Maandag 1 mei Baugy - Bourges 29 km

Verslag SMS maandag 01-05 : Zijn we weer, na 29 vermoeiende km's zijn we in Bourges aangekomen. We slapen in een opvang voor moeilijk opvoedbare jeugd ! Gelukkig voor ons had iemand geannuleerd. Er staan 5 bedden, dus wij zijn benieuwd of er nog meer komen. Vandaag is het 1 mei en bijna alles is gesloten. Meer niet op dit moment, morgen meer.

Notities maandag : Maandag 1 mei, dag van de arbeid en een feestdag in Frankrijk.
Lekker geslapen en dan weer de gewone ochtendrite, alleen hebben we de kleren die mevrouw zou wassen nog niet terug, dus dan maar in de "niet-wandelkleding" gaan lopen. Vlak voor het ontbijt komt ze de kleding alsnog brengen maar die gaan nu de rugzak in. Het ontbijt staat klaar in de eetkamer, lekker uitgebreid: koffie, appeltje, kaas, jam etc. heerlijk. Via de zelfontspanner nog een foto gemaakt van ons en mevrouw Monique (Karen moet daarna uitzoeken in de gebruiksaanwijzing van het toestel van Monique hoe dit bij haar werkt) en daarna op weg. Mevrouw Monique wenst ons "Ultreia", wij weten niet precies wat hiervan de betekenis is maar volgens haar is het iets van "vooruit dan maar" Via de bakker en de salle de fêtes (even meneer bedanken, hij zit in de organisatie van een wandeltocht die vandaag is) gaan we op pad. Het is koud en we zien alweer een dode kerkuil, nummertje vijf als we ons niet vergissen, we lopen langs de D12 door een stil en verlaten landschap. Na 10 km komen we in Brécy, bij de stadsgrens een mooi bordje over de route naar Compostela, in het hele dorp zien we erg veel Compostela bordjes, ook bij het cafeetje waar we koffie drinken. Saskia ontdekt hier trouwens het verschil tussen een WC (voor de dames) en een toilet (voor de heren). Wisten jullie dat? Dan weer verder nu lopen we langs de D52 met weer enorme landbouwvelden. De zwaluwen vliegen laag. Even voor St. Solange een stop bij een curieus toestandje: een paar rijen oude druivenstokken, een boom en een eenvoudige picknicktafel... Dan een heel verhaal over dat het de laatste twee familiewijngaarden wijn en dat ze een schaduwplek wilde geven.. Heel leuk, alleen hebben wij er vandaag niet veel aan want het is flink bewolkt. Dan komen we in St. Solange aan en daar naar een cafeetje waar we zeer enthousiast begroet worden. In de cafeetjes op het franse platteland zien we alleen maar mannen. Nog een stukje D-weg en dan verder door de velden, eerst nog een bruggetje(volgens de route beschrijving zouden hiervan de planken onbreken maar die waren er gelukkig wel gewoon) en dan een plekje om te eten zoeken, wat we ook vinden. Als we daarna weer verder lopen zien we al vrij snel de kathedraal van Bourges, dat is 9 km verder... We gaan verder over een oude romeinse weg en we blijven steeds de kathedraal zien. Om drie uur komen we Bourges binnen, alles is dicht, het lijkt wel uitgestorven, dan staan we uiteindelijk voor de kathedraal en de VVV,waar we eerst naar binnen gaan om te kijken voor een slaapplek. We worden doorverwezen naar foyer St. Francois, een opvang voor moeilijk opvoedbare jeugd, dus daarnaar toe. We hebben geluk want er had iemand afgebeld dus er is voor ons een plekje. We krijgen alle twee een set sleutels en dan gaan we naar de kamer. Er staan daar vijf bedden dus we zijn benieuwd wie er dan nog meer komen. Dan na het opknappen even naar de kathedraal, het is een heel mooie kerk, Saskia vindt deze mooier dan die van Reims. Als we uit de kathedraal komen is het wat drukker geworden, er is een festival in Bourges aan de gang maar erg veel merken we er niet van. We gaan eten bij het Euro cafe en rond negen uur lopen we terug, Bourges is dan alweer erg stil en verlaten.. Als we naar onze opvang lopen stopt er een ziekenauto en de chauffeur vraagt ons de weg naar de foyer St. Francois, nou ja... Tot nu toe is er nog niemand anders in de slaapruimte aangekomen.

Madame Monique, Karen en Saskia, bordje onderweg, kathedraal in Bourges

Dinsdag 2 mei Bourges - Charost 26 km

Verslag SMS dinsdag 02-05 : Vandaag in Charost in de gemeentelijke gîte boven een school, goed verzorgd. Het was vandaag weer warm, nu zitten we te wachten tot de winkel opengaat.

Notities dinsdag : Vandaag moeten we vroeg op want het ontbijt is van half zeven tot kwart voor acht. Dus we zijn rond zeven uur in de zaal. Even wennen, het brood is wat oud, de koffie is op maar er wordt snel gezorgd voor nieuwe. De daklozen van Bourges ontbijten hier, er komt zelfs een man met een jong meisje binnen, zou zij dan ook dakloos zijn ? Om half acht lopen we al door Bourges, het is een mooi stadje maar zo vroeg ook nog steeds verlaten. Door een eindeloos lijkende buitenwijk verlaten we Bourges, deze ziet er trouwens wel beter uit dan die waar we binnen kwamen. Vrij snel daarna komen we in La Chapelle-St-Ursin. We lopen lekker, de ene dag gaat dat veel beter dan de andere. Op een gegeven moment lopen we langs een gigantisch fabrieksterrein: Luchaire, we vragen ons af wat ze daar maken, want je moet daar zelfs je spullen om te roken inleveren. Het loopt erg saai en het wordt warm. Dan kunnen we gelukkig een bospad in wel wat glibberig maar gelukkig voor Karen niet erg eng-glibberig en niet zo lang. Hier zien we weer van die vervelende helikoptervliegjes(met het pootje omlaag). Bij de oevers van de Cher gaan we lekker eten en dan gaan ook de broekspijpen uit. In de rivier is een reiger bezig vis te vangen, dat is leuk om te zien. Dan weer verder over een drukke D-weg met erg weinig schaduw en tusen de koolzaadvelden door, dan komen we weer eens op de N151, die raken we maar niet kwijt en via die weg komen we Charost binnen, daar gaan we naar de Mairie en we krijgen de sleutel van de gemeentelijke gite en een stempel. De gite is boven een school en ziet er goed uit. In het pelgrilmsboek kom je steeds dezelfde namen tegen, leuk om te lezen. Dan gaan we naar de alimentation, (zou om vier uur open moeten zijn, maar als we daar tegen vijven aankomen is-ie nog niet open) die uiteindelijk om half zes opengaat, we kopen eten voor twee dagen (morgen komen we niets tegen) en proberen nog even naar Tripterie te bellen maar daar wordt niet opgenomen. We koken vandaag zelf ook wel eens lekker (is eigenlijk meer opwarmen). Karen loopt nog steeds achter met haar verslag en komt maar niet bij...

De dagelijke was hangt te drogen

Woensdag 3 mei Charost - Ferme la Tripterie 26 km

Verslag SMS woensdag 03-05 : Rond vier uur aangekomen bij Ferme de la Tripterie. We slapen in een mobilhome. Het was vandaag een hele warme dag met erg weinig schaduw. Hier bij de ferme is het heerljk, we zitten in de schaduw. Er is hier geen telefooncel, maar we zullen eens vragen of er een in het dorp 1 km verderop is.

