gaan we eten, in een zaaltje met 36 pelgrims. We krijgen eerst nog onze stempels en Saskia koopt een zilveren schelp. Dan een aperitief, Txapa (baskisch). Karen wil heel graag de fles hebben voor het etiket. De baas, een bask, zingt tijdens het aperitief en ook tijdens het eten. Het is lekker en ook gezellig, maar wel druk, niet alleen de bask zingt, maar ook anderen gaan zingen. Christian helpt Karen nog met het goed opschrijven van een van de teksten: en descendant il y a de soulagement, en montant il y a beaucoup de peine. Saskia is ondertussen naar buiten gevlucht en ontmoet daar Koen, ook de drukte ontvlucht. Karen en Nettie zingen samen nog het lied: Toen de hertog Jan kwam varen. Rond 10 uur naar de kamer en naar bed.

Voor de eerste keer zien we de man met de ezel

Vrijdag 2 juni Ostabat - Saint Jean Pied de Port 20 km (tussenstand 1474 km)

Verslag SMS vrijdag 02-06 : 10:50 uur, we zijn in St. Jean-le-Vieux, nog 4 km !! 12:15 uur, we zijn er !!! We zijn in St. Jean Pied de Port. Post is goed aangekomen, bedankt voor de cadeautjes, hartstikke leuk !

Notities vrijdag : Slapen blijft hier vaak moeilijk. Ongelofelijk, want we zijn toch de hele dag buiten aan het lopen, maar toch wil het vaak niet lukken om goed te slapen, vandaag dus ook niet. Om 6 uur staat iedereen op, een fransman, een canadees van duitse afkomst (Andreas) en wij dus. Karen´s knie zit weer op slot, heel vervelend. Om kwart voor 7 kunnen we ontbijten en we bestellen meteen een lunchpakket. De fles waar Karen graag het etiket van wilde hebben is nog steeds niet afgeweekt en dus neemt ze die uiteindelijk maar mee in haar rugzak om het zelf af te weken.
De Bask is zeer enthousiast in het afscheid nemen, we krijgen bijna een tongzoen van hem. Het weer is goed dus in korte broek onderweg, bijna in een file maar die is snel opgelost want iedereen loopt z´n eigen tempo. We lopen in Baskenland en alle huizen in de dorpen zijn rood met wit gekleurd, echt heel mooi. We lopen een tijdje samen met Carl en Aukje. De route loopt evenwijdig met de D993, soms er boven, soms er vlak langs, soms er gewoon op. Om kwart voor 11 ploffen we op een terrasje en eten net als de anderen ons lunchpakket op en drinken daar heerlijjk koffie. Dan weer verder, het laatste stuk gaat via D933, wel een drukke weg en het waait fors hier. Om kwart over twaalf komen we bij de Jacobspoort van St. Jean Pied de Port. Wij maken een foto van Andreas, Andreas van ons

en Andreas ook nog van een paar fransen. En dan de stad in. Helaas is de Nederlandse refugio al vol en moeten we dus op zoek naar een andere. Ook de Accueil de Pelerin is gesloten dus gaan we maar even wat drinken en bellen dat we in St. Jean zijn! Een nieuwe mijlpaal voor ons. Bij de accueil moesten we een formulier in vullen en daarna kregen we een aantal papieren voor de route. En de vraag of we al gereserveerd hadden in Orisson, niet weer he. Nee dus, de mevrouw gaat bellen en zondag kunnen we er niet terecht, maar zaterdag wel oké dan zaterdag maar, toch maar een halve rustdag. Dan naar de slaapplek. We kunnen er terecht en zien daar Koen ook weer en ook Rufino, Christian en Reinhold. Dan lekker opfrissen en op naar het postkantoor voor onze post. Onder andere mijn grote pakket. Het duurt even voordat ze het gevonden hebben (Karen is nog terug gegaan omdat ze haar paspoort niet bij zich had) en dan bij een cafeetje het pakket uitpakken en de post lezen. Heel fijn dat ik zoveel post heb gekregen. Het pakket was leuk, maar ik heb de hagelslag aan Domique gegeven (hij moet terug naar Parijs voor en of andere scan), en de dropjes heeft Saskia aan de eigenaar van de refuge gegeven, hij was er erg blij mee en vond ze ook erg lekker. (Later hoorden we van Koen dat hij er nog wat van gegeten heeft). De peperkoek en de chocolaadjes hebben we gehouden. En natuurlijk de spullen die we hadden gevraagd . Dan weer terug naar de refuge en de stad in om toerist te spelen, wat winkelen en dergelijke. Dat is ook leuk. We bezoeken de kerk en zien echt heel leuke winkeltjes maar ja... we hebben geen auto. Saskia koopt een heel mooie portemonnee en dan gaan we toch maar weer terug, wat schrijven en kletsen met Rufino. Daarna op zoek naar een restaurant. We zien daar ook meer pelgrims die we wel van gezicht kennen maar niet van naam en ze zijn ook vanaf le Puy vertrokken, een van hen gaat morgen terug naar huis en als we klaar zijn met eten neemt hij een fles champagne en ook wij krijgen daar een glaasje van. En dan heerlijk terug om te gaan slapen.

Saint Jean Pied de Port en leuke winkeltjes

Saint Jean Pied de Port - Refuge Orisson 8 km

Verslag SMS zaterdag 03-06 : Aangekomen bij Refuge Orisson, 8 km van St. Jean. Flink stijgen naar 770 m hoogte, een heel mooi uitzicht onderweg, morgen naar 1400 m.

Notities zaterdag : Vrij laat gisteravond kwamen er drie spaanse dames aan, die veel herrie maakten en een van hen snurkte de hele nacht door. Dus geweldig geslapen, dat belooft wat voor de route door Spanje, want de refugio's zijn daar veel groter dan in Frankrijk. Om 6 uur zijn er veel mensen bezig met vertrekken. Christian en Rufino horen we al, dus Reinhold zal ook wel vertrekken. De wekker hebben we niet gezet, omdat we pas vanmiddag vertrekken, maar dat is ook niet nodig want de kerkklok doet ook goed z'n best : om half acht wel 33 keer. Dus opstaan en aankleden. Saskia haalt ondertussen croissantjes voor bij het ontbijt en dat is maar goed ook, want het brood is bijna op. Daarna gaat Saskia haar waterzak schoonmaken. We gaan ook verder met het vullen van ons postpakket, waar we gisteren al mee begonnen waren. Rond half tien wegen we eerst nog even de rugzak, ongeveer 16,5 kg dus dat valt mee. Saskia is niet tevreden met het gewicht van de doos die ze terugstuurt. De doos van Karen lijkt veel zwaarder, maar daar zit dan ook een bout van een oude spoorlijn in. Het valt uiteindelijk wel mee, die van Karen weegt 2,5 kg en die van Saskia 3 kg. Dan nog wat boodschappen doen en kaarten schrijven en nog even naar de accueil, waar het heel druk is. Een groep van 10 Canadezen is zojuist aangekomen. Saskia koopt een kettinkje voor haar hanger, we halen onze rugzakken op en eten daarna een flinke salade. Tegen 13.00 uur vertrekken we voor het eerste deel van de klim naar Roncevalles. Iedereen, die we van tevoren spraken, zei dat dit een heel zware klim zou worden, dus zijn we benieuwd. We gaan omhoog van 180 m naar 770 m (refuge Orisson ). Het begint best heftig. De echte pelgrimsweg is de D933 en die is erg druk, dus we moeten vrij heftig klimmen ( 600 m in 8 km ). Al snel zitten we op 480 m hoogte. Het begint flink te waaien, een koude wind en de zon brandt op ons hoofd. We lopen over een pad met veel losse stenen en hebben medelijden met onszelf, maar ook met de beesten die over dit pad moeten. Het uitzicht is wel heel mooi. Bij een oriëntatietafel hijgen we even uit en daar zien we ook een duits stel dat vindt dat de franse regering paden moet maken voor de pelgrims en ons niet over asfalt moet laten lopen. Dan zien we Andreas en weten we dat het niet ver meer is en inderdaad, dat is ook zo. Om half vier zijn we er. De schoenen buiten uittrekken en we krijgen een kamer met 6 bedden. Het ziet er mooi en modern uit. Na het douchen gaan we buiten in de zon wat kletsen met Andreas. Dominique had hem verteld, dat Saskia een geheim middel had dat zou moeten helpen tegen tendinitis. We zouden rond half zeven eten, maar we moeten nog even wachten, omdat er nog 2 pelgrims aangekomen zijn die nog moeten douchen en om 19.00 uur gaan we aan tafel. Het is een heel internationaal gezelschap : een Schot (spreekt perfect spaans en frans), 2 Amerikaanse vrouwen, 3 Francaises, 1 Zwitserse, 1 Duitse, 1 Breton, 1 man uit Carcassonne, 1 Zuid-Koreaanse, 1 Frans echtpaar, 1 Canadees en wij tweeën. Het eten is goed en na het eten praten we even met de Koreaanse, Tisun Kim, en zij schrijft onze namen in het koreaans. Ze is pas 21 jaar, toch heel knap van zo'n meisje om de route te lopen. De Breton, voor wie het morgen de laatste etappe is, trakteert op Brana, een heel sterk drankje gemaakt van perenafval. Met een klein groepje nog wat kletsen en dan naar bed. Morgen naar Spanje !!!

Herberg in de Pyreneeën met een gezellige borrel

Zondag 4 juni Refuge Orisson - Auritz - Burgete 21 km

Verslag SMS zondag 04-06 : 10 uur : we zijn in Spanje !!! 15.15 uur : we zijn in Burguete, 3 km voorbij Roncevalles. Mooie route door de Pyreneeën, klimmen viel mee, wel heel veel koude wind.

Notities zondag : De wekker gaat om kwart over zes. De rest slaapt nog, dus we moeten stil zijn. Buiten zien we een hele mooie zonsopgang, het is wel fris buiten. Om zeven uur ontbijt en om half acht zijn we op weg. We stijgen weer flink. Koeien, schapen en paarden lopen hier gewoon los. Het waait hier ook heel hard en die is koud, dus de truien gaan aan. Rond een uur of negen zitten we op 1200 m hoogte en de bergtoppen worden steeds kaler. Het klimmen valt ons eigenlijk wel mee, maar de wind niet. We schuilen zelfs even voor de wind achter een muurtje. Daarna lopen we om een berg heen, lekker even uit de wind. Om half tien zijn we bij de fontein van Roland en vlak daarna zijn we in Spanje, de provincie Navarra op 1337 m hoogte. We lopen door een klein beukenbos, verder omhoog naar de col Le Poeder ( 1410 m ). In de verte, na een groot bos, zien we de abdij van Roncevalles al. Ondertussen heeft zich iemand van de refugio van afgelopen nacht zich bij ons gevoegd. Gerard heet hij ( wij noemen hem Jaap Stelloo, want daar lijkt hij op ). We dalen af via de weg, met afsnijdingen en het gaat echt flink omlaag, van 1410 naar 952 m in 6 km. Er lijkt maar geen einde aan te komen, maar om 12 uur zijn we er eindelijk. Een kloostercomplex uit 1132 en vanaf het begin was hier al pelgrimsopvang. We willen de kerk in, maar alles is dicht, dan maar op zoek naar de pelgrimsherberg, maar dat is niet gemakkelijk, dus naar de VVV. Een vriendelijke mevrouw vertelt ons waar we de stempel kunnen halen ( kan tot half twee ), maar de pelgrimsherberg en de jeugdherberg zijn pas om vier uur open. We hebben geen zin om zo lang te wachten, dus alleen een stempel en daarna willen we verder lopen. Het ontvangstbureau voor de stempel is dicht ! Informeren bij de souvenirwinkel, maar daar zijn ze zeer onvriendelijk. Uiteindelijk komt er toch een meisje aangesloft, deur open, lange tafels met pennen en er wordt een papier bij ons neergegooid, invullen en dan "bang" de stempel, allemaal erg onvriendelijk dus maar snel verder. Eerst even lunchen en daarna lopen we via een bospad langs de drukke D428 en een half uur later komen we in Auritz-Burguete, een slapend stadje. We volgen de bordjes en komen bij een habitaciones uit. Twee kamers voor ons drieën. Gerard is er ook bij en hij regelt dat de was in de wasmachine kan. Dan lopen we het dorpje in op zoek naar een supermarkt, nee dus, een restaurant en een barretje. Die vinden we vlakbij de kerk, Bar Fronton. De eerste spaanse wijn en verslag schrijven. Dan verder op zoek naar een restaurant en die vinden we een waar het niet al te duur is. Het dorpje is heel schoon en heeft goed verzorgde huizen. We gaan terug om te kijken of de was klaar is, maar dat duurt nog even dus maar wat rond hangen en wachten op de was. Uiteindelijk is die dan klaar en gaan we terug naar het barretje. De andere Fransman, Jean-Claude, is er ook en we drinken wat met z'n vieren en gaan ook met z'n vieren eten. Het eten is lekker en het is gezellig, alhoewel Gerard en Jean-Claude een verhitte politieke discussie hebben. Als wij klaar zijn met eten, zo rond half tien, komen de spanjaarden pas eten. Wij gaan dan naar de kamer en naar bed.

