Zondag 26 maart Achelse Kluis - Peer 19 km

Notities zondag 26-03-2006 :Na dagen met weinig slaap is het dan zover, vandaag is het vertrek vanuit de Achelse Kluis. De stress van de laatste dagen zet zich gewoon voort. We hebben allebei veel te zware rugzakken maar we zullen het ermee moeten doen... Om elf uur afgesproken bij de herberg van de Achelse Kluis. Er zijn veel familieleden, vrienden, kennissen, buren en collega's gekomen om ons uit te zwaaien. Het is een heel leuk samenzijn en om twaalf uur is het dan zover ! Saskia rookt haar laatste sigaret en geeft de shagbuil aan zoon Nills. Er wordt emotioneel afscheid genomen, we krijgen veel knuffels, en daarna volgen de eerste stappen onder luid applaus. Ben, Marie-Anne, Els en Tom lopen nog een eindje mee. Na een half uurtje nemen Marie-Anne, Els en Tom afscheid en bij de N 748 ( Achel-Statie )neemt ook Ben afscheid en staan we er alleen voor. Het is heerlijk wandelweer : zonnetje, 17 graden , windje. We lopen via St. Huibrechts-Lille en Klein Brogel richting Peer en zien onderweg nogal wat kruizen met "Heer leer ons bidden". Rond kwart over vier zijn we in Peer. Het is er carnaval, maar de optocht is bijna afgelopen. We lopen naar een café en bellen daar, zoals reeds is afgesproken, met de eigenaar van het fitnesscentrum voor onze slaapplaats. Daar aangekomen blijkt het ook nog een café te zijn waar flink gefeest wordt. Eerst lekker douchen en daarna een hapje eten in het centrum. Om half negen lopen we retour fitnesscentrum, rommelen daar een beetje aan met onze spullen en en gaan om tien uur in de slaapzak.

Ben Postema heeft enkele leuke foto's gemaakt en die worden hierbij dan ook geplaatst, het afscheid van de zonen en de eerste stappen !

Dit is onze slaapplek in het fitnesscentrum, een kleedkamer...

Maandag 27 maart Peer - Bolderberg 23 km

Verslag SMS maandag 27-03 : Vandaag was een winderige dag met zon en regen. Slapen in Bolderberg, in de kluis ( voorm. kluizenaarswoning) midden in de bossen

Notities maandag : We hebben alletwee onrustig geslapen en staan rond zeven uur op. Degene die poetst is dan ook al binnen ( de poetskast is in onze "kleedkamer"). De eigenaar van de zaak vraagt of we wat willen eten en gaat wat voor ons halen, wat hele grote worstebroodjes blijken te zijn. We eten ze met smaak op. Saskia krijgt nog een steentje mee, voor zijn dochtertje. Wij zijn de eerste pelgrim-overnachters in het fitnesscentrum en Mario is zelfs midden in de nacht teruggekomen, omdat hij ongerust was. Om half 9 gaan we op weg naar Kermt. De weg is kaarsrecht en gaat door agrarisch gebied, heel herkenbaar, dus we voelen ons nog geen pelgrims. Gisteren konden we steeds op kerktorens lopen, nu is dat een stuk minder. Helchteren centrum is moeilijk te vinden, we lopen via de fietsroute, maar deze gaat wel heel erg zigzag. Om kwart voor elf zijn we eindelijk in Helchteren centrum, terwijl we minstens een uur eerder al de bordjes van het grondgebied waren gepasseerd. We kopen hier wat brood, drinken koffie en gaan op weg naar Zolder. Ook weer een zeer langgerekt dorp. Nadat we wat gegeten hebben, lopen we langs de VVV en vragen daar alvast wat er voor overnachtingsmogelijkheden zijn. Marcel heet ons hartelijk welkom, schenk ons koffie en gaat meteen bellen voor een slaapplek. Hij vindt uiteindelijk iets in de Kluis, een voormalige kluizenaarswoning midden in de bossen. We voelen ons dan nog wel geen pelgrims, we worden al wel zo behandeld. We lopen daarna richting Bolderberg om daar, op advies van Marcel, domein Bovy te bezoeken dat toevallig gisteren na een grote opknapbeurt is geopend. Dat was vooral merkbaar aan de bediening, die was zeer traag. Wij zijn pelgrims en moeten dit dus eigenlijk niet erg vinden, maar we hadden een ontzettende dorst. Daarna naar de Kluis. Het complex van Kluis en kapel van OLV van Loreta wordt opgeknapt en is sinds kort (december 2005) bewoond. Even na vijven komt Marcel naar boven om te kijken of alles gelukt is en gaat ons voor naar de kluis. De Jacobsschelp hangt naast de deur. Degene die hier woont heet Willy en heet ons welkom in zijn zeer sfeervolle huisje. We hebben een kleine slaapkamer met zeer lage deur "pas op je hoofd". We knappen ons op en gaan daarna eten van een hele volle tafel. Willy vertelt ondertussen over zijn tochten (Compostela, Rome, Ierland), over het gewicht van de rugzak, verwachtingspatronen loslaten. Buiten onweert het, maar wij zitten lekker binnen. Daarna nog lekker knus praten onder het genot van een wijntje bij de houtkachel. De GSM's gaan om zeven uur aan en beiden worden we gebeld, fijn......! We krijgen ook nog een rondleiding in het kapelletje. Er moet nog veel gedaan worden, maar het is al zeer sfeervol. Terug naar de warme kamer en verder praten over lopen. Gewicht rugzak : "Alles wat u thuis laat, draagt u met een goed gemoed", Willy had zeer veel van deze mooie uitspraken. Hierna naar bed, op naar de volgende dag.....