Notities woensdag : Saskia heeft de wekker op half zeven gezet maar uiteindelijk wordt het toch kwart voor zeven voor we op staan. Karen loopt naar de bakker om voor twee dagen brood te kopen en Saskia kookt eieren en dekt de tafel voor het ontbijt. Rond half negen kunnen we op pad. Dit dorp is springlevend, er zijn erg veel kinderen en meerdere scholen!! Het wordt vandaag weer een warme dag, want al vroeg is ons fleecevest uit.
We hebben weer een dag met weinig schaduw, heel veel langs koolzaadvelden en eigenlijk heel saai lopen dus. Wel zien we onderweg een paar hazen. Ze blijven op een redelijkgrote afstand van ons op het pad zitten. Het lijkt net of ze naar ons kijken en als we dan te dicht bij zijn lopen ze hard weg. Rond half twaalf komen we aan in Issoudun, waar we koffie drinken en nog wat boodschappen doen. In Issoudun zien we, net als in Namen en Vezelay schelpen op de grond liggen, dus willen we eigenlijk even bij de VVV langs voor een mooie stempel, maar helaas het is na twaalven en die is dus dicht. Onderweg de stad uit komen we een mevrouw tegen die in 2004 vanaf Le Puy naar Compostela is gelopen, zij loopt een eindje met ons mee want ze woont aan de route. Leuke ontmoetingen zijn dat. Daarna weer verder een stuk over de D82 en dan weer het veld in tussen de nu
toch wel eeuwige koolzaadvelden, en vrijwel geen bomen, dus ook geen schaduw. We bedenken ons hoe dit in Spanje in de Meseta moet, maar goed daar zijn we nog lang niet. Bij Thizay, op het kerkhof maken we onze zakdoek even kletsnat, later blijkt dat die van Saskia gigantisch afgeeft, Ze krijgt helemaal blauwe handen, maar het is wel lekker. Een kilometer voor La Tripterie is een golfbaan!!! Bij een voormalig klooster, daar zijn wel wat bomen waar we gretig gebruik van maken. Dan komen we aan bij Tripterie, er staat een pony in het gras maar die blijft waar ze is. Wij gaan naar het huis en we worden naar onze slaapplek gebracht: een mobilhome (grote stacaravan) van alle gemakken voorzien, douche toilet, een aantal bedden en eten. We kunnen heerlijk buiten zitten, echt geweldig is deze plek. De eigenaar van de boerderij is er nog niet maar komt er op een gegeven moment aan. We hoeven voor het verblijf alleen te betalen wat we zelf willen!! We kunnen weer zelf koken en Karen maakt macaroni met sardientjes en emmenthalerkaas. Saskia probeert ook een beetje bij te komen met het verslag en Karen is daar nog steeds mee bezig maar het lukt niet echt. Dan maar naar bed. Omdat er niemand meer komt nemen we ieder een eigen kamer, ook wel eens lekker.

De eindeloze vlaktes.. ...Vlinder..............................Mobile home.....................autootje kopen??????? de mismaakte pony...

Donderdag 4 mei Ferme la Tripterie - Chateauroux 20 km

Verslag SMS donderdag 04-05 : Wij zijn in Chateauroux en nu al in een hotel. Nog steeds erg warm, ook weer weinig schaduw langs de route.

Notities donderdag : Vannacht wakker geworden doordat de caravan flink aan het schudden is en daarna lijkt het wel of er tegenaan getrapt wordt. We hebben het er vanochtend over en denken dat het misschien de pony was. Die hadden we gisteren namelijk een beetje laten schrikken, zij lag te slapen en Saskia liep er even naar toe om haar te aaien, Karen wilde daar een foto van maken en het toestel flitste, de pony sprong zowat omhoog.
Het is trouwens ook nog een mismaakte pony, de hoeven van de voorpoten lijken wel een soort schoentjes, ze loopt dus ook heel moeilijk. Maar goed zij zal het waarschijnlijk wel niet geweest zijn, maar wat dan wel??? We koken alweer een eitje, en eten een klein beetje brood omdat we anders niet genoeg hebben voor vanmiddag. Dan nemen we afscheid van meneer Gerbier, hij verontschuldigt zich, hij vindt het leuk om te praten met pelgrims maar in de maanden mei en juni heeft hij daar bijna geen tijd voor. Wij denken dat het wel leuke gesprekken zijn met deze man. Als we aanlopen, komt er een mobiele bakker aangereden, wij dus meteen croisantjes en een baguette kopen, hadden we toch niet zo zuinig hoeven doen!! Vandaag is het weer warm en we vertrekken in korte mouw en korte broek. De route is vandaag maar ongeveer 20 km, dus we komen waarschijnlijk redelijk op tijd aan in Chateauroux. Het eerste stuk loopt lekker wel weer weinig schaduw maar het is nog niet zo heet. Met de routebordjes zijn ze hier niet echt heel scheutig maar we vinden onze weg nog steeds goed. We komen op dit stuk maar één dorpje tegen waar echt niets te doen is. Vandaag is het veel op de weg lopen, soms eraf en dan weer terug naar dezelfde weg. Een heel drukke D925. We lopen tussen een flinke militaire landmachtbasis door van het 517e regiment du train. Heel saai en nog steeds die drukke weg. Om in Chateauroux te komen kunnen we of verder via deze weg (een stukje afsnijden) of via Deols. We besluiten om via de weg te gaan maar eten dan eerst even wat. Als we dan verder gaan komen we langs een cafe restaurant, waar de tafels gedekt zijn en de werkmensen binnen druppelen om te komen eten. Een leuk gebeuren. Dan verder, we komen in Chateauroux aan en gaan op weg naar de VVV, die is nog niet open en we drinken wat in de bar van hotel Faisan en nemen daar een kamer. Boven gekomen blijkt dat als Karen wil douchen de haren van andere gasten nog in het bad liggen, vies dus. En het bad loopt niet goed door. (Saskia haalt de haren uit het putje en dan loopt het beter door, maar fris is het niet) Dan wat boodschappen doen, en nu dus al ruim twee uur verslag aan het typen in een internetcafé.

Weer geen leuke foto's vandaag ! Wat is er toch met de fotograaf ? Is ze ook geschrokken van de flits ? Toch eentje gevonden... Ons vertrek uit la Tripterie.

Vrijdag 5 mei Chateauroux - Velles 18 km

Verslag SMS vrijdag 05-05 : We zijn vanaf half twee in Velles. We moesten wachten tot vier uur voordat we bij onze slaapplek terecht konden. De route hier naar toe was een stuk door een mooi bos, verder veel over de weg. Het is nu wat meer bewolkt, maar nog wel warm. We slapen in een gîte van de vrienden van de weg van Vezelay en daar eten we ook.

Notities vrijdag : Karen had een erg slecht bed, de planken van haar bed gingen eruit. We hebben ze er weer ingedaan maar ’s nachts is er wel weer eentje uitgegaan maar daar had ze gelukkig niet zoveel last van. Een slecht hotel dus, maar het ontbijt was wel goed.
We hoeven vandaag niet zo ver: 18 kilometer dus doen we rustig aan, niet zo heel vroeg op staan en lekker rustig aan en lange pauzes nemen en zelfs een omweggetje via de kapel van Notre dame du chenè, in het bos van Chateauroux, waar we doorheen lopen. Een heel mooi bos trouwens. Vlak voor we Velles in komen, onze slaapplaats voor vanavond, komen we langs een vijver met gigantisch veel kikkers, die ons een concert als welkom geven. Geweldig was dat. In Velles moeten we tot ongeveer vier uur wachten tot de mevrouw van de gite er is en we gaan wat drinken bij cafe de la sport, een cafe, super en benzinestation in één. Ondertussen komen de tien pelgrims die we gister in het office du tourisme van Chateauroux tegenkwamen ( acht fransen en twee nederlanders die een dag of acht de route lopen) ook weer aan. We kletsen wat en als ze weg gaan zeggen ze tot morgen. Nou wie weet. Als Saskia afrekent schrikt ze zich rot van de prijs voor een glas wijn : 2,80, tja we hadden om wijn gevraagd en niet om “vin ordinaire”, weten we dus voor de volgende keer! We lopen naar de gite van madame Colette Aucante, duidelijk aangegeven met het embleem van de vrienden van St. Jacques du Berry. We krijgen de kamer van haar zoon met filmposter uit de jaren ‘80/’90. Na ons opgeknapt te hebben gaan we even de kerk bekijken, mevrouw heeft de sleutels van de kerk, en daarna eten bij mevrouw Aucante en lekker op tijd naar bed.