De Pyreneëen maar ......We houden vol !!!

maandag 05-06 Auritz-Burguete - Larrasoana 22 km

Verslag SMS maandag 05-06 : We zijn na een zware en hele warme wandeling in Larrasoana aangekomen, waar we slapen in een refugio. Veel pelgrims onderweg, best gezellig! Alle talen hier.

Notities maandag : Weer om 6.15 uur gewekt door de wekker en om 7 uur gaan we met z'n drieën ontbijten, maar waar ? In de woonkamer dus, geroosterd brood, koffie en fruit. Het fruit bewaren we voor onderweg. Daarna afrekenen, gisteren konden we frans spreken met de dochter, maar de moeder spreekt dat niet, dus gaat het wat moeizaam, maar met handen en voeten lukt het uiteindelijk. We lopen langs de bar, daar zit een hele grote groep te eten. Die hadden in Roncevalles geslapen en werden om 6 uur uit hun bed gehaald. We zien ook Koen terug en Lea, de Zwitserse. Leuk om zo nu en dan bekende gezichten te zien. We komen ook verderop veel pelgrims tegen, mensen die net begonnen zijn in St. Jean Pied de Port ( zie je aan de witte benen ) en toeristen ( zie je aan de kleine rugzakjes ). De route in Spanje is heel goed aangegeven, je zou het zelfs zonder gids kunnen doen. Soms zijn er zelfs speciale paden aangelegd, vooral langs snelwegen. Om half negen komen we door Mezkititz, even onduidelijk waar we heen moeten maar een vrouw hangt uit het raam en wijst naar rechts, oké, daar naar toe dus, flink omhoog en boven op de berg weer een flink frisse wind. We lopen nu door een bos en moeten veel hekken open en dicht maken.

Rustpauze met o.a. Tisun en Gerard

Tisun, de Zuid-Koreaanse, zien we ook weer en met z'n vieren lopen we verder. Gerard is vol bewondering voor haar, zo'n klein jong meisje en helemaal alleen. Gerard begint wat te zingen, klinkt leuk, franse liedjes zijn toch mooier dan ons "potje met vet". Even een pauze bij een beekje en Gerard loopt snel aan, wij volgen en Tisun daarna. Even later zijn we weer vlak bij elkaar. Karen aait katten, Tisun is helemaal verbaasd en aait, denken wij, voor het eerst van haar leven een kat. Het is best heftig vandaag, toch veel stijgen en dalen en vaak in korte tijd flink omhoog. Dan zijn we op het hoogste punt en gaan we flink omlaag naar Zubiri, een heel vervelende afdaling over losse stenen en dat terwijl het ook nog eens erg heet is. Als we in Zubiri aankomen zien we voor het eerst de uitgebreide pelgrimsinfo borden aan het begin van het dorp.

We gaan op zoek naar een bar voor koffie en als we er een vinden gaan we buiten zitten met de koffie en sandwich. Karen is op zoek naar een telefoonkaart, maar dat lukt niet zo. Dan weer verder, een saaie route langs een fabrieksterrein, er zelfs overheen en het is nog steeds heel heet ! Gelukkig is er in Spanje op veel plaatsen water te krijgen, hoeven we dus niet zoveel meer mee te sjouwen, scheelt weer gewicht. Rond half drie komen we in Larrosoaña aan

en lopen naar de albergue. We krijgen een stempel van de burgemeester en dan naar de slaapzaal met 7 stapelbedden dicht op elkaar. Gerard twijfelt, maar gaat toch ook maar hier slapen. Voor de douche moeten we in de rij en helaas is het warme water ook niet meer erg warm, maar goed, toch nog wel lekker gedoucht. We gaan het stadje bekijken ( één lange straat). Er zou een barretje zijn maar die vinden we niet, dus maar even vragen. We moeten aan het einde van de straat zijn en daar vinden we dan ook de bar en daar gaan we lekker in de tuin in de schaduw zitten. We reserveren voor het pelgrimsmenu wat om half zeven geserveerd wordt. We eten met 28 mensen, sober maar wel lekker en zeer gezellig. Dan terug naar de albergue, even op internet en om 10 uur slapen.

Uitje met heren ...............................................Refugio in Larrosoana

Dinsdag 6 juni Larrosoana - Cizur Menor 21 km

Verslag SMS dinsdag 06-06 : We zijn na een hele hete dag in Cizur Menor aangekomen waar we slapen bij de Malthezer Orde. Hebben wat van Pamplona gezien. Maar geen stier. Heet en vlak.

Notities dinsdag : We hadden vannacht een echt snurkconcert, dus oordopjes in. Vanaf vijf uur beginnen mensen al weer op te staan en als wij om kwart voor zeven klaarstaan, is bijna iedereen al weg. Op naar het ontbijt en om kwart over zeven gaan wij op weg, Gerard ook. Weer blauwe lucht en veel zon. We zien een flinke kudde paarden met heel veel veulens. We lopen vandaag veel door bos en velden over van die heerlijke losse-stenen-paadjes, daar houden ze hier heel erg van. In de dorpjes hier zie je overal frisdrankautomaten staan. We lopen hier via een omleiding en zien ook heel veel gewone wandelaars en veel mannen zonder t-shirt. Dan komen we al snel in de voorsteden van Pamplona waar we boodschappen doen. Het duurt eindeloos voor we in het centrum van Pamplona zijn. Uiteindelijk zijn we in het oude centrum. Er is daar een infocentrum voor pelgrims, we kunnen hier onze rugzakken laten staan en gaan de stad even bekijken. Karen heeft een nieuw buiktasje nodig, dus even naar de winkelstraat en daarna willen we de kathedraal bekijken, we moeten een flink bedrag betalen om de kathedraal te "mogen" bekijken en daar hebben we geen zin in, dus niet. De rugzak opgehaald en verder de oude stad in, die is erg mooi. In een groot park gaan we in de schaduw wat eten en dan naar Cizur Menor. Via de campus verlaten we Pamplona. Het is heel heet, maar om kwart over twee zijn we in Cizur Menor. Bij de ingang van het dorp is een kapel met Maltezer vlag en daar moeten we zijn.

Er is plek, dus even de rugzak wegzetten en dan naar de kapel voor uitleg over de orde. Omdat het zo heet is, blijven we binnen en gaan rond half zes het dorpje bekijken en een restaurant zoeken. De restaurants gaan hier pas om negen uur open, dus besluiten we om in het barretje tortilla te eten. We eten met nog vier anderen en dan komt Lea er ook nog bij, het wordt heel gezellig. Om kwart voor tien gaan we naar bed.

Woensdag 7 juni Cizur Menor - Puenta la Reina 21 km

Verslag SMS woensdag 07-06 : Na een klim kwamen we bij Puerta del Perdon op 780 m. Dan via een rotte afdaling in Puenta la Reina. We slapen bij paters en tis weer warm. En Sas is jarig!

Notities woensdag : Vandaag is Saskia jarig. De nacht is rustig, maar de Italianen beginnen om kwart over vijf alweer aanstalten te maken. Wij zijn om half zeven klaar en lopen naar het barretje voor ontbijt. We eten met z'n zevenen en bestellen meteen een sandwich/tortilla (de eerste en de lekkerste, bleek achteraf!!!!) voor onderweg. Vandaag moeten we klimmen naar de Alto de Perdon, bijna 800 m. Cizur Menor ligt op 480 m en de klim is flink steil. Paul van Orsouw van van Piere belt nog even om Saskia te feliciteren en de klim is nu echt behoorlijk heftig. Om half tien zijn we boven bij het beroemde Compostela beeld,

dus foto's en dan heel steil afdalen over een afgrijselijk pad met losse stenen. Om half elf nemen we een welverdiende rustpauze in Uterga en Gerard trakteert op een wijntje en koek ter ere van Saskia's verjaardag. Ondertussen belt Ben, goed getimed. James, de Schot, komt er ook bij zitten en verder een heleboel katten. Dan gaan we verder naar Puenta la Reina, smalle paadjes met olijfbomen, amandelbomen en veel nieuwe moderne huizen,. Dan weer een omleiding

en om twaalf uur zijn we in Obanos. We gaan even in het voorportaal van de kerk zitten en ook nog even de kerk in, een kerk met een enorm "gouden" altaarstuk. We krijgen een stempel en gaan dan verder. Een kwartier later zijn we in Puenta la Reina en gaan daar naar de albergue Peregrinos Padres Reparaderos. Een mooie ruimte met twaalf stapelbedden en schone maar niet erg warme douches. Ook nu blijven we eerst nog wat binnen en dan gaan we het dorpje bekijken. Eerst een mooie sobere kapel. We zien hier trouwens ooievaarsnesten op de hoge torens, heel mooi. Dan naar de "grote" kerk, weer zo'n enorm "gouden" altaarstuk en heel veel pracht en praal. Saskia vindt het eigenlijk helemaal niet zo mooi. Dan naar de Puenta,

ook al zo'n Compostela-symbool, heel mooi, foto's en dan een drankje vanwege Saskia's verjaardag. Hierna gaan we nog even naar de VVV en Karen koopt daar een heel mooie hanger met zonnewijzer. Nog even terug naar de refugio, wat schrijven en dan eten, samen met Gerard en Jean-Claude. Onderweg zien we Koen en Marga zitten, even wat kletsen en dan menu pelerino, erg lekker en het is ook weer gezellig. Om half elf naar bed, het is al donker !!!

De jarige doet een dutje, sorry, houdt siësta !

Donderdag 8 juni Puenta la Reina - Estella 22 km

Verslag SMS donderdag 08-06 : Na een hele hete wandeling in Estella aangekomen. Was een zware dag, maar met een hele gezellige avond.

Verslag donderdag : Het was vannacht heel vies warm en we hadden 's ochtends geen toiletpapier. We lopen om zeven uur aan voor het ontbijt en om half acht vertrekken we echt. We komen Koen en Marga tegen, daarna Lea en Gerard

en we lopen met hen mee. Alweer een omleiding ! We beginnen met een flinke klim, heel steil en zwaar. In de verte zien we nog de windmolens van de Alto de Perdon. We komen langs veel wijngaarden. Na drie kwartier Cirauqui, een heel schilderachtig dorpje tussen de heuvels geplakt. In Cirauqui doen we inkopen voor de lunch en gaan we naar een panaderia voor koffie. Er is daar alleen een automaat en er zijn daar heel veel pelgrims. Koen en Lea zijn er ook, dus gezellig wat gekletst. Vandaag is alweer erg heet en we zijn al snel helemaal "kapot", gelukkig is er overal wel water te vinden. In alle dorpjes zijn de luiken dicht, buiten pelgrims zie je verder niemand. In Villafuerta lopen we langs de kerk, de deur staat open dus even kijken. We krijgen een stempel en daarna gaan we onze lunch opeten op een pleintje voor de kerk.

. Er zitten ook hier weer veel pelgrims. En ook een hondje dat heel graag de vetrandjes van de ham lust. Om half drie komen we in Estella aan en gaan daar naar de gemeentelijke albergue. Gerard gaat ergens anders heen, want hij ziet het niet zitten om in een zaal met zeventien stapelbedden te slapen. We zien veel bekende gezichten. Het stadje even bekeken en terug naar de albergue waar Karen gaat chatten. Saskia gaat lekker buiten zitten, Gerard komt erbij zitten en zegt zich nu alleen te voelen, maar ja daar heeft hij zelf voor gekozen. Daarna gaan we eten met Gerard, Koen, Marga en Lea en het wordt een heel gezellige avond, wel wat laat, want we liggen pas om kwart voor elf in bed.

Estella kamer met 17 stapelbedden en een gezellig dineetje

Vrijdag 9 juni Estella - Los Arcos 21 km

Verslag SMS vrijdag 09-06 : Na een warme dag zijn we in Los Arcos. Nu waait het flink, straks regen? Lange weg met Marga (nl) en Koen (b) door dor land. Slapen in een Belgische refugio.