De Kluis

Dinsdag 28 maart Bolderberg - Nieuwerkerken 22 km

Verslag SMS dinsdag 28-03 : We waren op weg naar St. Truiden. Echt waar! Tot een man in Nieuwerkerken
ons uitnodigde voor koffie. En zijn vrouw daarna om er te slapen.
We zijn daarna naar St. Truiden gebracht voor bier en de eerste kaarsjes.
Direct iets eten dan worden we weer opgehaald.

Notities dinsdag : Alweer een onrustige nacht, Karen trekt harder aan dekens dan Saskia ! Rond zeven uur weer wakker. Even checken of Willy en vriendin al wakker zijn, de badkamer is nl. in Willy's slaapkamer, dan ons opknappen en de rugzakken inpakken. Beneden staat de ontbijttafel reeds gedekt. Alweer veel verhalen, ook van de vriendin van Willy. We schrijven als eersten nog wat in het gastenboek en als we vertrekken geven we een rolletje drop, een sticker en kleine donatie voor de kapel. Als we weggaan horen we spechten flink tekeer gaan. Nog even op zoek naar een stempel, Willy heeft er nog geen, maar misschien bij de nonnetjes. Dat lukt niet, dan maar bij het restaurant en dat lukt wel. Weer op weg, het waait flink en het is een stuk kouder dan de afgelopen twee dagen. We lopen niet helemaal goed, want we zitten op een gegeven moment heel dicht bij Hasselt, terwijl dit niet de bedoeling is. In Stevoort een stop voor koffie/thee en verder richting St.Truiden. Het landschap verandert iets, we zien soms wat fruitbomen, maar het is nog steeds erg kaal. De dorpjes zijn heel vaak slapend, behalve de honden.

De Belgische neven van Max en Moro

Rond twee uur komen we in Nieuwerkerken, daar roept een man ons en nodigt ons uit voor koffie. Als we aan de koffie zitten, nodigt zijn vrouw ons uit om bij hen te overnachten, ja fijn, Omer en Godelieve ! Omer geeft ons allerlei info over St.Truiden en hij brengt er ons met de auto naar toe. Eerst naar de VVV voor een stempel, pinnen en dan naar een cafeetje om het plaatselijke bier (Bink) te proberen, maar dat hebben ze daar niet.....Vervolgens naar de OLV ten Hemelopneming om daar het eerste kaarsje op te steken. Verder wat rondgekeken en de gebouwen bekeken die Omer ons noemde, een zeer mooie stad. Wat eten (met een Bink), daarna Omer bellen en weer terug. Bij hen nog wat gepraat over het reizen (met foto's) en voor het slapen gaan nog een glas heerlijke eigengemaakte rodebessenwijn gedronken.