Zo Herman, en wat vind je van dit laantje in het bos van Chateauroux ?Kapelletje van de Notre Dame du Chene, en de hele dure wijn !!

Zaterdag 6 mei Velles - Argenton sur Creuse 22 km

Verslag SMS zaterdag 06-05 : Rond half drie aangekomen in Argenton sur Creuse. Vandaag een mooie route, veel afwisseling en nu eens geen koolzaadvelden. Wel hebben we een flinke bui over ons heen gehad, echt afgekoeld was het daarna niet. Nu zitten we op een terrasje een wijntje te drinken. Ook hebben we hier weer de tien pelgrims gezien, acht Fransen en twee Nederlanders, die maar een week de route lopen en die we gisteren en eergisteren ook al hebben gezien.

Notities zaterdag : We hadden afgesproken om om acht uur te ontbijten en we krijgen een lekker uitgebreid ontbijt. Rond half negen gaan we op pad.
Het is heel rustig, we lopen in een gebied met veel meertjes, en over mooie paden, ook horen we de specht weer en een koekoek, Saskia vraagt zich af of zo’n koekoek op een gegeven moment niet erg moe wordt van zichzelf. We picknicken langs de weg en Karen is vandaag heel snel haar energie kwijt, dus we blijven wat langer liggen. Het trekt dicht als we weer aanlopen en even later gaat het regenen, niet erg lang maar het komt wel met bakken uit de hemel vallen. Als we in Agenton-sur-Creuse aankomen gaan we naar het office du Tourisme voor een slaapplek en daar krijgen we een lijstje mee. We willen vandaag een hotel, dat wordt hotel Terminus (bij het station) met hond (een witte boxer). Na het opknappen gaan we de stad in, een leuk plaatsje. We zien daar ook weer de tien pelgrims. Even terug naar het hotel want het begint fris te worden, daarna uit eten en dan weer terug naar het hotel om te gaan slapen.

Zicht op Argenton, twee pelgrims onderweg , en een hele lieve hond

Zondag 7 mei Argenton sur Creuse - Eguzon 24 km

Verslag SMS zondag 07-05 : We zijn aangekomen in Eguzon na 24 km. Een hele mooie route met een aantal pittige klimmetjes en afdalingen a la Dinant erin.

Notities zondag : Het ontbijt is pas om acht uur en de ontbijtzaal zit vol met alleen maar Nederlanders. De eigenaar van het hotel is een schatje, maar broodjes bakken kan hij niet, alles is aan de onderkant verbrand. Dan rond half negen op weg via de bakker. We lopen even langs de Creuse, dan langs het kasteel van Caubet en verder via bospaadjes en slingerweggetjes. De witte koeien hebben plaatsgemaakt voor mooie bruine, net zo nieuwsgierig maar ook net zo bang. We zien hangende rupsen aan de eikenbomen, die ze helemaal leeggegeten hebben. We stijgen en dalen en dan weer een mooi pad langs de Creuse. Er ligt een stuwdam in de Creuse en daar moeten we omheen via een prachtig flink stijgend pad om zo in de weilanden terecht te komen en ook weer wijngaarden (een stuk verzorgder dan in de Champagnestreek). Dan weer een flinke afdaling en we zijn in Gargilesse. Hier komt de weg vanuit Nevers weer bij onze route. We hadden ons daar veel van voorgesteld maar dat viel flink tegen. Eerst even naar het office du tourisme, is helaas gesloten maar het meisje heeft ons gezien en we kunnen nog een stempel krijgen, niet echt speciaal. Kerk bekeken, bij het graf van Guillaume de Naillac (ridder en heer van Gargilesse), wat munten bij z'n benen gegooid en dan bij bar "le George Sand" koffie drinken. George Sand heeft hier gewoond en we komen ook langs het huis. Net buiten Gargilesse gaan we wat eten en dan weer verder, weer flink klimmen en dalen. In Cuzion is gelukkig een cafeetje open om iets te drinken en dan gaan we via een "Dinant afdaling" weer verder en komen we weer bij de Creuse uit. Even wat verwarring over de route bij een camping maar we gaan via een bospaadje en een grintpad naar de Pont des Piles, de brug over de Creuse om dan verder te gaan via de D45 met flinke haarspeldbochten naar boven, we snijden een bocht af maar komen zo op de verkeerde weg uit dus dat schoot niet echt op. Maar gelukkig komen we toch nog in Eguzon. Er is maar één hotel hier, de eigenaar kijkt wat bedenkelijk maar heeft toch nog wel een kamer voor ons, ook weer op een verdieping zoals altijd. Eguzon is een plaatsje wat weinig voorstelt, dus dat hebben we snel bekeken. Nadat we gebeld hebben met het thuisfront gaan we op het terras zitten maar daar moeten we snel weg want het begint te regenen. Als we zitten te eten komt de regen met bakken naar beneden, het lijkt wel een wolkbreuk. Ben sms't dat Ajax de beker heeft gewonnen ten koste van PSV en als we in onze kamer terugkomen, blijkt dat onze schoongewassen kleding kletsnat geregend is, balen dus !

De Creuse.......................Gargilesse en het huis van George Sand..............."Dinant-weggetje"

Maandag 8 mei Eguzon - La Souterraine 33 km

Verslag SMS maandag 08-05 : Hebben, na 33 km met veel regen, het enige open hotel in La Souterraine gevonden. Hebben Theo en Jan weer gezien (18-4). Route was mooi. En nu schijnt de zon !

Notities maandag : Het was buiten flink onrustig vannacht, we werden er alle twee wakker van. Dus vroeg opgestaan en voor het ontbijt alvast naar de bakker want we hebben een etappe van 33 km voor de boeg naar La Souterraine en we kunnen pas om half acht ontbijten. Het is prima wandelweer, bewolkt met een windje. We stijgen en we dalen weer flink over vochtige en steeds natter wordende bospaadjes ( vindt Karen echt heel fijn ! ). En omdat het zo geregend heeft worden onze schoenen ook weer nat, maar vrij snel zitten we weer op het asfalt. We blijven stijgen/dalen en komen dan weer bij een riviertje aan : de Sédelle, een flink bruisend riviertje. We komen bij de ruïnes van het kasteel van Crozant en daarna zien we een GR-bordje waar Compostela nog 1613 km is. In Crozant is wel koffie te krijgen en dan weer verder, eerst naar beneden via een glibberig paadje om weer bij de Sédelle uit te komen. Dan begint het te regenen, dus poncho aan en Karen probeert het eerst met de paraplu. Het blijft doorregenen. We lopen via de D69 verder via slingerweggetjes door kleine gehuchtjes. We eten al lopend en dan begint het heel hard te regenen. Karen trekt nu ook de poncho aan. Saskia ziet in de verte een afdak met tafel en bank en een man en dat blijkt Jean ( zie 18 april ) te zijn. Even later komt Theo er ook aan. We kletsen bij, eten wat en gaan dan met z'n vieren verder. de route gaat eigenlijk nog via een paar paden en we weten niet hoe die eruit zien, maar we hebben wel een vermoeden dus we gaan verder via de D72. We lopen eerst verkeerd, dus moeten we een eind terug maar het komt goed. Bij Karen is het kaarsje snel uit dus even rusten, maar alles is verzuurd. In de verte zien we weer dreigende zwarte wolken en even later komt het er met bakken uit vallen, kort maar krachtig ! We zien een reetje, dat de weg oversteekt. We komen rond half vier aan in La Souterraine, we steken illegaal het spoor over naar de VVV.....dicht ! Tegenover zijn twee hotels....dicht ! Dan verder Souterraine in om hotels te zoeken, het giet ondertussen alweer, en dan zien we Theo en Jan staan, onder een overkapping bij een ook gesloten hotel ( wat om zes wel weer open gaat ) maar we gaan verder en zien dan hotel Jinjaud, ook dicht denken we maar als Karen belt blijkt het gewoon open te zijn. Onze poncho's hangen we beneden te drogen en dan naar boven. Het is een klein hotel met een barretje en een kleine eetzaal. Als we gegeten hebben, gaan we snel naar bed.