Notities vrijdag : Rond half zes beginnen de eersten op te staan en wij staan tien minuten later op en om zes uur een spaans ontbijt, met koekjes en toast, in de grote keuken. De muziek die hier op staat is heerlijk Bob Marley, een fijne manier om wakker te worden en om half zeven zijn we op weg. Samen met Koen, Marga en Lea. Een leuke groep om mee te lopen. Gerard wilde niet in de refugio slapen en zien we ook nog niet. Als we een klein eindje gelopen hebben zien we een vrachtauto staan met de tattoo van Karen

(de indalo) en daar moet natuurlijk een foto van gemaakt worden. Dan verder en rond zeven uur zijn we bij wijnhuis Irache. Ze hebben daar een aparte bron: een kraan met wijn en een met water, dus lekker de wijn geproefd, dat is wel wat vreemd zo vroeg op de morgen, maar ook wel heel gezellig zo met veel andere pelgrims.

Walhalla voor drankorgels

Dan weer verder en om acht uur even een chocolade-pauze, iedereen wil wel van zijn gewicht af. Dus ook de heerlijke chocoladenoten van Saskia gaan op vandaag. Het is wat bewolkt en zo nu en dan zelfs een beetje fris, en het waait stevig. Na het gehucht Azqueta begint de klim en het is echt flink steil. Karen loopt samen met Koen en Saskia met Marga, we hebben een beetje hetzelfde tempo dus dat loopt wel lekker. Om negen uur komen we dan in Villamayor de Monjardin aan en daar drinken we koffie en nemen een sandwich. Er loopt een puppie rond die Santiago heet, een piepklein beestje, zou pas twee maanden zijn. Ondertussen komt Lea ook weer aangelopen, zij loopt haar eigen tempo en heeft last van haar been, en vraagt om ijs om het te koelen maar dat is er niet en neemt dan maar een blikje cola. Gerard komt er ook aan, drinkt koffie en loopt weer verder. Wij gaan ook weer verder, eerst de waterzakken bijvullen.

Het is nu een lange rechte weg tussen graanvelden en wijngaarden door, een saaie weg, maar de omgeving is wel mooi. Zo nu en dan houden we een pauze, meestal zitten Karen en Koen dan al te wachten en komen Marga en Saskia wat later aan. Ook komt er regelmatig een duits stel langs en die pauzeren ook even. Het zijn moeder en zoon, Wiebke en Jan. We gaan in Los Arcos slapen in een albergue, die gerund wordt door belgische vrijwilligers en er zou een masseur zijn. Om een uur of twee zijn we er, en wat blijkt, de masseur is vrij want het is feest in Logroño, jammer...Na het douchen en de was even het stadje in om wat te eten, want we hebben honger. De lucht wordt steeds dreigender en het lijkt erop dat het gaat regenen. Gerard is ook in de albergue en op een gegeven moment zien we Lea ook, zij heeft het dus ook gehaald. Om half zes kunnen we de kerk bekijken, een schitterende kerk, weer heel veel goud en er wordt druk gepoetst door een aantal oude dames. Ook kunnen we hier weer een stempel krijgen. Om acht uur is er een pelgrimsmis, maar dat is een beetje een onhandige tijd, want we willen ook niet te laat eten, dus die slaan we dan maar over. We eten samen met Gerard en Jean-Claude en dan terug en nog wat schrijven en naar bed.

Zaterdag 10 juni Los Arcos - Viana 20 km

Verslag SMS zaterdag 10-06 : Een rustige dag, niet zo ver gelopen, naar Viana. We zijn wat moe, de Spanje-weg heeft veel emotie en energie. Heel anders dan in Frankrijk. Vanochtend afscheid genomen van Lea, een lieve Zwitserse. Blessure: tendinitis... de blessure der pelgrims. Morgen de Rioja in !

Notities zaterdag : Vannacht niet erg goed geslapen, vroeg naar bed gegaan maar om twaalf uur kwamen er een stel italiaanse fietsers aan en die maakten een klere herrie. En vanochtend om vijf uur weer hetzelfde, want dan vertrekken de eersten alweer. Het zijn fietsers die hun spullen met busjes laten vervoeren, wij noemen ze toeristen. Dus wij ook vroeg wakker. Toch maar blijven liggen en om zes uur opgestaan, het gebruikelijke ritueel en dan wachten tot het zeven uur is om te gaan ontbijten in de stad. Eerst nog een emotioneel afscheid van Lea, zij heeft last van een scheenbeenontsteking en gaat met de bus naar Logroño en moet op 29 juni het vliegtuig terug nemen naar Zwitserland, dus die zullen we waarschijnlijk niet meer zien. Marga gaat op haar eigen tempo verder naar Logroño. De bar waar we dachten te kunnen ontbijten is niet open, maar het hotel daar tegenover gaat wel om zeven uur open, dus daar maar eten. Samen met Koen en Gerard. En dan rond half acht op weg. Koen gaat nog even terug naar Lea, wij lopen door. Het is een rustig begin lekker vlak en het heeft vannacht wat geregend dus is het lekker koel en bewolkt, heerlijk loopweer. Als we in Torros del Rio zijn, nemen we even pauze en daarna mogen we weer klimmen. Boven op de berg zien we Logroño al en zijn we in de provincie Rioja. De omgeving is heel mooi, je ziet hier graanvelden, olijfboomgaarden en wijngaarden. Dus groen en geel langs elkaar, geweldig. We gaan ook wel wat stijgen en dalen maar dat valt heel erg mee. Gerard vraagt onderweg of we naar Logroño gaan of naar Viana, wij gaan naar Viana, Logroño hebben we geen zin in, een te grote stad en druk, omdat daar de Riojafeesten zijn. We lopen steeds dichtbij de N120, soms steken we die over, soms lopen we er vlak langs en soms van verder er van af. Om kwart over twaalf zijn we bij de refugio en daar komen we weer veel bekenden tegen die dus ook vroeg ophouden. We slapen in een slaapzaal met stapelbedden die i.p.v. 2-hoog 3-hoog zijn. Nog nooit zoiets gezien. Gelukkig hoeven wij niet 3-hoog te slapen. Lekker opfrissen en dan even wat info vragen beneden, en dan blijkt dat de winkels hier om twee uur sluiten en vanmiddag niet meer open gaan, dus nog maar snel boodschappen doen voor morgen. We komen in een internetcafe terecht, waar Saskia wat aan het verslag werkt en Karen voetbal (WK) kijkt en met een oude spaanse man praat. Ze verstaat er niets van en is blij als Saskia klaar is, zodat we weg kunnen. We ploffen vrij snel al weer bij een bar neer, want we zien Wiebke en Jan. We lopen met z'n vieren naar de albergue en zien dan bij de kerk een grote groep bekende pelgrims. Er wordt een groepsfoto gemaakt, we bekijken even de kerk en gaan terug naar de albergue. Rond zeven uur zoeken we een restaurant op om wat te gaan eten, maar dat kan pas om acht uur. Netjes gewacht, lekker gegeten, daarna nog naar jazz geluisterd op het plein en dan naar bed.

Jazz op het plein

Zondag 11 juni Viana - Navarrete 23 km

Verslag SMS zondag 11-06 : We zijn in de streek Rioja aangekomen en slapen in Navarrete. Een warme dag, niks nieuws dus. Kijken in een café naar het voetbal onder het genot van tapas.

Notities zondag : Vannacht was het heel heet, niet erg lekker geslapen. Om kwart over vier beginnen de eersten alweer te rommelen, het is soms toch wel erg vroeg! Wij staan om zeven uur buiten en willen ontbijten, maar er is niets open, dus lopen we maar aan, we hadden uit het restaurant wat brood meegenomen en daar knabbelen we maar wat op. Al vrij snel naderen we Logroño en daar stoppen we voor een ontbijt, maar eerst moeten we langs de plek waar het feest gehouden wordt, de mensen staan al in de rij maar het is nog niet begonnen. Na het ontbijt gaan we verder, het is een redelijk grote stad, dus je bent er niet zomaar doorheen, maar al met al valt het mee. We zien ook vandaag weer heel veel Spanjaarden lopen, heel snel vaak, en de mannen met ontbloot bovenlijf en de vrouwen in hun BH, ziet er niet uit, maar goed, ieder zijn eigen manier. We lopen in de richting van een groot recreatiegebied met een stuwmeer. We komen onderweg Tisun tegen, de finnen en de twee zweedse meisjes, en ook veel fietsers die erg snel fietsen en geen bel hebben, je schrikt je zo nu en dan helemaal rot, vooral bij mountainbikers. Na het park mogen we nog een stuk klimmen en dan zijn we in Navarrete, rond één uur. De albergue is nog niet open dus maar bij de bar gaan zitten wachten, ook de finnen en de zweedse vrouwen komen eraan, zij blijven ook allemaal hier. Het is een mooie albergue met kamers met acht bedden en eigen douche en wc per kamer. De gebruikelijke routine en dan naar de bar om voetbal te kijken, want Nederland speelt. We eten heerlijke tapas, want we hadden gehoord dat net als in Frankrijk, ook in Spanje alles dicht is en we dus niet kunnen eten. Na het voetballen nog wat in het plaatsje rond gekeken en gebeld en dan terug naar de albergue.

Gerard had gekookt, hij heeft van alles in de keuken gevonden en we eten gezellig met veertien man. Eerst wordt er door de hospitalero nog een pelgrimslied gezongen : ultreia, suseia, deus adjuva nos: allways more far, allways more high, god help us. Iedereen zingt mee.
Er is wat paniek, omdat Tisun kwijt is. Een Italiaanse had haar een kilometer of 2 voor Navarrete huilend achtergelaten en dacht dat ze wel hier zou moeten zijn maar niet dus. Ze gaat samen met Gerard nog zoeken om een uur of tien, maar wij gaan naar bed, kunnen toch niets doen. Later blijkt dat ze doorgelopen is naar de volgende refugio maar sliep toen er gebeld werd. Dus paniek om niets.

Met oog voor detail !

Maandag 12 juni Navarrete - Azofra 22 km

Notities per e-mail maandag 12-06 : Om half zes beginnen de mensen alweer op te staan. Saskia zegt geen wekker (van de telefoon) meer te zetten, want dat is in Spanje niet meer nodig. Om zes uur wordt het licht aangedaan en moeten we er dus zo ongeveer uit. Karen is daar niet erg gelukkig mee, die wil nog even blijven liggen. De gebruikelijke rituelen en om half zeven staan we buiten en is het wachten op het ontbijt. Vandaag een rustige dag, we kijken of we in Najera doorgaan naar Azofra of niet. Het is gelukkig niet meer zo warm als gister (Karen had er meer last van dan Saskia) wat wolken en zo nu en dan is het zelfs een beetje koud, dus hebben we al snel beslist dat we doorlopen naar Azofra, want voor het zwembad, zoals de Hongaarse Borri Saskia gisteravond vertelde, is het toch te koud. Het landschap is weer erg mooi, veel bergen, wijngaarden en zo nu en dan een beetje graan. De weggetjes zijn best goed vandaag, alleen is het jammer dat we veel vlak langs de snelweg lopen. Om elf uur zijn we in Najera, daar gaan we wat eten en dan door naar Azofra. We zijn daar weer met een aantal onbekende pelgrims, maar dat zal wel vaker gaat gebeuren. Na het eten gaan we verder. Het is nog 6 km naar Azofra, maar nu moeten we wel gaan klimmen volgens onze kaart. Het valt wel mee en na nog geen anderhalf uur zijn we in Azofra. We moeten in de rij, want de Albergue is pas net opengegaan. We zien de finnen weer en ook Rufino staat in de rij ! Hij heeft twee dagen rust gehad in Pamplona (waar hij woont) en is daarna doorgelopen. Heel leuk om hem weer te zien. Ook Tisun (de Zuid-Koreaanse) is er. Het is een geweldige albergue: alleen maar tweepersoonskamers, echt iets wat we weer even nodig hebben, rust en een kamer met z´n tweeën. Lekker opfrissen en het stadje bekijken, veel is het niet en de kerk is dicht, dus maar even op zoek naar een eetplek voor vanavond. Dat wordt restaurant : Pelegrino (daar stond trouwens een bordje dat het nog 582 km is naar Santiago) voor het zover is gaan we terug naar de albergue waar we weer veel nieuwe gezichten zien . Rufino komt met een fles wijn en tapas aan en wij, en met ons nog een paar blijven niet achter, was dus erg gezellig.......