De eerste keer pinnen

Woensdag 29 maart Nieuwerkerken - Hannut 28 km

Verslag SMS woensdag 29-03 : Zware dag vandaag: 30 km. met gure wind tegen. Hannut heeft geen hotel, wel een voormalig klooster: van de peres croisiers. Nu een school. Slapen op 2de etage. Naast bibliotheek. Worden dus ingesloten.

Notities woensdag : Weer voor zeven uur wakker, wel iets beter geslapen dan de nachten ervoor, weer inpakken en dan ontbijten, deze keer zeer uitgebreid met gebakken eieren enz. ...

Ontbijt met Omer en Godelieve in Nieuwerkerken

Omer geeft ons een alternatieve route om de drukte te vermijden, via mooie holle wegen, maar we letten niet goed op, lopen helaas toch fout en komen dus toch in St.Truiden terecht. Via het station komen we toch weer op de goede weg. In Velm is een cafeetje en daar drinken we koffie, van de kastelein en bezoekers krijgen we een alternatieve route door de velden, volgens hen een stuk korter dan wat wij wilden doen. Of dat nou echt zo was....enfin, wel een rustige route met helaas veel wind van voren. Ondertussen vragen we steeds of we nog goed zitten. In Niel even wat eten, wat vrijen met luidruchtige geiten en dan weer verder. Onder de A3 en de TGV-spoorlijn en dan zijn we dus in Wallonië. Rond vier uur komen we aan in Hannut, een levendig ogend stadje met veel winkels. Maar geen VVV, geen hotels, dan maar naar het gemeentehuis. We kunnen overnachten in een school en moeten naar frere Gerard vragen. Het is even zoeken, maar eenmaal gevonden worden we meteen binnen gelaten. "Pelerines" is soms een soort toverwoord. We komen in de eetzaal en wachten daar op frere Gerard die even later met koffie en heerlijke brownies arriveert. Frere Gerard is een pater die op 18-jarige leeftijd vanuit Veghel naar Hannut is gekomen. De school was vroeger een klooster van de "Peres Croisiers" met een rood-wit maltezer kruis. Hij kende ook de naam Toon Kortooms. We krijgen een kamertje op de 2e verdieping bij de bibliotheek. Even bijkomen, waslijntje hangen en daarna bijtijds in het stadje iets eten want rond acht uur / half negen gaat de deur op slot. We eten Grieks met extra salade, omdat we de laatste dagen weinig groenten hebben gehad. Terug op onze kamer brengen we de rest van de avond door met een lekker wijntje.

Fruitboompjes , eten bij de Griek en dan naar bed

Donderdag 30 maart Hannut - Namur 28 km

Verslag SMS donderdag 30-03 : Zware dag vandaag: harde wind, geen beschutting. Om kwart over acht aangelopen, om vijf uur bij de jeugdherberg in Namen. Jawel! 35 km! Morgen vrij. Spullen terug sturen: Tas is veel te zwaar. Alles doet pijn.