Onder Karen's paraplu ! Uitzicht op ruine van Crozant

Dinsdag 9 mei La Souterraine - Bénévent l'Abbaye 21 km

Verslag SMS dinsdag 09-05 : Een korte etappe met Theo en Jan. Aangekomen in Bénévent l'Abbaye. Slapen in de gite van dr. Conquet, een dwarsligger wat onze route betreft (?). Dus eens even bekijken, scheelt misschien kilometers.

Notities dinsdag : Goed geslapen, geen kerkklokken die ons wekken, maar wel vuilophalers die heel vroeg beginnen. We ontbijten om acht uur en dan gaan we even naar de kerk ( N.D. de l'Assamption ), maar die wordt gerestaureerd, dan naar de bakker, postkantoor etc. en om negen uur gaan we dan echt op weg. In de verte zien we Theo en Jean lopen. In dit gebied fokken ze kalveren, maar dan mogen de kalfjes wel bij de moeder ( veau fermier eleve sous la mere ). We komen tot de ontdekking dat we vergeten zijn gisteren een stempel te halen, zonde. Het landschap is mooi, zonnetje, wolken en veel groen. In St. Priest la Feuille zitten Jean en Theo al aan de koffie en wij gaan er gezellig bij zitten. Even kletsen, lauwe koffie en dan weer verder. We nemen vandaag de D10 om modderige paden te vermijden. Het is een rustige weg met weinig auto's. We hebben ook een rustige dag wat betreft km's, dus lekker veel pauzes. Tip van Jean : bij de mairie is meestal een openbaar toilet. We eten met z'n vieren

en gaan dan verder. We leren de sperwer kennen en Theo en Saskia zien zelfs een otter in een groot water. Dan, even na driëen, Bénévent l'Abbaye.

In het stadje is een gîte en we moeten voor de sleutel naar Dr. Jean Conquet. Daar duurde het drie kwartier voordat we weer weg konden. Hij had o.a. een heel verhaal over een Nederlander die zeer negatief was over de gîte en over de route. We zouden volgens Dr. Conquet via Solignac moeten gaan om Limoges te vermijden.( ! ) De route van hem ligt in de gîte dus we zien wel. Uiteindelijk kunnen we weg, we drinken eerst wat en gaan dan naar de gîte. Daar is ook een Duitse fietser gearriveerd. We verdelen de bedden, het is allemaal wat oud maar verder is het goed te doen. We doen wat boodschappen voor het eten en voor morgen en maken een kopie van de route van Dr. Conquet. Jan ( we zij er achter gekomen dat hij eigenlijk Jean heet ) kookt vanavond ( zie recept ). De gîte is trouwens mede mogelijk gemaakt door Shell Frankrijk, nou dat had wel iets beter gemogen. Jean heeft een heerlijke maaltijd gemaakt. Om half tien komt ineens Regina (een francaise die Jean en Theo gister ontmoet hebben in la Souterraine) binnengestapt ( hoezo gîte vol ? ), ze loopt gewoon binnen en de leuke sfeer is weg. Dus maar gaan slapen, wel erg slechte matrassen.

Jean's pelgrimsmaaltijd...............Uitzicht vanuit de keuken, welkomstbord gîte

Recept "Pelgrimsmaaltijd van Jean" : 3 uien, 3 sjalotten, 4 tomaten, paar teentjes knoflook, 1 blik tomaten op sap, 2 blikjes tomatenpuree, 1 blikje ansjovis, 1 blik champignons, groene olijven of kappertjes en schelpjespasta. Uien klein snijden en in pan zachtjes bakken. Knoflook erbij, tomaten erbij, uitgelekte champignons erbij, tomatenpuree en tomaten op sap ( incl. sap ) erbij, olijven of kappers erbij. Zachtjes laten pruttelenen ondertussen schelpjespasta koken. Als laatste de ansjovis bij de prut en dan bon appetit !

Woensdag 10 mei Bénévent l'Abbaye - Châtelus-le-Marcheix 17 km

Verslag SMS woensdag 10-05 : We slapen met Theo en Jean in een gîte in Châtelus-le-Marcheix. Een rustige dag: 17 km over de D5 door mooi groen, golvend land.

Notities woensdag : We hebben ontzettend slecht geslapen. Regina snurkte de heleboel bij elkaar en hield niet op, vreselijk ! We hebben zelfs oordopjes geprobeerd, echter niets hielp. Maar ja, we gaan weer verder. Ontbijten met z'n zessen en dan even regelen hoe het verder moet met de sleutel. Dan nog even de kerk bekijken met z'n tweëen en dan op weg. We wijken van de gids af en gaan via de D5 ( niet zo veel geslinger en het is een rustige weg ). Ook een suggestie van Dr. Conquet. We horen onderweg eindelijk weer eens een specht. Rond tien uur komen we in Mourioux aan. We zien Theo op een bankje ziten in de buurt van de Mairie. Saskia denkt aan de suggestie van Jean en gaat op zoek naar een toilet. Niet dus ! Dan ziet ze Jean uit de Mairie komen en daar kunnen we dus wel plassen en we krijgen er zelfs koffie in de raadszaal en dan ook nog een stempel. In het half uurtje dat we in de Mairie waren is het weer aardig omgeslagen, het is flink bewolkt geworden. We klimmen en dalen en lopen ieder ons eigen tempo. We zoeken daarna een picnicplaatsje met z'n vieren en beginnen met de spaanse les. Verder onderweg krijgt Jean de kalfjes wel naar ons toe gelokt, maar aaien is er nog steeds niet bij. Rond twee uur komen we aan in Châtelus-le-Marcheix en daar zit Theo al op een terrasje. Wij schuiven erbij en toasten op de aankomst. We lopen daarna naar het office du tourisme voor een slaapplaats en daar is een soort tentoonstelling met spullen uit Burkina Faso. De gîte waar we kunnen slapen is heel mooi en netjes ingericht. Er is alleen geen eten en de winkels zijn hier 's middags dicht. Dus we gaan rustig rommelen en vanavond lekker eten in het dorpje. Opeens komt de mevrouw van het office du tourisme bij ons om te vragen of we nog een sleutel hebben van de gîte in Bénévent. Wij leggen uit hoe het zit en daarna is ze niet meer terug gekomen, dus het zal wel goed zitten. We eten 's avonds bij een restaurant : Aux Demoiselles, geen menukaart maar eten wat de pot schaft en dat is heerlijk. Het blijkt niet alleen een restaurant te zijn, maar ook een barretje en tevens makelaardij want er ligt ook een groot boek met huizen die te koop zijn.

Vergezicht onderweg, en de kalfjes

Donderdag 11 mei Châtelus-le-Marcheix - Saint Leonard de Noblat 27 km

Verslag SMS donderdag 11-05 : Na 27 km, deels in felle zon, zitten we op 'n terras in St. Leonard met familie van Theo en Jean.
Wij bljven hier 'n dagje rusten. Slapen in refugio. Vandaag de 1000 km-grens gepasseerd!