Pas op ! Overstekende pelgrims, nieuwe gezichten en oude bekenden

Dinsdag 13 juni Azofra - Grañon 23 km

Verslag SMS dinsdag 13-06 : We zijn in Grañon, 8 km verder dan Sto. Domingo de la Calzada. De route was niet echt bijzonder vandaag, de albergue wel. Een oud gebouw aan de kerk met 2 ruimtes met matjes op de grond. Vanavond soep, morgen ontbijt, de was hangen we op in de kerktoren en dat alles voor een vrijwillige bijdrage. Als je geen geld hebt, mag je zelfs geld pakken : Give what you want, take what you need. Een mooi principe !!! Geen internet, wel een telefooncel.

Notities dinsdag : Vandaag hebben we de wekker gezet, want we hebben geen last van geritsel van anderen. Als we rond kwart voor zeven beneden komen, zit Gerard al op ons te wachten en lopen we richting ontbijt. Tijdens het ontbijt leert Saskia Gerard wat Nederlandse zinnen zoals dankjewel, alsjeblieft etc. Er komen ondertussen alweer heel wat, voor ons onbekende, pelgrims langs. Rond een uur of half acht zijn we onderweg. Het is lekker loop weer, een lekker windje, niet zo hard als gister in Azofra. Karen heeft er zin in en loopt in een giga tempo naar boven. Saskia gaat gewoon in haar eigen rustige tempo omhoog. Na de klim komen we in Cirueña, verbazing alom, er is hier een heel nieuwe golfbaan en er wordt een, zo lijkt het, compleet nieuw dorp de grond uitgestampt. Daarna komen we weer in de eindeloze velden graan en veel verschillende kleuren groen. Ziet er heel mooi uit. Vlakbij St. Domingo de Calzada vallen er een paar regendruppels uit de lucht. We twijfelen of we onze poncho´s aan doen. Wel de hoes voor de rugzak en uiteindelijk doet Saskia toch haar poncho aan, maar het is heel erg snel weer droog. Als we in St. Domingo komen gaan we eerst naar het postkantoor om het een en ander te versturen en daarna even in de winkelstraat kijken. Gerard gaat nieuwe sportschoenen kopen, wij gaan koffie drinken met een broodje. De finnen komen er gezellig even bij zitten. Als Gerard terug is, gaan we naar de kathedraal. We kunnen voor niks een kijkje nemen, geen kip te zien en geen foto´s maken. Als we meer willen zien, moeten we betalen en daar hebben we geen zin in. Jan en Wiebke zijn ook bij de kathedraal aangekomen en met z´n allen lopen we aan. We willen eigenlijk nog een sandwich kopen voor de lunch, maar komen niets tegen. We komen over een grote brug over de lege rivier de Rio Oja en dan richting de N120. We lopen flink door al mogen we weer stijgen en zijn redelijk snel in Grañon. De pelgrimsherberg zit aan de kerk vast, de droogruimte zit in de kerktoren. We worden zeer hartelijk ontvangen en mogen een matrasje uitzoeken. Betalen is volgens het principe: give what you can, take what you need. We frissen ons op en lopen dan het dorpje in op zoek naar wat te eten. Gelukkig is er een bar open en kunnen we daar een sandwich kopen. We blijven wat hangen daar en schrijven lekker aan het verslag. Daarna gaan we de kerk bekijken en doen we boodschappen in de "supermarkt". Het is een winkeltje met een loket waar we kunnen aanwijzen wat we willen hebben. Daarna naar de herberg terug, we nemen de route voor morgen even door, wat bellen en daarna eten.

Het is heerlijk: salade, maaltijdsoep, fruit na en heel gezellig met veel verschillende nationaliteiten. Daarna afwassen en opruimen en een kleine spirituele bijeenkomst in het koor van de kerk. De pelgrimsmis lukt niet, omdat Saskia niet in de gaten had dat dat elke dag is. Saskia had alleen op het briefje gezien dat het op zaterdag is. Maar die mis komt nog wel een keer. Daarna nog even naar buiten voor frisse lucht en dan naar bed. Ook hier zitten trouwens ooievaarsnesten op de kerktoren.

Gérard, onze steun en toeverlaat

Woensdag 14 juni Grañon - Tosantos 20 km

Verslag SMS woensdag 14-06 : Zijn nu in Tosantos, 20 km gelopen. Route was niet heel geweldig vandaag. Gister hebben we heerlijke goed gevulde maaltijdsoep gehad en het was erg gezellig.

Notities woensdag : Er werd vannacht nogal wat gesnurkt, maar misschien wennen we er aan, want vanacht sliepen we niet heel erg slecht.
Iedereen is weer vroeg op dus wij ook. Rond half zeven gaan we ontbijten maar het brood is al op dus erg veel te eten is er niet, wel weer koekjes.
Dan inpakken en de beheerster bedanken. We krijgen een warme omhelzing van haar en dan op weg. Het is veel tot straks, want de meesten willen ook naar Tosantos net als wij. We nemen water bij de fontein, lekker koel. Het is vandaag alweer een lekkere dag om te lopen, een lekker koel briesje en alweer graanvlaktes. We komen in een nieuwe provincie: Castillië en Leon. In Redecilla del Camino is een groot infocentrum voor de camino en die is, als wij er rond een uur of acht langs lopen, al open. Dus even naar binnen, wat folders en een stempel (in Spanje heet dat een sello).
We lopen door verschillende dorpjes, dus is het wat afwisselend vandaag. Dan, in Villoria del Rioja, komen we langs een Braziliaanse refugio. Daar kunnen we koffie drinken, een heel relaxed sfeertje hangt daar. Het braziliaanse echtpaar komt ook binnnen, het lijkt wel of ze elkaar kennen want ze begroeten elkaar heel enthousiast. Dan vertrekken we weer richting de N120, die raken we nog steeds niet kwijt. Hier is een speciaal voor pelgrims aangelegd pad, zodat we niet over de weg hoeven te lopen. We lopen een klein stukje verkeerd, samen met een groepje andere pelgrims. Een man ziet dat en grijpt in, hij loopt met ons mee terug en wijst ons de goede weg. De weg is nu toch wel wat saai aan het worden. We mijmeren met z´n tweeen alvast wat over de aankomst in Santiago, want het is nu toch wel aftellen voor ons. Vlak voor Belorado ontmoeten we een nederlandse fietsmevrouw. Haar man heeft een flinke blessure en zij zitten al twee weken vast. Saskia moet alweer een keer plassen, het is wel moeilijk hier met al die pelgrims en weinig bomen en bosjes. Maar we gaan tegenwoordig gewoon vlak langs de weg zitten en kijken even naar achter of er niemand aankomt. In Belorado is ook een infocentrum voor de Camino, daar gaan we even naar binnen en krijgen wat info over supermarkten. Dan koffie en een sandwich (boccadio in het spaans) en via de winkel verder naar Tosantos.

Refugio

Ook dit is een opvang van een parochie, maar heel anders dan die van gisteren. De man spreekt alleen maar Spaans en is minder aardig dan de mevrouw van gisteren. We kiezen twee matten en gaan lunchen in de tuin. Dan opknappen en even het dorpje proberen te bekijken, maar dit stelt dus echt niets voor. We belanden in een cafeetje met een paar oude mannetjes die aan het kaarten zijn. Wij willen de wedstrijd van Spanje zien. De tv staat aan, wij zijn samen met één oud mannetje de enigen die de wedstrijd bekijken en wij maar denken dat die Spanjaarden voetbalgek zijn, in kleine dorpjes niet dus. We krijgen daarna nog een kleine excursie naar een kapel boven op een berg. Er zou een madonna in zijn, maar die is uitgeleend aan de kerk beneden en die is niet open. We mogen ook nog betalen en geen foto´s maken. Karen maakt toch een foto en de vrouw van het braziliaanse echtpaar ziet dit en is daar niet echt blij mee.
Dan weer naar beneden en mee helpen met het maken van de maaltijdsoep. We helpen mee samen met Marc-Andre en een frans echtpaar. Het is eigenlijk best wel gezellig. Daarna met z´n allen eten en daarna, voordat we gaan opruimen, naar de meditatieruimte voor een soort van dienst.
Daarna afwassen en opruimen en naar bed.

Recept voor de aardappelsoep a la Rioja :
Veel uien bruin bakken in heel veel olie, knoflook (grote stukken), laurierblaadjes, chorizo (kleingesneden), dan de aardappelen erbij, alles bakken, wat pimentos erbij en alles een uur laten sudderen.

Donderdag 15 juni Tosantos - Atapuerca 26 km

Verslag SMS donderdag 15-06 : Zijn in Atapuerca, 7 km voorbij San Juan de Ortega. Een heel mooie albergue, route was niet echt mooi, veel klimmen, maar we blijven vlakbij N120, een drukke weg.

Notities donderdag : We ontbijten vandaag om kwart voor zeven en om kwart over zeven zijn we op weg. Ook dit was weer een Spaans ontbijt, nu met lange vingers. Overal waar we maar kijken zien we graan. Er is hier geen koe of schaap of iets anders te vinden.

We lopen weer langs de N120 (heel druk met gigantisch veel vrachtwagens). Even na half negen zijn we in Villafranca-Montes de Oca. We komen met z´n drieën aan, maar zijn al gauw Gerard kwijt. In een barretje kopen we meteen sandwiches voor de lunch. Dan weer verder. Karen mag al snel weer terug, want ze is haar marequita-zweetzakdoek kwijt. Gelukkig ligt die in het barretje. Dan echt op weg via een zeer steil pad. We stijgen in korte tijd van 950 meter naar 1150 meter. Dan komen we op een stil bospad, ver van de drukke N120. We lopen door en langs de bossen en zien ook veel heide. En opeens is de N120 er weer. Gerard heeft ons ondertussen ook weer gevonden en ook Tisun zien we weer.

Rond twaalf uur komen we dan met z´n vieren in San Juan de Ortega aan. Wij gaan even de kerk in. Deze keer weer eens een sobere romaanse kerk en geen met goud bedekte kerk. Heel mooi. Dan bij het cafe koffie en onze sandwich opeten. Tisun loopt al snel weer door. Zij wil nog een flink stuk lopen vandaag. Het regent een klein beetje en het onweert ook. We wachten even tot het voorbij is en gaan dan ook weer verder. Als we in het dorpje Ages komen zien we Rufino nog even. Hij slaapt hier in een herberg. Even gekletst en weer verder naar Atapuerca. Daar aangekomen worden we hartelijk welkom geheten door het Finse stel. Ze waren echt blij om ons weer te zien. Heel erg leuk is dat. Het wordt een kleine reunie: de Zweedse meisjes, Tisun, de Finnen, Jan en Wiebke en wij. Het is een nieuwe herberg waar we zijn en hij ziet er prima uit. Veel douches en toiletten. De kamers zijn wat klein, maar het gaat. Na het opknappen lekker even buiten zitten. Tisun is aan het rekenen hoe ze lopend Santiago kan halen. Haar vliegtuig vertrekt 4 juli uit Parijs, dus dat moeten flinke etappes worden als ze het allemaal lopend wil doen. We gaan even het dorpje verkennen en op zoek naar een eetplek voor vanavond. We vinden een aardig restaurantje waar we vanavond wel willen eten. We lopen langs de andere herberg, waar Maureen (de Ierse) buiten zit. Dan nog wat schrijven en rond half acht met z´n achten naar het restaurant. We zitten verdeeld over twee tafels. Karen zit met Gerard en de Finnen en Saskia samen met Tisun en Jan en Wiebke. Karen maar tolk spelen want Gerard spreekt geen engels en de finnen geen frans en alleen maar een beetje engels. Voor haar is dat best wel vermoeiend. We hebben lekker gegeten en dan slapen.

Vrijdag 16 juni Atapuerca - Burgos 20 km

Verslag SMS vrijdag 16-06 : Het is niet te geloven, maar we zijn op een feest beland. Burgos heeft z’n eigen lokale feestdag en alle winkels incl. postkantoor zijn gesloten. Lekker gelopen !

Verslag e-mail vrijdag : We zijn nu zoals je al gelezen hebt via SMS in Burgos. We hebben wel internet, maar het werkt niet bijster goed, dus we durven geen bericht te typen via de mail. Het is hier nu een grote chaos, want het regent gigantisch hard. Gisternacht ook een gigantische onweersbui en dus was het vandaag heel lekker lopen, niet te warm, maar we waren niet voorbereid op de dichte winkels en het gesloten postkantoor. Morgenochtend is het om half 10 open, dan gaan we daar naar toe en lopen we verder.