Notities donderdag : Onze nachten blijven onrustig. We gaan vandaag of naar Namen (30 km) of naar Eghezee (16 km), maar volgens frere Gerard is het daar nog moeilijk om een slaapplek te vinden. Rond kwart voor acht beneden om de sleutel af te geven en dan worden we uitgenodigd om te ontbijten. Er eten nog zeker 20 jongeren mee, maar waar die geslapen hebben weten we niet. Daarna gaan we op weg. Weer heel kaal, veel wind, rechte wegen, heel zwaar. Na 8 km zijn we in Wasseignes en daar kopen we ons middageten. Geen café open, misschien in een van de volgende plaatsjes, maar helaas, geen café ! Dan maar even wat uit de wind gaan zitten om te eten en besluiten we dat we doorlopen naar Namen. We hebben dan een dag vrij en dus ruimte om wat dingen (gewicht) met de post naar huis te sturen. Het is wel zwaar vandaag en nog steeds geen café. We gaan een Big Mat (een soort Praxis) binnen en daar hebben ze een koffie-automaat waar we koffie drinken. We hebben het idee dat het personeel niet zo blij is met ons maar ja.... Uiteindelijk komen we in Namen en daar zien we de eerste richtingaanwijzer van de Camino. Het is echter nog een eind voordat we bij de VVV zijn. Zij bellen voor ons naar de jeugdherberg 2 km verderop en daar blijkt plaats te zijn. Die 2 km zijn wel erg lang. Ondertussen komen we nog meer goudkleurige Jacobsschelpen op de grond tegen. Bij de jeugdherberg aangekomen blijkt dat we lid moeten zijn, dus weer een extra kaart erbij. Zo'n jeugdherberg heeft wel erg veel regels, we reserveren ook maar meteen het avondeten erbij. We knappen ons op en doen de was, wat niet echt lukt omdat het water alleen maar heet is waarbij het niet uitmaakt hoe je de kraan instelt. We drinken een Orval en eten soep, hutspot en vanillepudding. Na koffie, sudoku en verslag gaan we terug naar boven om de spullen te sorteren die we morgen retour sturen. Als je het ziet liggen valt het best wel tegen, maar we zullen wel zien wat het oplevert.

Gouden Camino schelp en spulletjes retour en ons waslijntje

Vrijdag 31 maart Namur 12 km

Verslag SMS vrijdag 31-03 : Lekker kalme dag. Weinig gekocht...alles weegt! Aantal spullen i.v.m. gewicht retour gestuurd per post. Toch zo'n 12 km gelopen. Zijn alvast begonnen met GR654.

Notities vrijdag : Deze keer stukken beter geslapen, pas rond half negen uit bed en zelfs pas rond half tien ontbijt ! Hierna onze spullen gepakt, want we mogen van tien tot vier uur niet op de kamer en dus gaan we de stad in. We gaan eerst naar het postkantoor om enkele spullen te versturen. We voelen ons een beetje kaal zo zonder schelp en rugzak. We gaan verder, de St.Jacquesstraat met gelijknamige kerk, maar die is helaas gesloten. Een zwerver vertelt ons dat we wel een sleutel kunnen halen in het gemeentehuis.Verder de stad in, het Kruidvat, de VVV voor de Ravelroute en een stempel, een vingerhoedjeswinkel, een boekhandel om daar Ravel boekjes te zoeken wat overigens niet lukt, wel een schriftje voor Saskia zodat zij Karen´s verslagen kan samenvatten. Rustig rondkijken in de stad, alvast warm eten zodat we vanavond in de jeugdherberg op onze kamer kunnen blijven en brood eten en daarna vast de route voor morgen gaan zoeken. Die start in Namen bij het station, de GR 654 aangegeven met roodwitte strepen, en loopt via de citadel (wat flink klimmen is, maar dan hoeven we dat morgen niet meer). Het info centrum aldaar zijn ze aan het opknappen en gaat morgen (1 april) pas open, maar we kunnen op het terras wel een lekker trappistje drinken. Daarna verder en hoger, steeds hoger. Soms moeten we flink zoeken, maar meestal staat het goed aangegeven zelfs met rood-witte schelp. We vinden dé plek om morgen te starten met een aftakking naar beneden, maar de aftakking is wel erg steil omlaag en morgen dus steil omhoog en dat dan met rugzak.......Het is heel steil en glad, Saskia glijdt weg en valt, maar het loopt gelukkig goed af. We besluiten nog wat op te sturen, maar helaas is het postkantoor al gesloten en gaan we uiteindelijk boodschappen doen voor het eten van vanavond en morgen om hierna terug te keren naar de jeugdherberg. Daar is het keidruk, dus snel naar boven, wat rommelen en daarna wat drinken aan de bar. Na de borrel gaan we bellen in de telefooncel, dan terug om wat te eten en daarna de boel inpakken voor morgen. Het lijkt elke dag wel hetzelfde, maar toch voelt het lekker. Geen echte stress van moeten, moeten, moeten....Lekker elke dag op pad gaan en we zien wel hoe het loopt. We vinden het heerlijk al voelen we ons nog steeds geen pelgrim.

Zicht op Namen

Wordt vervolgd in "Reisverslag April"