Notities donderdag : We staan vroeg op ( de wekker gaat om zes uur af ). Jean mag als eerste douchen, daarna de rest. We hadden brood gekocht in het restaurant, dus we kunnen lekker meteen ontbijten en om half acht zijn we op weg. Vlak buiten Châtelus ligt een stuwmeer, dus eerst naar beneden en dan weer fijn omhoog. We blijven vandaag op de D5. Het blijft dalen naar een riviertje en dan weer stijgen enz., maar het is wel een mooie route ondanks dat het een gewone asfaltweg is. We komen alweer in een ander departement : de Haute Vienne. Als we door een gehuchtje komen gaan we even op het gras van een landgoed in de zon liggen, maar na een half uurtje komt er iemand zeggen dat zijn baas niet wil dat wij daar in zijn gras liggen en of we maar willen vertrekken.

Het "verboden" grasveldje

Verder gaat het naar Chatelet en Dognon, de enige plek waar misschien koffie te krijgen zou zijn : eerste café is dicht, tweede café is geen café maar een bakker waar we een reuzecroissant en dito pain chocolat kopen en het derde café is wel een café annex van alles en daar pakken we een pilsje. We lopen snel door voor de volgende pauze, want we moeten ook nog iets eten. En zo komen we dus uiteindelijk rond drie uur in St. Leonard de Noblat aan. Daar ploffen we bij het eerste cafeetje op de stoelen neer. Theo krijgt een SMS'je dat hun vrouwen in St. Leonard zijn en op een terrasje zitten. Dus snel drinken en afrekenen en op weg naar het terras waar hun vrouwen zitten. Even via het office du tourisme sleutel van de gîte en voor twee dagen slapen geregeld en dan naar de Place de la République. Een ontroerende ontmoeting tussen twee pelgrims en hun vrouwen en daarna aanschuiven op het terras, wat kletsen, elkaar een beetje leren kennen en dan zien we opeens Regina. We duiken alle vier weg, maar dan zien we haar in een auto stappen en wegrijden. Theo zwaait enthousiast en .......de auto stopt, Regina stapt uit en komt bij ons zitten. Ze is schrijfster, achternaam Caharel, maar voor zover Karen weet is er van haar niets in het nederlands vertaald. We maken een foto met iedereen er op en dan gaat ze naar huis. Wij vrij snel daarna ook, maar dan op z'n frans, jamais deux sans trois. Vlakbij de kerk is onze gîte, die is van april 2005 dus nog heel nieuw en dat blijkt ook zo o.a. ruim, drie slaapkamers, badkamer, keuken en wc. Wij nemen een kamer aan de straatkant. Er schijnt ook een Fransman ( Marc ) in de gîte te vertoeven. We knappen ons op en gaan boodschappen doen, telefoneren en daarna willen wij eten. Maar dat is niet eenvoudig. We vinden eigenlijk niets of het is dicht, maar uiteindelijk vinden we Pizza Leo en we nemen daar, je raadt het al, een pizza. Het is eigenlijk een tent waar je pizza's afhaalt, maar je kunt er ook ter plekke de pizza nuttigen wat wij dan ook doen en de pizza is heerlijk. Als we terug zijn in de gîte is Marc er ook. Hij heeft moeite met het schoonmaken van zijn camelbag en Karen komt met het schoonmaak gerei aanzetten. Hij helemaal blij en we krijgen foto's te zien van z'n vrouw en kleinkinderen. Rond tien uur gaat Marc naar bed en wij, omdat we een dag vrij zijn, een half uur later.

We komen niets tekort !

Vrijdag 12 mei Saint Leonard de Noblat 0 km

Verslag SMS vrijdag 12-05 : We hebben vandaag lekker lui gedaan. Boodschappen, wasje, internet. Zelfs uitslapen. Mooie kerk en druk in de gîte: 4 mannen erbij!

Notities vrijdag : De kerkklok van St. Leonard gaat twee keer per heel uur en één keer per half uur. We hebben redelijk geslapen. Karen is om half negen opgestaan, ze droomde weer erg veel. Saskia is er pas om negen uur uit. Marc heeft voor ons een ontbijt op tafel gelegd, een leuke verrassing met een briefje :

Heel leuk, een heel mooie verrassing. Om half tien gaan we ontbijten en daarna het stadje in. Het is bewolkt maar prima wandelweer. We doen boodschappen bij de Leader Price, maar kunnen niet alles vinden dus vragen we de weg naar de Intermarche bij het office du tourisme. We lopen daar naar toe, een beetje verkeerd, maar op een gegeven moment komen we er. Ook daar niet alles gevonden wat we willen. Als we naar buiten gaan regent het en we gaan naar de overkant om wat te drinken en we besluiten om daar ook maar te eten. Rond half twee gaan we terug naar de gîte en het wordt daar weer druk. Een fietspelgrim en twee voetpelgrims, een fransman en een spanjaard. We gaan weer het stadje in, Saskia koopt een mes, net zo een als Karen heeft. Karen koopt een wasnetje en een speld voor in haar haren. Dan willen we nog even de kerk in, maar de deur is dicht. Saskia probeert hem te openen en hij blijkt niet gesloten, maar als we binnen zijn merken we dat er een begrafenis komt dus gaan we snel naar buiten. Hierna naar de bieb voor internet, maar dat is bezet en kunnen we pas over een half uur terecht. Eerst Karen en dan Saskia op internet, het lukt niet echt goed, da's dan jammer. Als Saskia uit de bieb komt zit Karen op een bankje buiten in de zon. Ze heeft nog van alles gekocht en gedaan en dan gaan we weer terug naar de gîte. De was die we gisteren hebben gedaan is nog steeds niet droog, maar er is een droger dus Saskia gooit daar alles maar in. Ondertussen maken we ook ons eten klaar, een magnetronmaaltijd met salade, en eten dat aan tafel op. De twee fransen en de spanjaard, intussen is er ook nog een nederlander aangekomen, zitten ook te eten maar er ontstaat geen gesprek tussen ons. Het zijn twee werelden, op een of andere manier heel ongezellig.

Verrassingsontbijt in St. Leonard

Zaterdag 13 mei Saint Leonard de Noblat - Solignac 25 km

Verslag SMS zaterdag 13-05 : We slapen bij de boer, in Solignac, 12 km onder Limoges. Lammetjes, kuikens en wij in 'n mobil-home. Lekker rustig. Vanochtend veel regen. En dan weer zon, wind.

Notieties zaterdag : Na een vrije dag slapen we allebei heel slecht. We hebben allebei elk uur de klok horen slaan. De fransman en de spanjaard zijn om zeven uur al vertrokken. We zijn dan net ons bed uit en het begint te regenen en te onweren. Karen gaat naar de bakker voor ons ontbijt en lunch en het blijft flink regenen Het onweer is vrij snel afgelopen. Als we op weg gaan regent het nog steeds, het ziet er naar uit dat het vandaag niet droog wordt. We komen weer wat kalfjes tegen en deze komen in galop naar ons toe maar net niet helemaal. Ze lopen wel een stukje in galop met ons mee. Een eindje verder staan vijf gitzwarte paarden met veulen in de wei, een schitterend gezicht. In Les Allois is een restaurant waar we koffie kunnen drinken. Als we dan weer buiten komen is het droog. We lopen verder en klimmen en dalen en zien een heel mooie milieustraat, de auto rijdt op een plateau en de containers staan daaronder, heel goed bedacht. In het dorp zelf, Boisseuil, drinken we koffie en eten we wat. Dan verder naar Solignac. Bij het office du tourisme aldaar krijgen we de vraag of we gereserveerd hebben, nee dus, maar er is een boerderij waar we in een mobilhome kunnen slapen. Dus wij daar naar toe, het is een hele klim, maar ook een heel mooie mobilhome met lammetjes, kalfjes en koeien. Op de boerderij kunnen we kaas en eieren kopen en ook (illegaal) een fles wijn. We maken 's avonds ons eigen eten en genieten van het landelijke leven. De koeien komen naar beneden om gemolken te worden, de twee lammetjes lopen los rond, de honden enz. enz. geweldig !