Notities vrijdag : Rond een uur of half twee begint het gigantisch te onweren en regenen, en dit heeft zeker een uur geduurd. We zitten hoog dus waarschijnlijk blijft het hangen. Rond vijf uur beginnen de eersten al weer op te staan, wij staan gewoon rond half zes op. Een van de zweedse meisjes heeft haar schoenen buiten laten staan, er stond een giga hoeveelheid water in, ze baalde dus flink, maar later zagen we haar toch lopen(op slippers maar het ging goed zei ze). Een ontroerend afscheid van Tisun, we kregen alle twee een kaart van haar, in het Koreaans, met een tekeningetje van ons als postzegel. Ze zei erbij dat ze het zou vertalen als ze ons weer ziet. Heel lief. En dan op weg naar Burgos. We nemen ook afscheid van Wiebke, zij gaat in Burgos terug naar Duitsland. Om kwart voor zeven gaan we samen met Gerard ontbijten en een half uurtje later op weg.
Het is lekker koel, door de regen van vannacht is het wel wat drassig, maar lekker wandelweer. In de verte zien we weer veel windmolens in de bergen staan. We mogen weer een korte pittige klim maken op een heerlijk stenenpad, we zitten op 1080 meter hoog. In de verte zien we Burgos al.
In Villaval even een kleine koffiepauze met een zeer hongerig katje, ze eet de cake gewoon uit onze handen.

Daarna gaan we verder en komen langs heel grote korenvelden met korenbloemen. en rond een uur of tien zijn we in het industriegebied van Burgos en een klein uur later in Burgos zelf. Het was niet echt heel leuk lopen, langs een drukke weg, maar het viel mee. In Burgos even een kop koffie gepakt en dan naar het centrum op zoek naar het postkantoor. We willen het een en ander terugsturen en er is als het goed is ook post voor ons. Maar hoe verder we Burgos in komen hoe meer het er op lijkt dat alles dicht is. Alle winkels die we tot nu toe tegenkomen zijn gesloten! Het blijkt dus ook dat er een of ander lokaal feest is in Burgos en alles, inclusief postkantoor, is vandaag gesloten. Nou dan gaan we de kathedraal maar bezoeken. Voor één keer betalen we entree voor een kerk. Hij is best mooi, maar het is meer een museum dan een kerk. We zien hier Jean-Claude, Marc-Andre en Gerard ook nog even. Als we de kathedraal uit zijn gaan we nog een wat drinken en dan op weg naar de herberg. Die zou niet moeilijk te vinden moeten zijn want het feest is dus in het park waar de herberg staat.

Het is een komplete chaos in het park. We kunnen met moeite de herberg vinden, Saskia ziet op een gegeven moment tussen de mensenmassa een bordje Albergue, dus wij door de mensenmassa heen en dan komen we aan en worden welkom geheten door een aantal hospitalero´s die het heel druk hebben met het buiten houden van niet-pelgrims. Maar we hebben een bed en eten en drinken op vlakbij, in het park.
Van ons groepje zien we alleen Jean-Claude, Jan en Wiebke vandaag terug. Nadat we ons opgeknapt hebben, geen wasje vandaag, gaan we wat eten en drinken halen bij een van de standjes van de peña´s, (een soort buurtverenigingen) en daarna lopen we even de drukte uit. Het is wel erg wennen zo ontzettend veel mensen bij elkaar. We vinden een cafeetje waar we nog een broodje eten en dan terug naar de herberg waar we wat gaan schrijven en zo nu en dan wat te drinken gaan halen. Er is ook een markt waar we later op de dag nog even overheen lopen, maar erg veel leuks is er niet te vinden. Dan begint het weer flink te regenen en iedereen wil schuilen bij de herberg. Dat mag maar ze mogen niet naar binnen.
Jean-Claude heeft via een hospitalero een adres van een restaurant gekregen waar we kunnen eten, dus daar gaan we samen met hem en Jan en Wiebke en drie Poolse vrouwen naar toe en krijgen heerlijk te eten. Als we terug zijn zien we de Hongaren die we al eerder gezien hebben weer terug. Even gezellig mee gekletst, Karen raakt aan de praat met twee fietsende Belgische vrouwen, en dan naar bed.

Zaterdag 17 juni Burgos - Hornillos del Camino 17 km

Verslag SMS zaterdag 17-06 : We zijn in Hornillos del Camino, een plaatsje met anderhalve straat, refugio, winkel en bar, waar je ook kunt eten. We hebben een klein stukje met de taxi gedaan, omdat we pas laat weg konden i.v.m. de post. Vooral het laatste stuk was saai, alleen maar graan en zon.

Notities zaterdag : We hoeven niet vroeg op want het postkantoor gaat pas om half tien open, maar door al het geritsel en gerommel zijn we toch vroeg wakker. We blijven wel nog even liggen maar rond een uur of zeven staan we op. Alles inpakken en dan is het wachten tot het half negen is. We drinken koffie en kletsen wat met Ferri en Borri, (een hongaars stel wat we al eerder ontmoet hebben) en dan nog maar wat koffie en uiteindelijk is het dan half negen en lopen we aan. Het park is nog een chaos van plastic van het feest van gisteravond, maar ze zijn aan het opruimen. We lopen dus 2 kilometer terug naar de stad, we willen ontbijten, maar er is nog niets open behalve een bakker dus maar een croissantje (die zijn hier trouwens bijna allemaal heel erg zoet). Dan zien we een Lidl (voor kauwgom), maar die is pas om kwart over negen open. Daarnaast is een cafe, dus koffie. Als de Lidl open is, gaan we wat boodschappen doen en daarna naar het postkantoor om het een en ander te versturen en de post op te halen. Als we klaar zijn, is het inmiddels al over tienen en besluiten we een stukje met de bus te gaan. Het busstation kunnen we niet zo snel vinden, dus even vragen en een vriendelijke mevrouw loopt met ons mee en wijst waar het is. Het loket waar wij steeds naar toe verwezen worden (bureaucratie ten top hier in Spanje) is dicht. De bus, zoals ze ons dan uiteindelijk toch kunnen vertellen, vertrekt pas om één uur. Nou, dan maar een klein stukje met de taxi naar Villabilla. We doen er tien minuten over, als we dit gelopen zouden hebben, was dat ongeveer anderhalf tot twee uur. Om half elf lopen we aan, eerst de route even zoeken. Al snel hebben we die opgepikt, gelukkig, want langs de drukke N120 lopen is ook niets.

De route is best wel mooi, maar er is veel graan en er zijn weinig dorpjes. De laatste 8 kilometer zelfs alleen maar graan en zon en verder niets. Rond half twee komen we aan in Hornillos del Camino. Het eerste wat we zien is een winkeltje. Dan komen we bij de albergue aan, waar Jane en Maureen al in de zon zitten met twee andere Ieren. Er is geen hospitalero aanwezig, maar om vijf uur gaat de albergue weer open en we kunnen er dan een pelgrimsmenu nuttigen. We gaan eerst wat drinken. Maureen vertelt ons dat we gewoon een bed kunnen uitzoeken en dat de man vanzelf komt om af te rekenen. Dat doen we dus en dan gaan we ons drankje verder opdrinken. Dan lekker opfrissen en wassen en even het dorpje verkennen.

Dat is snel gebeurd, want het is maar anderhalve straat groot. We gaan even bij het winkeltje kijken, en wat fruit kopen en dan gaan we lekker buiten zitten op het terras van het barretje, maar het waait te hard dus maar naar binnen. De herberg is heel donker en zo nu en dan valt het licht zelfs uit. Rond half zes komt de man van de herberg en krijgen we een stempel en betalen we. Saskia ziet opeens dat de kerk open is, dus Karen en Jean-Claude geroepen. We gaan er even in. Karen en Jean-Claude klimmen naar de klokkentoren, maar dan zegt iemand tegen Saskia dat de deur weer op slot gaat. Zij roept ze maar even, anders zijn ze straks opgesloten. Daarna gaan we eten met Jean-Claude. Na het eten nog even lekker koffie gedronken met Jane en Maureen en John. En om half tien naar bed.

Zondag 18 juni Hornillos del Camino - Castrojeriz 21 km

Verslag e-mail zondag 18-06 : Om zes uur opgestaan en de gebruikelijke rituelen en dan ontbijten met yoghurt en kaas, de koekjes die we gister gekocht hebben laten we dicht. Om kwart over zeven zijn we aangelopen, het is weer mooi weer, nog niet zo heel warm. De weg is weer door de graanvelden, eerst wat klimmen naar de meseta (hoogvlakte) en dan lopen op een lange, wat slingerende weg naar het plaatsje Hontanas, waar we even stoppen om koffie te drinken en een broodje te eten, nou ja broodje, het is een flinke hap en Saskia bewaart de helft voor later. Dan verder op weg. Nu lopen we op een weggetje, wat een beetje hoger boven een heel stil asfaltweggetje loopt. (Het asfaltweggetje heeft bomen, ons weggetje niet) en een uurtje later lopen wij ook op die weg en komen bij het klooster St. Anton.

Daar is een refugio gevestigd, heel leuk. Wel wat behelpen, denken wij, maar een schitterende plek voor een refugio. We drinken daar nog even wat en gaan dan verder voor de laatste paar kilometers naar Castrojeriz. Als we daar aankomen zitten de duitsers, die we gister in Hornillos zijn tegen gekomen, op een terrasje bij een hotel, wij lopen verder, want we willen hier wel slapen. De eerste refugio lopen we in eerste instantie voorbij, omdat we bij de refugio van de assosiatie willen slapen, maar daar aangekomen is het niet erg duidelijk of we er wel kunnen slapen. Dus drinken we eerst een lekker glas witte wijn (een fransman raadde ons dat aan) en dan gaan we terug naar de eerste refugio, die we tegenkwamen, en daar worden we heel hartelijk begroet. Er wordt ons verteld, dat er een processie is,

dus dat willen wij wel eens zien (Saskia heeft er nog nooit een gezien, Karen wel, maar geen spaanse), dus terug naar de bar want daar zou die langskomen. Dat duurt nog wel even en we drinken en eten nog maar wat. En dan komt de processie langs. Saskia had er wat meer van verwacht, maar het is leuk om een keer te zien. Daarna lekker douchen en wat internetten. Dan terug naar het barretje om te eten. We willen graag voetbal kijken, en gaan samen met Seamus, John en Michael op zoek naar een café met tv, maar in heel Castrojeriz is geen tv te vinden, die voetbal uitzendt helaas.......

Maandag 19 juni Castrojeriz - Fromista 26 km

Verslag SMS maandag 19-06 : Bij het aanbreken van de dag vertrokken we voor een lange en soms warme wandeling naar Fromista, in de Meseta. Eindeloze vlaktes graan met veel vlinders.

Notities maandag : We zijn vandaag om 5 uur opgestaan, een lange etappe en er werd ons verteld dat het vandaag heel heet zou worden . Dus om half 6 aanlopen, niet dus, want het is nog donker, we kunnen niets zien. Dan maar thee en koffie drinken en wachten tot 6 uur, want dan is het bijna licht.

Een aantal anderen vertrekken ook gelijk met ons. Eerst een flinke klim (een korte) naar de meseta en daarna is het vlak, met een weggetje met heel veel stenen, wat niet erg prettig is voor Karen haar knie. We komen langs de hermitage van San Nicolas waar ook een pelgrimsopvang is en kunnen daar koffie drinken.

Niet lang daarna komen we in Itera de Vega en daar gaan we ontbijten en nemen meteen een sandwich mee voor de lunch. Dan weer verder, het pad is nog steeds bezaaid met stenen en dat blijft ook zo de rest van de dag. We zien heel veel vlinders en ook, alweer veel graan echt waar je ook maar kijkt is het graan, vrijwel geen bomen en veel zon. In Boadilla del Camino gaan we even wat drinken bij een albergue, die heeft een zwembad, heel gaaf maar we gaan toch verder. Langs een kanaal en dan, om half twee komen we aan in Fromista. Het plaatsje is best groot en heeft van alles en nog wat, onder andere een heel mooie kerk.