Tres tranquille a la ferme en Solignac

Zondag 14 mei Solignac - Châlus 32 km

Verslag SMS zondag 14-05 : Hebben zo net eindelijk een slaapplek gevonden in Chalus. In Les Cars was alles dicht, dus 8 km extra moeten lopen in hete zon. Zagen wel Theo en Jean weer!

Notities zondag (moederdag) : Karen heeft prima geslapen, Saskia helaas niet. Lekker ontbijt en dan weer op pad. Het is heel mistig, maar dat is snel opgelost. Onderweg komen we weer veel kalfjes tegen en Karen kan er zelfs een aantal aaien. Als de mist verdwenen is, wordt het heel snel warm. We moeten flink klimmen vandaag, maar als we in een dorpje komen, Jourgnac, is daar zelfs een cafeetje open. We krijgen koffie, maar het koffiezetapparaat heeft kuren en we krijgen de koffie dan ook gratis ( we moeten nog maar eens terugkomen ). We blijven stijgen en dalen en komen dan in Nexon. We doen daar wat boodschappen, omdat we verder niets tegenkomen. De weg blijft flink slingeren en er is weinig beschutting tegen de zon. We lopen over de route "Richard Leeuwenhart". Om ongeveer half drie passeren we op 355 m. hoogte het bordje van Les Cars. Hier zou een gîte en een hotel moeten zijn. Gîte is onvindbaar en het hotel is zondagmiddag gesloten. We kunnen wel een kamer krijgen, maar verder niets, dus....lopen we 8 km verder naar Châlus. We lopen pal in de zon en zijn eigenlijk best zielig. We verdelen het water en dan zien we een blauwe nederlandse auto. Die stopt en Theo, Jean en hun vrouwen stappen uit. We kletssen wat en daarna loopt het een stuk gemakkelijker. De vrouw van Jean had het over een leuke auberge, dus zal het wel goed komen. Om tien voor vijf dan eindelijk het bordje Châlus en snel daarna de auberge, maar die is helaas gesloten. We zoeken verder en proberen Hotel du Centre te vinden. Een duitser is ook op zoek en loopt met ons mee. In een bar nog even de weg gevraagd en dan zijn we er. Ze hebben kamers voor ons, even verwarring over wie bij wie hoort, maar dan is het duidelijk en hebben we een kamer. Daarna het normale ritueel en vervolgens gaat Karen bellen, terwijl Saskia in de bar blijft hangen en aan de praat raakt met de duitser, Reinhold heet hij. We eten met z'n drieën, de eigenaresse serveert in een razend tempo de gangen en het is erg gezellig. Rond kwart voor tien gaan we naar onze kamers.

Eindelijk het bordje Châlus en Marie-Jose, eigenaresse van Hotel du Centre en een gezellig etentje met Reinhold

Maandag 15 mei Châlus - Sainte Marie-de-Frugie 17 km

Verslag SMS maandag 15-05 : We zijn na 17 km in Ste. Marie-de-Frugie aangekomen. We slapen in een klooster. Reinhold, die we gisteren in Châlus ontmoet hebben, is hier ook.

Notities maandag : Karen heeft vannacht alles eruit gegooid en slecht geslapen en is dus gebroken. We krijgen een flink uitgebreid ontbijt, veel croissants, jus, stokbrood, heerlijke (zelfgemaakte ?) jam. Dan afrekenen, we hebben geen flauw idee en het wordt uiteindelijk 55 euro voor twee personen ! Verbazingwekkend weinig en een zeer gezellige vrouw. Om half negen lopen we aan naar de bakker, maar die is dicht. Dan naar de Intermarché, maar die gaat pas om negen uur open dus dat wordt wachten. We kopen een extra SD-kaart en Karen ook een onderbroek, want ze is er gisteren een kwijtgeraakt, hoe is een raadsel ! Rond half tien lopen we dan echt aan. Soms met Reinhold, soms zonder. Een mooie route, wat GR-achtig maar goed te doen. We lopen langs wat meertjes met kwakende kikkers en veel dor het bos, heerlijk die schaduw. In Firbeix is een cafeetje open en daar nemen we even rust en thee. In de gids staat dat we een moeilijk begaanbaar pad zouden krijgen, maar dat viel erg mee. In de bossen ritselt van alles, salamanders, slangen, je weet het niet. We komen langs Kanshoj, een Zen klooster en even later zijn we in Ste. Marie-de-Frugie, een gehucht met een groot klooster waar we slapen. Onze kamer heet "St. Antoine". Reinhold, de spanjaard en de fransman zijn er ook. We frissen ons op en gaan op zoek naar een telefooncel, maar dit is dus echt een gehucht dat helemaal niets heeft. Dus maar op het terras van het klooster gaan zitten en wat schrijven. We kijken nog even het duitse routeboekje in en passen wat telefoonnummers aan. Om zeven uur worden we naar binnen geroepen om te eten. We zien dan eindelijk de eerste non. Hoeveel er hier wonen is een raadsel, want we hebben er hier geen meer gezien. Het avondeten is wat saai, zeker vergeleken met gisteren.

Kijk, kijk, een hert !!! ..... het klooster Sainte Marie de Frugie....

Dinsdag 16 mei Sainte-Marie-de-Frugie - Thiviers 22 km

Verslag SMS dinsdag 16-05 : We zijn in Thiviers. We hebben leuke weggetjes gelopen. In La Coquille kwamen we Carl en Aukje tegen. We eten (stipt 19.00 uur) en overnachten in het Centre Partage.

Notities dinsdag : Om half acht ontbijten we en rond acht uur lopen we aan. Het is niet echt koud en we zeggen allemaal:"tot vanavond", want we slapen allemaal in Thiviers in het Centre Partage. We lopen naar Le Coquille, klinkt veelbelovend, maar valt tegen. We zien daar Carl en Aukje, ze hebben op het pleintje van het dorp gekampeerd. Zij hadden dezelfde moeilijkheden als wij in Les Cars hadden en hebben daar op het voetbalveld gekampeerd, dat is dan het voordeel als je een tent bij je hebt, maar wij hebben tot nu toe nog geen moment spijt gehad van onze beslissing om dat niet te doen. We doen een paar boodschapjes en gaan dan op weg. Het is flink zonnig, weinig wolken en weinig wind. Karen doet haar zonnebril dus maar op, want dat werkt nogal eens om de wolken te laten komen en dat werkt redelijk snel. We stijgen flink en lopen op mooie paden en zo nu en dan op de weg. Vandaag op de weg veel toeterende mensen, is best leuk en loopt ook wel lekker. We gaan even pauzeren en Karen ziet een krekel heel dicht bij haar tsjirpen. De fransman komt voorbij evenals Carl en Aukje. Dan lopen we ook maar weer aan en ondertussen nemen we een stuk touw mee wat we onderweg vinden. Altijd handig. We zien vandaag weinig koeien, paarden en ezels. Wel veel vlinders, die Karen probeert te fotograferen, maar dat valt niet mee. We lopen een stukje Route Napoleon, een kaarsrechte weg. We horen ook eindelijk weer eens een specht, dat is alweer een aantal dagen geleden. In Thiviers aangekomen liggen er ook schelpen in de weg, geen koperen maar gewoon van steen, minder mooi dan de koperen. Het is nog vroeg, alles is nog gesloten, dus eerst maar even wat drinken en toasten op alweer een dag verder. Rond twee uur gaan we op weg naar de VVV, maar dan worden we door een man aangehouden die ons aan een stempel van de kerk kan helpen. Da's dan OK, een mooie stempel van de Notre Dame des Hautes de l'Iste. Daarna dus de VVV en daarna naar het centre Partage, een voormalig klooster.
Wat dit centre Partage precies doet is ons niet echt duidelijk, maar het is in 1991 gekocht door een organisatie, die veel wil doen aan werkeloosheid, verslaving en sociale achterstand. We krijgen een nette kamer en de douches en toiletten zijn vlakbij. Lekker opfrissen en veel wassen, dit kunnen we allemaal ophangen aan de luiken, heel handige dingen. Dan wat inkopen doen voor de volgende dag en daarna lekker in de tuin zitten schrijven. Opeens komt de spanjaard naar ons toe en vraagt waar we morgen naar toe willen. Nou ja, naar Sorges, want tussen Sorges en Perigeux is niets te vinden om te slapen.. Hij weet echter een andere route, nl. gewoon de D8 (Route Napoleon) volgen en dan is het ongeveer 32 km naar Perigeux. Nou, dat is dus perfect, want we zaten een beetje met onze post ophalen in St. Jean Pied de Port i.v.m. Pinksteren en in dit geval komen we dus op vrijdag aan. Hoe het komt dat de spanjaard opeens naar ons toe kwam, weten we niet, misschien weer een beetje Jacobus. We eten in het Centre om stipt zeven uur. Heel gezellig deze keer, de twee mensen van het Centre willen van alles van iedereen weten. Na het eten, we eten hier trouwens voor de eerste keer heerlijke kersen, gaan wij nog even bellen en dan snel naar bed.

Even een wasje drogen in het centre Partage

Woensdag 17 mei Thiviers - Perigueux 32 km

Verslag SMS woensdag 17-05 : We zijn na 32 km in Perigueux, een grote drukke stad. Het was flink afzien, want het was heet, 34 graden. De slaapplek is goed en we eten in de stad.

Notities woensdag : Even voor half acht zijn we beneden voor het ontbijt. We ontbijten samen met Reinhold en de twee mensen van het Centre Partage. De dikke man eet zelfs rokend zijn ontbijt... Het blijkt een warme dag te worden (boven de dertig graden) en het is nu inderdaad al heel zacht. Thiviers is een leuk stadje met veel vakwerkhuisjes. We gaan vandaag buiten de route om via de D8 (route Napoleon) 32 km lopen naar Perigueux. We zien veel engelse auto's. Opeens herinneren we ons dat Saskia een teek heeft en die haalt ze er dus meteen maar uit. Het tekenlepeltje werkt perfect! De D8 is kaarsrecht (echt Napoleontisch dus, snel en gericht ergens naar toe). Het is nogal benauwd en bewolkt maar ook komt de zon er weer door. Ook zien we veel klaprozen, soms hele velden vol. Onderweg zien we bordjes met de tekst : reserve de chasse et des faune sauvage, we vinden dit een vreemde combinatie..

De weg is best leuk, en heel rustig weinig verkeer. Het landschap wordt vlakker en er staan bomen, we denken fruitbomen, die we niet kennen, dat blijken notenbomen te zijn. Al rond half elf zijn we in Sorges ( dus al 14 km gelopen) en de D8 wordt wel drukker. We lopen vandaag ondanks de hitte eigenlijk best snel want om twaalf uur hebben we al 19 km gelopen. We rusten daarna wel bij de eerste schaduwplek wat uit en eten wat. De kilometerborden langs de weg kloppen niet echt: de ene keer is de afstand 4 km langer dan de andere keer. We komen in een gehucht Piles, waar ze eindelijk een barretje hebben, dus thee en appelsap en Saskia regelt wat extra water voor ons. Dan weer verder in de hitte. Het is natuurlijk wel heter lopen langs de weg dan in een bos maar dit is op dit moment voor ons gerichter lopen. Om half vier passeren we het bordje Perigueux, op z'n lokaals : Perigüers. Bij de apotheek zien we dat het 34°c is. Ook hier weer schelpen op de stoep, deze keer weer de mooie koperen. Het is nog best een eind naar het centre Madeleine Delbrêl, maar uiteindelijk zijn we er. Het is een enorm religieus complex en ze hebben in totaal veertig kamers beschikbaar voor pelgrims. Het is een heel modern gebouw een beetje ziekenhuisachtig maar goed. De kamer is niet heel groot maar wel netjes en de douches zijn goed. We hadden voor het avondeten moeten reserveren en daar is het te laat voor dus we eten in de stad. We kunnen morgenochtend wel ontbijten. Ze hebben trouwens wel een mooie stempel hier. Perigueux is een heel grote stad en het is wat zoeken naar een supermarkt maar uiteindelijk vinden we er eentje. Dan even de kathedraal bekijken, een heel mooie open kerk, van binnen vierkantig en van buiten met z'n koepels in byzantijnse stijl een beetje als de dom in Venetië. Er zou een Jacobuskapel zijn maar we vinden hem niet. Dus Karen even vragen en dan zien we hem op een plek waar geen kaarsje aan te steken is. Dat hebben we maar gedaan bij St. Rochus, de beschermheilige voor de reizigers. We gaan op zoek naar een restaurant maar het is nog wat te vroeg, we kunnen pas om half acht eten. Dat wordt dus wachten maar het eten was het wachten wel waard. Daarna weer met wat gezoek terug naar de de kamer.

Mooi veld met klaprozen

Donderdag 18 mei Perigueux - Saint Astier 23 km

Verslag SMS donderdag 18-05 : Om half twee in St. Astier aangekomen om via bar, VVV en Leclerc op onze slaapplek te geraken. Deze keer een bungalowtent met alles er op en er aan. Weer was niet al te best, maar gelukkig niet meer zo heet. Onderweg bord gezien, nog 1107 km naar Compostela ! Wij zijn over de helft !!!

Notities donderdag : Het was afgelopen nacht zeer benauwd en nu horen we in de verte al onweer en het gaat flink regenen. Dit was voorspeld maar eigenlijk voor gistermiddag. We kunnen pas om half acht ontbijten en we horen van een man dat het warme weer van gister zeer uitzonderlijk is voor de tijd van het jaar. Het regent niet meer als we aanlopen en we vertrekken in korte broek en korte mouw. De route staat goed aangegeven in de stad, dat hebben we wel eens anders meegemaakt. We willen een stukje route afsnijden maar we lopen de verkeerde weg in, dus toch nog extra kilometers en het begint te druppelen. Saskia trekt dus toch maar haar poncho aan en Karen steekt haar paraplu op. Om kwart over tien zijn we Perigueux pas uit. We lopen door een breed dal waar de rivier de l'Isle doorheen stroomt met aan weerszijden heuvels. Onderweg zien we leuke (privé)kasteeltjes vaak mooi opgeknapt. Rond half twaalf komen we in Gravelle waar we koffie drinken en als we weer aanlopen is het nog droog ook. We gaan nu weer de route lopen via de stille D-wegen, nu wat drukker omdat iedereen naar huis gaat om te eten. We lopen langs een kanaal en dus alweer een mooi kasteeltje en een kerkje wat ook al privébezit is, in Annesse. Het dorpje ziet er trouwens uit als een vakantiedorpje, de huizen zijn mooi opgeknapt maar allemaal potdicht. Dan weer langs de l'Isle en daar staat een bord waarop we lezen dat het nog 1107 km naar Compostela is!!!