We gaan eerst naar de pelgrimsherberg en schrijven ons in, dan lunch en dan de gebruikelijke rituelen. Daarna even het dorpje verkennen, maar het is siesta dus is er maar weinig open. Dus even een toast op alweer een dag verder en dan terug naar de herberg om wat verslag bij te schrijven. Om vijf uur gaan de winkels weer open dus dan boodschappen en bellen. Om een uur of acht, na het internetten en bellen, gaan we eten. Het frans-ierse stel is er ook samen met de man, die zonder geld in Duitsland is begonnen en via Santiago, Fatima(in Portugal), Rome en dan naar Jeruzalem loopt ( hij lijkt trouwens op een zwerver uit Eindhoven), een vrouw waar we niet van weten waar ze vandaan komt en John, een Ier. Marc-Andre komt er ook aan en schuift bij ons aan. Daarna komen Maureen en Joan en een Australier om het voetballen te kijken. Dus wij gaan ook maar kijken. De Australier heeft geregeld dat er een deur open blijft, zodat we nog in de albergue kunnen komen. Het is een heel gezellige avond, alleen jammer dan Spanje uiteindelijk toch nog wint, maar ja.....

Dinsdag 20 juni Fromista - Carrion de los Condes 20 km

Verslag SMS dinsdag 20-06: Een kalme wandeling vandaag, voornamelijk naast de auto-weg. Ochtend lekker koel, 's middags toch weer warm.
We slapen in Carrion de los Condes, een leuk stadje. En om acht uur de kerkdienst met daarna de pelgrimszegen. Doen we, want moet nog!

Notities dinsdag : Vanochtend om ongeveer zes uur is Saskia opgestaan en daarna om kwart over zes Karen wakker gemaakt. Er slapen nog een aantal mensen, dus in het donker de rugzakken naar het halletje versjouwd en daar verder ingepakt. De routine begint te komen, 's avonds zoveel mogelijk in de rugzak stoppen, zodat je ´s morgens nog maar een klein beetje te doen hebt en we zijn dan ook binnen een half uur klaar. Dan ontbijt, alweer spaans, dus twee cakejes, koffie en jus. Om kwart over zeven zijn we op weg. Gisteravond heeft het geonweerd, dus is het nog lekker koel. De weg is vlak en we lopen lekker door. Het eerste dorpje is Población de Campos, nog erg dicht bij de start dus drinken we nog geen koffie.

De weg is langs de P980, een voetpad speciaal voor pelgrims maar met veel kleine steentjes en Saskia's schoenen vinden het erg leuk om die te verzamelen dus daar maar even haar schoenen uitgeklopt. Dan doorlopen, het volgende dorpje zou een cafe hebben maar dat is niet open. De kerk wel, dus gaan we daar naar binnen en krijgen ook een mooie stempel. Maureen en Joan zien we bij elke stop. Als we weer verder lopen zien we aan het begin van een volgend dorpje wel een bar die open is .En daar nemen we dus lekker koffie. Een broodje is daar niet te krijgen. Alweer veel bekende pelgrims.
Uiteindelijk kunnen we in Villacázar de Sirga een broodje eten.

We gaan eerst naar de kerk, want volgens het boekje moet dit een geweldige kerk zijn. Hij is mooi maar er is daar een man die ons een stempel wil geven en dat wilen we wel. Als hij de stempel gezet heeft, vraagt hij om geld. Een nieuwe manier om geld binnen te krijgen voor een kerk? Rond een uur of een zijn we in Carrión de los Condes. We gaan naar de opvang van de parochie van de kerk Santa maria del Camino. Daar zien we Jean-Claude ook weer. Een aardige opvang en nadat we ons opgeknapt hebben gaan we wat eten. Tapas wel te verstaan. Om acht uur is vanavond een pelgrimsmis, die willen we nu wel eens meemaken dus we krijgen het nog druk. We hebben een eettentje ontdekt, waar we om half zeven kunnen eten dus dat is wel heel prettig. Ook hier is weer een kerktoren met drie nesten ooievaars, met jongen. Dat is echt heel mooi om te zien.

Nadat we klaar waren met het verslag op internet gaan we terug naar de herberg. Karen is keimoe en valt in slaap bij het opladen van haar telefoon en gaat proberen wat te slapen. Saskia gaat op zoek naar een supermarkt en doet wat boodschappen voor morgen( we krijgen een lang stuk van ruim zestien km waar geen dorpje of iets is) en voor het ontbijt morgenochtend. Dan komt Karen rond kwart voor acht naar beneden en gaan we alsnog naar de pelgrimsmis toe. Saskia begrijpt er niet veel van: het is opstaan, zitten, opstaan, zitten en daarna de pelgrimszegen in de sacristie. Dat is wel een mooi moment. Daarna toch ook nog wat eten, en met een volle maag naar bed.

Woensdag 21 juni Carrion de los Condes - Terradillos de los Templarios 26 km

Verslag SMS woensdag 21-06 : Vanmorgen moesten we 17 km over eindeloze vlakte. Maar Jacques hielp met dikke mist. Dat liep dus goed. Daarna hele heftige zon. We slapen in Terradillos de los Templarios, alleen een refugio, verder is hier niks. Behalve ontzettend warm weer.

Notities woensdag : We werden vanochtend gewekt door een gsm-wekkerconcert, begon al om kwart voor vijf, terwijl de deur hier pas om zes uur opengaat. Waarom ze dan zo vroeg wakker willen worden snappen we niet echt. Wij dus ook vroeg op en wassen, de rugzak pakken we beneden in en dan ontbijten. De deur gaat inderdaad pas om zes uur open, Marc-Andre zit al te wachten maar mag niet eerder dan zes uur weg. Wij zijn om kwart voor zeven op weg, we lopen langs een voormalig klooster wat nu een drie-sterrren hotel is. Verder is de weg wat saai want we lopen lang de autoweg, maar wel op een pad aangelegd voor pelgrims. Het is al vroeg warm vandaag. We lopen door de Páramo (koud, leeg gebied betekent dat in het spaans en volgens het boekje is het in de zomer heel heet hier).

En opeens, heel maf begint het, eerst achter ons en overal om ons heen te misten. We hebben dus geluk, Jacques helpt ons weer een beetje. We horen door de mist ook de snelweg bijna niet meer. Rond een uur of tien zien we, in de zon (is ie toch weer) een kerktoren, en een half uur later komen we aan in Calzadilla de la Cueza en schijnt de zon weer volop. Via pijlen op de weg worden we naar de enige bar geleid en daar zien we weer veel bekende pelgrims. We drinken lekker koffie en eten een tortilla, dan weer verder. We lopen over een brug van de rivier de Cueza maar die is leeg en dan een pad langs de stille N120. we komen nog een paar keer over de Rio Cueza maar hier is die niet leeg. In Ledigos nemen een een lekker blikje Aquarius, (hebben we pas ontdekt en het is heerlijk, goed voor de dorst en het geeft energie) en dan het laatste stukje. Terradillos de los Templarios is een leeg verlaten dorpje maar heeft een mooie prive-herberg.

De kamers hebben vijf gewone bedden, dus lekker rustig vannacht hopen we. We doen weer het gebruikelijke ritueel en gaan dan lunchen met het brood en de kaas die Saskia gister gekocht heeft. Karen krijgt overal bultjes op haar armen, waarschijnlijk van de warmte. We zitten heerlijk in de schaduw van de bomen in de tuin en Saskia valt zo nu en dan op haar stoel in slaap. Karen gaat binnen wat zitten schrijven en Saskia blijft nog wat buiten. In het pelgrimsboek zien we dat de Finnen een dag voor ons hier geweest zijn, leuk om een bekende in het boek te zien. Karen heeft een folder gevonden van een alternatieve route voor morgen, we bekijken die eens. Er zou daar een kerk van St. Bartholome zijn, en die wil ze wel graag zien. We besluiten om morgen die route de gaan lopen.
Er is geregeld dat we met z´n allen kunnen eten hier dus dat is gezellig. We zitten aan tafel met Jean-Claude, Michael (Australier) en Ber (Zwitserse).
Na het eten schuiven we aan bij Joan en Maureen. Als aperatiefje krijgen we Pacharan, heerlijk sinaasappelachtig. Joan en Maureen vieren vandaag dat ze op de helft zijn en we drinken nog een Pacharan om te toasten. Dan zitten we klaar voor het voetbal, oranje zakdoeken, de oranje hoed die Karen van Marie-Anne gekregen heeft, en Joan heeft speciaal een oranje shirt aangetrokken, maar dan begint het voetbal, wel allemaal in het oranje gekleedde voetballers maar het is de andere wedstrijd die er uitgezonden wordt (= Ivoorkust - Servië en Montenegro) . Helaas dus, maar we hebben toch een heel gezellige avond.

Donderdag 22 juni Terradillos de los Templarios - Calzadilla de los Hermanillos 27 km

Verslag SMS donderdag 22-06: We slapen in Calzadilla de los Hermanillos. Een kleine omweg voor een Bartolomeus-kerk die dus dicht is. Zéér warm, tegen de 40 graden. En dan door woeste wildernis. Overmorgen Leon. Er zijn daar heftige feesten. We houden rekening met Burgos-toestanden. Maar ja: 1901 km gelopen ! Nog maar 352 km te gaan !

Notities donderdag : Vandaag weer rond zes uur opgestaan. Inpakken, ontbijten en dan op weg. Het eerste stuk lopen we door akkers richting de N120 en de snelweg.

Het is nog een beetje fris vanochtend, maar wel lekker. Dan gaan we langs een pad lopen, dat speciaal aangelegd is langs de N120. We lopen lekker door en komen aan in San Nicolas Real Camino, waar we in een barretje koffie drinken en een croissantje eten. Hier zijn ook Maureen, Joan, Marc-Andre, Seamus, Claire en Michael. Ook Jette en Agnes komen er nog aangelopen. Dan weer verder langs de N120 richting Sahagun. Daar komen we rond een uur of tien aan en drinken daar ook nog rustig even koffie met al de anderen en gaan dan op weg om via een alternatieve route, een oude romeinse weg, naar Calzadilla de los Hermanillos te gaan. Daar is een Bartelomeus kerk die Karen graag wil zien. De route daar naar toe is heel heet, het is een piste (zand en stenen) en heel eenzaam.

De omgeving is eigenlijk heel mooi door de uitgestrekte eenzaamheid. Heel desolaat. Dan komen we in het dorpje aan. Aan het begin is een restaurantje en wat verder het dorpje in is de herberg. Er is nog niemand, wij zijn de eersten. Onderweg zijn we wel iemand tegengekomen en al gauw komt die ook binnen. De prijs van de herberg is donativo, maar je moet het wel aan de mevrouw geven die je inschrijft en die wil meteen geld hebben. Er is ook een winkeltje in het dorp, dus daar gaan we eerst even naartoe om wat kleine dingen te kopen en daarna gaan we ons opknappen. In de herberg is ook een wasmachine en we besluiten om die vol te maken en alles een keer goed schoon te wassen. Daarna, het is inmiddels een uur of vier, gaan we naar het restaurantje om een broodje te eten en wat rond te kijken in het dorpje. De kerk is natuurlijk gesloten, zodat we alleen de buitenkant hebben gezien. Ook hier weer een ooievaarsnest. Vanavond gaan we nog wat eten in het restaurant en lekker op tijd naar bed. Druk zal het hier, denken we, niet worden want tot nu toe zijn we nog maar met vijf personen.We zijn nog het dorpje ingegaan en op zoek gegaan naar de Bartholomeus kerk, maar helaas, die was ook dicht.

Karen was in een cafeetje gebleven om nog wat bij te schrijven aan het verslag. We gaan terug naar de herberg en besluiten om met z´n allen, twee fransen, een spanjaard, een duitser en wij, te gaan eten. Er is maar één restaurantje in het dorp dus daar naartoe. We eten daar erg lekker en hebben en heel gezellige avond. We proeven hier , volgens ons voor het eerst, Orujo hierbos.

Vrijdag 23 juni Calzadilla de los Hermanillos - Mansilla de las Mulas 24 km

Verslag SMS vrijdag 23-06 : Oké, Mansilla de las Mulas hebben we gehaald! Heel warm vandaag! Niks nieuws dus. Hebben "onze" groep weer teruggevonden, dus gezellig met z'n allen voetbal kijken. Een leuke groep: twee Iersen, engels-frans stel, aussie, canadees... Zeer camino dus.
Nog twee weken....

Notities vrijdag : Een goede nacht gehad, Saskia moest Karen zelfs wakker maken. We hadden wat eten gekocht om te ontbijten dus dat lekker eerst klaar gemaakt en dan vertrekken we. We lopen al snel weer over een heel vervelende stenen weg en hebben ook al snel weer veel zon. We zien veel kale velden en eigenlijk verder niets, behalve zo nu en dan een trein die langsraast. Vlakbij een spoorwegovergang even overleggen, gaan we deze alternatieve weg verder of lopen we naar de weg, we zien de bomen al staan. We besluiten om naar de gewone weg te lopen en wie zien we daar, Agnes en Jette en de braziliaanse moeder en dochter. De bomen lijken aan de verkeerde kant geplant te zijn, ze geven namelijk schaduw aan de linkerkant terwijl wij aan de rechterkant erlangs lopen.

Om een uur of elf komen we in Religios en daar is een cafeetje met veel pelgrims. We zitten heerlijk in de schaduw en iedereen komt aangelopen, Marc-André, Seamus en Claire, Maureen en Joan... ons groepje is weer compleet.
De route is niet erg mooi vandaag, langs de weg lopen met de nog maar pas aangeplante bomen. In Mansilla aangekomen zien we eerst een beeld wat heel herkenbaar is.

Het dorpje lijkt leuk, met een aantal winkeltjes, maar eerst op naar de herberg. We geven onze credentiales af en gaan dan op zoek naar ons bed en gaan ons opknappen. Dan halen we onze passen weer op en gaan naar een cafeetje om te toasten. Dat is makkelijk want er zijn er een aantal vlak langs de herberg. Ook hier komt iedereen van "ons groepje" weer bij elkaar. We lopen nog even het stadje in maar de winkeltjes zijn nou niet erg leuk dus al snel weer terug. We willen eigenlijk met z´n allen eten maar die zijn op dat moment verdwenen dus gaan we samen met Marc-André eten. We hadden net besteld en komen ze toch nog binnen. Dus toch nog met z´n zevenen gegeten. Maureen en Joan vertellen ons dat ze van plan zijn om morgen met de bus naar Leon te gaan, ze nemen een day-off, dus die zullen we voorlopig niet meer terug zien.
Daarna terug naar de herberg, waar twee duitsers een kampvuurtje gemaakt hebben. We blijven dus nog maar even zitten en gaan pas om half twaalf, voor ons doen echt heel erg laat, naar bed.

Zaterdag 24 juni Mansilla de las Mulas - Leon 20 km

Verslag SMS zaterdag 24-06 : Om elf uur kwamen we in Leon aan, en wat denk je? Alles dicht wegens een lokale feestdag. Ons grote-stad-syndroom! We slapen bij strenge Benedictinessen, maar misschien vandaag dan nog een pelgrimszegen. Direct even de stad in als 't wat minder heet is.

Notities zaterdag : We werden rond een uur of vijf weer wakker van het gerommel. Nog even blijven liggen want gisteravond was het laat geworden dus een kort nachtje deze keer. De route van vandaag is niet lang, 20 kilometer en er zit een klein hobbeltje in maar dat stelt niet veel voor.

Het is lekker weer en we ontbijten buiten. Rond kwart voor zeven gaan we op weg. We hebben in kranten gelezen dat er een feest (San Juan en San Pedro) zou zijn in Léon, maar de winkels zouden gewoon open zijn, dug geen Burgos toestanden. Joan en Maureen gaan vandaag met de bus naar Léon dus die zullen we waarschijnlijk vandaag niet zien, wel zien we onderweg weer veel bekenden, ook op de plek waar we koffie drinken. Dan verder en om ongeveer half elf lopen we Léon binnen. Helaas zijn dus toch alle winkels dicht. We lopen naar de herberg van de Benedictinessen en daar zien we de twee Duitsers en Jetta en Agnes zitten wachten. (de herberg gaat om elf uur open). Wij willen eigenlijk verder lopen maar de eerst volgende herberg is 20 km verder dus we blijven toch maar in Léon. Nog even wachten en dan inschrijven en opknappen, een wasje doen en de stad in om wat te eten. Dat is ook niet erg makkelijk, bij de eerste plek waar we gaan zitten is het restaurant gedeelte gesloten. Dus verder, dan vinden toch iets waar we wat kunnen eten. Er zijn wel een paar souvenirwinkeltjes open die we na het eten maar even in gaan en dan naar de kathedraal.

Deze is mooi, heeft niet zoveel pracht en praal als veel andere kerken in Spanje. Terwijl wij binnen waren was er een bruiloft aan de gang en toen we buiten kwamen stond het volgende paar alweer te wachten. Blijkbaar een speciale dag om te trouwen. We lopen weer terug naar de herberg en Karen gaat proberen wat te slapen en Saskia wat sudokuen en naar de ooievaars kijken. Ze zitten flink te klepperen. Om half vijf gaan we de stad in want er zijn een aantal tenten waar leuke dingen te koop zouden zijn. Na het internetten zijn we nog even in de tenten gaan kijken. Daar waren allerlei kraampjes met leuke spulletjes, maar niets gekocht is allemaal te zwaar. Daarna lekker gegeten met Jetta en Agnes en John. Terug bij de zusters de rugzakken alvast ingepakt zodat we morgen niet al te veel meer hoeven te doen. Om half tien zou de pelgrimszegen zijn,

maar pas om kwart voor tien gingen we naar het kerkje. Eerst een uitleg in de hal van de kerk, in het Spaans dus niet te volgen helaas en daarna de kerk in. Het was best aardig. Er waren ongeveer twaalf zusters, bijna allemaal oud, aanwezig. We hadden een engels vertaling gekregen maar soms gingen ze zo snel dat het niet meer bij te houden was. Ook weer veel opstaan zitten, opstaan, zitten (interpretatie van Saskia). Daarna naar bed en proberen te slapen. Maar het is feest in Léon. Overdag eigenlijk weinig van gemerkt, behalve dat de winkels dicht waren natuurlijk, maar vannacht was het niet leuk. Heel veel mensen kwamen luidruchtig voorbij de hele nacht door.

Zondag 25 juni Leon - San Martin del Camino 24 km

Verslag SMS zondag 25-06 : Eindelijk een dag onder de 20 graden! Bijna de hele dag langs de N120 gelopen, maar we slapen nu dan wel in San Martin del Camino. In een eigen 2-persoonskamer! Nu nog proberen straks het voetbal te zien!

Notities zondag : Ondanks de luidruchtige nacht vanochtend om half zes toch weer opgestaan. En om zes uur zaten we aan het ontbijt. Met brood deze keer. Lekker rustig ontbeten en om half zeven waren we op weg. Léon uit lukt best goed. Alleen bouwen ze enge bruggen voor voetgangers in deze stad. Gisteren bij binnenkomst eentje over allerlei wegen, heel hoog en met planken en vandaag eentje over de spoorlijn. Dat was geen pretje om overheen te gaan.

De route vandaag was erg vervelend. We hebben de korte route genomen, langs de N120. Maar er was erg veel verkeer op de weg en bij het verlaten van La Virgen del Camino, waar de wegen zich splitsen liepen we opeens aan de verkeerde kant van de weg. En dat was een erg drukke weg met een reling ertussen. Toch maar er overheen. Eerst de rugzakken over de ene reling, dan wij dan over de andere en dan op de goede weg verder. We lopen wel op een pad langs de weg gelukkig maar het blijft niet fijn lopen op deze manier. Wel hadden we heerlijk wandelweer, wolken en zo nu en dan een zonnetje.

Claire had ons gisteren verteld dat er in San Martin del Camino een heel mooie nieuwe herberg zou zijn, dus daar gaan we naartoe. Om een uur of één zijn we er. En inderdaad het is een mooie herberg, ze hebben tweepersoonskamers dus die nemen we eentje: heerlijk rustig met z´n tweeen. We kunnen hier ook eten en morgenochtend ontbijten. Jetta en Agnes zijn er, Alwin en Bruno (de twee duitsers die we nu alweer een paar dagen tegenkomen) en natuurlijk Claire en Seamus. O ja en ook Marc-André. Ook komt op een gegeven moment de man met de ezel aangelopen. Die hebben we voor het eerst in Orrison gezien. Hij kan hier ook overnachten. Het is in Spanje niet makkelijk om in herbergen te overnachten met een ezel vertelde hij ons. Ze houden hier niet zoveel van ezels. We zitten nu heerlijk te relaxen en wat te kletsen. Vanavond gaan we nog proberen voetbal te kijken. We kunnen rond een uur of zeven eten, met iedereen die in de herberg is gaan we aan tafel.

Het eten is best goed en het is heel gezellig. Ook hier komt na het eten weer de Orujo op tafel. Twee soorten, een witte en een gele. Daarna snel naar de kamer en de oranje spullen opgehaald, het is vanavond Nederland-Portugal, en op naar het cafe. We hebben hier ook Melissa en Thomas ontmoet. Thomas wil wel mee met ons maar hij ziet slecht en uiteindelijk gaat hij toch maar niet mee. Wij gaan samen met Alwin kijken. De wedstrijd is afgrijselijk om te zien, een heel slechte rugby wedstrijd. Achttien gele kaarten (hiervan worden er vier rood) en dan . ook nog met 1-0 verliezen. Dus na de wedstrijd maar heel snel terug en naar bed.

Maandag 26 juni San Martin del Camino - Astorga 24 km

Notities maandag 26-06 : Alweer vroeg op en om iets over zessen aan het ontbijt. Lekker brood met heerlijke jam. Rond half zeven op weg. Het eerste stuk weer langs de drukke weg maar dan slaan we af naar Hopital de Orbigo en de rest van de dag lopen we gelukkig niet meer langs de weg. In Hospital de Orbigo drinken we, samen met Seamus koffie in een hotel met mooi uitzicht op de brug.

We kunnen zo de verschillende bekende pelgrims zien aankomen. Vandaag is het bewolkt en heerlijk loopweer. De route loopt wel omhoog vandaag, en soms best pittig. We komen langs een boerderij met koeien en er staan een aantal heel jonge kalfjes buiten in hokjes. Karen haalt haar hart op want ze kan ze aaien en ze sabbelen aan haar vingers. Dan komt er nog een pittige klim en een afdaling en dan... is er koffie met tortilla.(San Justo de la Vega) De beste tortilla die we tot nu gegeten hebben en een heel aardige mevrouw achter de bar. Rond kwart over twaalf lopen we weer aan voor de laatste vier km naar Astorga en daar komen we tegen een uur half twee aan. De herberg waar we willen slapen ligt vlakbij de kathedraal, en die ligt hoog in de stad.

Het is een mooie herberg, heel veel douches en wc´s maar de bedden staan wel heel dicht op elkaar. Ze hebben er zelfs een bak waar je met je voeten in het koude water kunt alleen zit er geen water in. Nadat we ons opgeknapt hebben willen we de kathedraal bekijken en de stad in maar alles is dicht. Dus onze toast dan maar even en dan terug naar de herberg. Karen gaat even liggen en Saskia ziet John in de waterbak zitten, hij staat aan! Dus gaat zij er even lekker haar voeten koelen, heerlijk.
Karen is na een half uurtje alweer terug, het is te lawaaierig om te slapen. Zo dadelijk gaan we de stad in, de winkels gaan om vijf uur open. We gaan de stad in om van alles te kopen. Maar we zien Ruud zitten op een terrasje, dus een drankje en wat bij kletsen. Daarna toch echt de boodschappen doen, een bloes voor Karen, met lange mouwen, tegen de zon en doubledoche etc. Daarna terug naar de albergue waar we verzamelen om te gaan eten. We hadden ook afgesproken met Ruud omdat we hem voor het laatst hadden gezien in Vezelay. Dus toch wel lang geleden. We hebben zoals telkens in Spanje een pelgrimsmenu wat meestal lekker vult. Meestal drie gangen met water en wijn. We eten samen met Jette, Agnes, Birgit en Ruud, een gezellige maaltijd en rond een uur of half tien zijn we terug in de albergue en gaat Saskia roken met een japanse vrouw, Karen gaat chatten en komt er daarna bij zitten. Daarna gaan we naar bed.

Dinsdag 27 juni Astorga - Rabanâl del Camino 20 km

Verslag SMS dinsdag 27-06 : Na een hele fijne wandeldag zijn we in een hele relaxte albergue in Rabanâl gekomen. Mentaal voorbereiden voor de klim en vooral afdaling morgen.

Notities dinsdag 27 juni

Een rustig begin van de dag, we gingen eerst heerlijk ontbijten in de albergue. En omdat dat pas vanaf half zeven kon… is de rest al vertrokken(vinden ze namelijk veel te laat..) . Wij genieten, en lopen tegen kwart over zeven aan. Het is lekker wandelweer, en heerlijk stil.
Door een lang gerekt dal, met dieprode aarde wat door de zon nog versterkt wordt.

Eerste pauze, om tien voor negen, in Santa Catalina de Somoza. Nu al honderd meter gestegen! Even zitten, we zien Agnes en Jette vertrekken, Ruud en Seamus arriveren. Een klein half uurtje later weer op pad. De zon is flink gaan schijnen, het wordt weer een warme dag. En weer verder, over slingerende weggetjes. Tweede pauze rond kwart over tien in El Ganso, waar we koffie-thee nemen met een machtige tortilla met los brood. Even weer met Ruud gekletst, die had nogal veel last van diaree. Niet echt handig ! En na een half uurtje weer verder, langs vervallen huizen en over stille paden. Langzaam aan stijgen we, Ruud loopt met ons mee over vervallen,lege paden.Tegen twaalven bereiken we Rabanal, eindpunt voor vandaag. Karen heeft last van de hitte, en we zien veel bekenden die ook hier blijven. We gaan uiteindelijk samen met Melissa, Agnes en Jette naar en nieuwe privado albergue. Een heerlijk relaxed sfeertje verwelkomt ons daar. Douchen, wassen…tas uitpluizen voor de zoveelste keer ! Daarna willen we gaan lunchen. Maar eerst gaat Sas op zoek naar Thomas, de begeleider van Melissa. En daarna dan de lunch met brood, wijn en de restant salade van Agnes en Jette.

Een heerlijk tuttermiddag volgt, met veel kletsen, voet en beenmassages, die voor Sas wat heftig uitpakten. Het stadje in…. We tutteren aardig aan, en eten makkelijk, sober maar wel lekker in de albergue. Daarna, rond kwart voor negen naar de St,James kerk, voor een pelgrimszegen. Echte kaarsjes, slappe lach en een mooie gregoriaanse dienst.
Met op de achtergrond de geluiden van de voetbalwedstrijd van vanavond tussen Spanje en Frankrijk. Tegen kwart over tien weer `thuis`. Nog een laatste orugo hierbas…..

Woensdag 28 juni Rabanâl del Camino - Molinaseca 26 km

Notities woensdag 28-06 : Vannacht best lekker geslapen, wel kort want er was voetbal gisteravond en rond een uur of elf kwamen er een heleboel terug, dus deur open, deur dicht etc. Om half zes opgestaan en de gebruikelijke routine en dan rond een uur of zes een heerlijk ontbijt met toast en (helaas) koffie met melk. Dan zijn we een half uurtje daarna weer op pad. We mogen nog een stuk om hoog naar het Cruz de Ferro. Het is wat steiler dan gisteren maar het valt al met al best mee. We zien daar Marc-André staan. Hij had eergisteren gezegd dat hij hier op ons zou wachten en heeft dat ook gedaan. Heel lief.

We gaan met z´n tweeën omhoog, eerst foto´s maken en dan leggen we onze stenen neer. Het is een emotioneel en ontroerend moment. Beneden gekomen hebben we het allebei moeilijk. Dan toch weer verder. We komen al snel in Manjarin, bij Tomas, een tempelier. Hij klingelt regelmatig met een bel en heeft een mooie stempel.

We drinken er koffie en dan verder. Rond kwart voor elf komen we aan in El Acebo, waar we wat eten en koffie drinken. De route is tot nu werkelijk heel erg mooi. Omdat het niet meer vlak is zie je veel meer, de bergen, bloemen, bomen etc. Ook de paden zijn redelijk goed te lopen. Jetta en Agnes zien we hier, Marc-André is er en verder voor ons onbekende pelgrims. Als we op willen stappen , na eerst onze waterzak te hebben bijgevuld, komt Seamus aangelopen. Waarschijnlijk zien we hen niet meer want ze overnachten in El Acebo en gaan morgen naar Ponferrado en daarna op weg naar huis. Dus we nemen afscheid van Seamus. Claire is nog niet gearriveerd. Hierna is het nog een kilometer of acht naar Molinaseca. Het weggetje wat nu moeten lopen is niet al te best. Het afdalen was tot nu toe eigenlijk best meegevallen, maar zoals zo vaak, het venijn zit in de staart. Onze "gids" had ook al aangegeven dat het een slecht pad zou zijn. Het is ook een redelijk steile afdaling. Maar zoals altijd komen we toch aan op de plaats van bestemming. De herberg is zeer aardig: een kamer, met (stapel)bedden, twee-persoonstenten en een aantal bedden buiten onder een afdak. We kiezen toch maar voor de kamer binnen. Dan even kletsen en wat drinken met Bruno en Alwin, die er al een hele tijd zijn en daarna lekker douchen en wassen en daarna lekker wat relaxen. Straks gaan we het dorpje bekijken, ziet er leuk uit, alleen is het helaas een kilometer lopen naar het dorp. Het dorpje lijkt heel groot maar stelt niet zo veel voor. Er zijn twee kleine winkeltjes waar ze etenswaren verkopen. We kopen wat fruit en kaas voor het ontbijt mogenochtend en gaan dan weer terug. Bruno en Alwin hebben al gekookt en zijn klaar met eten.

We gaan er even bij zitten. Zij gaan morgen tot aan Ponferrado en dan via Astorga en Bilbao terug naar huis. Die zien we dus ook niet meer. Jetta en Agnes lijken ook van de aarbodem verdwenen te zijn, jammer. Het is heel druk geworden in de herberg.
Er komt een meisje aangelopen met een pan waar nog wat macaroni in ziet. Dat hebben ze over, of wij willen, nou graag. We bestellen daarna nog wat te eten. Daarna komen Bruno en Alwin weer terug. Zij willen heel graag in een tent slapen maar dat mag dus niet meer als je al een plekje in de zaal hebt. De mevrouw bij de bar zegt, met gebaren, dat het wat haar betreft goed is, maar pas als ze weg is. (Kop in het zand??)
Zodra ze weg is gaat Alwin naar boven, Saskia gaat mee want wij nemen hun bedden. Het is een goede ruil geweest want we sliepen daar ook vlak bij een raam maar niet aan de straat. Dan nog de fles legen met z´n vieren en naar bed.

Donderdag 29 juni Molinaseca - Cacabelos 23 km

Notities donderdag 29-06 : Redelijk geslapen, het lijkt rustiger te worden met snurkers. Elke keer als je wakker wordt hoor je eigenlijk geen gesnurk. We hebben om half zeven afgesproken met Marc-André om samen te ontbijten. Hij heeft geen geld meer en er was geen pin in het dorpje. Als we ontbeten hebben lopen we rond zeven uur aan. We lopen weer een mooie route, alleen het eerste stuk van het pad is zeer begroeid maar best leuk. We willen een briefje ophangen voor Claire en Seamus, maar nog niet op dit stukje omdat we dit bijna gemist hebben, we doen het dus net voor Campo, bij een groot huis. Daar is een jonge herdershond die zeer nieuwsgierig is. Dan verder naar Ponferrada, daar willen we naar het postkantoor en naar een fotozaak om de foto´s weer op cd te zetten.

Alletwee lukt, het postkantoor ligt op de route en de fotozaak ook al moeten we daar even wachten want die gaat pas om tien uur open. Dus rond kwart over tien verder. De route vandaag is ook weer mooi, we lopen weinig over wegen of langs drukke wegen en zien vandaag weer veel wijngaarden. Wat opvalt is dat ze er niet zo netjes uitzien als in Frankrijk, waarschijnlijk moet hier nog veel meer met de hand gedaan worden. Als we in Camponaraya zijn gaan we wat eten en daarna komen we langs een coöperatie van wijnproducenten. Buiten staat een groot vat waar wijn uit komt, een soort fontein, maar dat is niet om te drinken. Maar als we er langs lopen staat er een bord dat we, als pelgrim wel binnen mogen komen en dat doen we dus ook even, samen met Michael. Hij gaat zijn kleine flesje laten vullen en wij doen dat daarna ook. Vijftig cent voor een half litertje wijn, kunnen we, als we aankomen meteen proosten. Als we niet ver van Cacabelos zijn dan zien we opeens Manfred samen met Birgit staan. Toevallig hadden we het vandaag met Michael over hem. Rond twee uur zijn we in Cacabelos, de herberg ligt, alweer, een eindje buiten de plaats, maar al snel zijn we er. En alweer, net als is Azofra, alleen maar kamertjes met twee bedden. Het is rond om een kerk heen die nu gerestaureerd wordt. Ook de sanitaire voorzieningen zijn erg goed.

We gaan proosten met de wijn uit de coöperatie, samen met Manfred en Birgit en daarna lekker opknappen. Rond half vijf gaan we naar het dorpje op zoek naar een supermarkt en al vrij snel weer terug. We zien een temperatuuraanduiding in het dorpje met 44 graden erop!!!!!! Staat natuurlijk wel pal in de zon, maar toch..... We gaan daarna snel boodschappen doen om daarna weer snel de koelte van de albergue te voelen. Saskia kan internetten, en ondertussen verzamelt Karen weer een paar aparte pelgrims rond haar schrijftafeltje. En allemaal meedrinken!! Dik kwart over zeven maken we ons klaar om te gaan eten, met Birgit, Manfred, Petra en Marc-Andre. Pascal doet niet mee, die zit bij de kerk te bedelen!

We eten zeer overdadig, echt heel erg veel te veel. Marc-Andre neemt de uitdrukking "doggy bag" wel erg serieus : een plastic fles wordt omgebouwd tot voorraad-fles. Allemaal eten voor Pascal... Rond kwart over negen terug naar de albegue. Maar internetten lukt niet meer, een berichtje naar Joan, en dan is de verbinding gecrasht. Maar het is half elf geworden, dus de hoogste tijd om te gaan slapen!!!

Vrijdag 30juni Cacabelos - Vega de Valcarve 24 km

Verslag SMS vrijdag 30-06 : Na een wat saaie wandeling kwamen we in het begin van de middag in Vega de Valcare. We zijn hier gebleven; het is weer warm en morgen wacht de klim naar El Cebrero.

Notities vrijdag 30 juni

Na een onrustige nacht liep de wekker om half zes af. Lekker buiten ontbijten met automaten-koffie, yoghurtjes die Saskia enthousiast uitdeelt, toast en lekkere kaas.

Tegen kwart voor zeven dan op weg, met Birgit, Petra en Manfred. De eerste pauze al om kwart over acht, in het beroemde Villafranca del Bierzo. De grote kerk is dicht, dus geen " Puerta del perdon" voor ons, we zullen moeten doorlopen. Eerst echter een heerlijk kopje koffie en een niet-zoete croissant... je bent als pelgrim al snel een tevreden iemand! Tegen negen uur weer verder, nu echt de bergen in! Door een smal dal, met grote N6 en nog grotere A6. Met viaducten en tunnels. En wij dan, over een smal bescheiden, net aangelegd pelgrimsweggetje... langs de rivier de Valcare.

Tegen kwart voor elf bereiken we Trabelo, waar we even een kleine pauze nemen. Gezellig op een bankje voor een tienda, met een lekker koud aquarius-drankje en een muesli-reep. De bergen om ons heen zijn aardige pukkels geworden. Er is wat verwarring over de nog te lopen kilometers: de ene en de andere gids scheelt soms wel vijf kilometer, en dat is voor een wandelaar wel veel!! Even voor half één dan Vega de Valcarce, ons eindpunt. Even wachten tot de albergue schoon is, en dan mogen we er als eersten in. Lekker opfrissen. Er is hier een rugzak-service, voor twee euro wordt de rugzak naar O Cebreiro gebracht ( een fikse klim morgen). Maar doen we niet, wij zijn geen toeristen! Eenmaal opgefrist op zoek naar een tactisch cafeetje, langs de weg om te zien wie verder lopen. De duitsers natuurlijk, die lopen door naar de duitse refugio. Marc-Andre blijft wel bij ons. Evenals Pascal. Rustige middag verder. We zien zelfs voetbal: Duitlsland tegen Argentinie. Daarna naar een leuk eetzaakje gezocht, en er meteen maar gebleven. Eindelijk weer eens gezellig met z'n tweetjes gegeten. De eerste keer hier in Spanje! Rond kwart voor negen rekenen we af. Karen neemt de fles wijn mee, er zat nog wijn in. En da's zonde. Eenmaal in de albergue gaat Sas snel slapen, helemaal kapot. Karen drinkt de wijn op, vrijt met een schurftige kat, heeft een aardig gesprek met Pascal en wil daarna vier vervelende amerikanen aanvallen! Het wordt voor haar dus een latertje...

Wordt vervolgd in "Reisverslag juli"