We zijn dus ook over de helft van het aantal km's. Rond een uur of een passeren we het bordje St. Astier, eerst nog een grote militaire basis in de rotsen en dan het dorpje. We gaan eerst maar even een cafeetje binnen en daarna naar het office du tourisme voor een slaapplek. Ze hebben op de camping speciale "bengali" voor pelgrims. Er wordt even gebeld en er is plek, en we krijgen een heel mooie stempel in onze pas. Dan gaan we even langs de supermarkt en de supermarkt voor kleding ook van Leclerc om voor Karen andere zooltjes te kopen voor haar schoenen, ze krijgt last van de onderkant van haar voeten en Saskia koopt een petje. Bij de receptie van de camping ligt een folder van een nieuwe gite in Mussidan en het meisje vertelt dat de route iets anders loopt i.v.m. een woonwagenkamp, en ze vertelt over mevrouw Beune in St. Louis en l'Isle. Om half vier zitten we dan lekker voor onze bungalowtent onze (zeer) late lunch te nuttigen. De Spanjaard (Rufino) komt voorbij, de Zwitser en Reinhold komen ook voorbij. We koken, nou ja, warmen vanavond zelf ons eten op, deze keer paella lekker. De tent is goed uitgerust alleen zijn ze de theedoeken vergeten, dus afdrogen wordt wat moeilijk. Karen heeft een stuk van haar wegwerplaken afgescheurd maar dat droogt voor geen meter. Dan nog een lekker kopje thee en koffie en slapen.

Pelgrimstent

Saint Astier - Mussidan 24 km

Verslag SMS vrijdag 19-05 : We zijn in Mussidan. Na 24 km door een wat saai landschap. In een café vlakbij Mussidan gratis koffie en advies gekregen van een heel aardige mevrouw.

Notities vrijdag : Het was fijn om in een tent te slapen, lekker buiten, alleen had Karen een nachtmerrie die haar een flinke tijd wakker hield. We ontbijten lekker met een eitje en lopen dan om kwart voor negen aan. We willen wat verslagen opsturen en wat folders, dus even via het postkantoor pakketjes versturen. De rugzak zou dus iets lichter moeten zijn, maar dat is dus echt niet zo, hij lijkt zelfs wel zwaarder. Het weer is niet heel erg goed, wel droog maar donkere wolken boven ons. We lopen via de D3 met af en toe wat stille C-weggetjes, langs de l'Isle nog steeds, we besluiten bij Neuvic even van de route af te gaan voor koffie en dan weer via de D3 verder. Het is wat vreemd weer, het begint te waaien en het trekt dicht, maar even zo vlot schijnt de zon weer. Dan verder door een bos waar we weer proberen, of eigenlijk nog steeds, om vlinders te fotograferen. Ook weer tevergeefs. We komen ook weer wat meer wijngaarden tegen. In St. Louis en l'Isle gaan we naar het cafe le Petit St. Louis, waar het meisje van de camping over vertelde. We krijgen koffie en verhalen over andere pelgrims en extra water. Ook heeft ze een afkorting van de route, maar dat bleek achteaf gewoon de D3 te zijn. Als we willen afrekenen hoeft dit niet. Het is een schat van een mens, klein van stuk en ze kent zelfs Eindhoven. We komen in Mussidan en lopen naar de gite, maar dat is geen succes. Reinhold en Rufino zijn er al. Het is een kleine gite met vier bedden boven en twee beneden zo'n beetje in de keuken, niet echt wat we vandaag willen, dus gaan we naar het office du tourisme voor een hotel. Er zijn drie hotels waarvan twee in de buurt dus daar gaan we kijken. Het eerste is vol en bij de tweede kunnen we gelukkig terecht, het "grand cafe" hotel. Even lekker opknappen en dan het stadje in voor wat boodschappen en wat te eten en drinken. Eten is niet echt makkelijk want zo'n beetje alles is dicht, het lijkt wel zondag!! We gaan de kerk, St. Georges, bekijken, bij het doopvont liggen allemaal stenen van mensen die daar gedoopt ziijn, een heel mooi gezicht, er ligt er zelfs eentje met "onze" schelp. Mussidan blijkt een "carrefour occitan" te zijn. Saskia kent dit niet, Karen wel, maar zij dacht dat dit alleen in de Languedoc-Roussillon was. We eten uiteindelijk maar bij de afhaalpizzeria, het zijn lekkere pizza's. Ze hebben er alles behalve een toilet, dus daarvoor gaat Saskia dan maar even terug naar het hotel. Daarna even bellen. De eigenaar van het hotel had ons gewaarschuwd dat het 's avonds lawaaierig zou zijn i.v.m. een karaoke in de bar van het hotel. Om tien uur begint de Karaoke dus en het is inderdaad wel lawaaierig. Wij gaan maar even kijken en nog wat drinken. We kijken ondertussen het boek met liedjes in, veel franse liedjes maar ook een bladzijde nederlandse en dan besluiten wij om ook maar mee te doen. We kiezen "per Spoor" van Guus Meeuwis. Saskia kan niet zingen maar doet toch maar mee, een aantal van de fransen die meedoen kunnen ook niet echt zingen. Het was eigenlijk ook best leuk om te doen, achteraf. Het is een leuke avond, de fransen zingen bijna alle liedjes mee en we krijgen ook nog een rondje van Bruno. Maar daarna moeten we echt naar bed, want we willen de volgende ochtend om half zeven ontbijten.

Op de goede weg !

Zaterdag 20 mei Mussidan - Sainte-Foy-la-Grande 29 km

Verslag SMS zaterdag 20-05 : We zijn in Sainte-Foy-la-Grande ( Noot van Ben : exact op de hoogte van Bordeaux, maar dan 60 km oostelijker). We zijn via de D20 gelopen, die was rustig. Het was een regenachtige dag. We slapen in een huis waar ook daklozen kunnen slapen. We hebben onze eigen kamer en krijgen rond een uur of zes ook nog te eten en dat allemaal voor 6 euro. Er slapen vannacht 4 pelgrims en 2 daklozen.

Notities zaterdag : De wekker gaat heel vroeg vandaag en om half zeven staan we beneden voor het ontbijt. De eigenaar is nog flink aan het dweilen, maar al snel staat ons ontbijt klaar en rond zeven uur staan we bij de bakker, die nog niet helemaal wakker lijkt te zijn. We proberen via de D20 te lopen, een gele weg op de kaart maar zo vroeg en op een zaterdag is die niet druk. Het loopt wel saai, af en toe een boerderij, af en toe een koe, maar het scheelt 5 km en dat is wel veel. We zijn in de streek van de foie gras, maar dat willen wij niet gaan proeven. Het druppelt ook, dus poncho maar aangedaan, Karen de plu. Het gaat steeds harder regenen, opeens ziet Saskia een kraampje met aardbeien en we stoppen daar om twee kleine bakjes aardbeien te kopen. Zo lopen we al aardbeien etend verder, dat vrolijkt toch wat op. We lopen de "Route du Vin", maar er is geen koffie te vinden. Bij de school in Le Fleix ziet Saskia een bankje onder een afdak en daar gaan we zitten om ons brood op te eten. We hadden onze poncho's opgehangen om te drogen, maar het blijft plenzen dus dan maar verder in de regen. Wat we aan buitenlandse auto's zien, is bijna alleen maar Engels en als je hier naar de huizen kijkt zijn die best chique en goed opgeknapt ( waarschijnlijk veel Engelsen ). Dan passeren we het bord St. Foye-Pork, vroeger een oversteekplaats van de Dordogne, nu gaat het via de brug of beter gezegd een van de bruggen. Als we de brug over zijn, zijn we ook meteen in een ander departement nl. de Gironde. In Ste. Foy la Grande gaan we eerst op zoek naar het office du tourisme voor een plattegrond en we krijgen meteen een mooie stempel. Ste. Foy is een oud vestingstadje, alle straten lopen parallel en haaks op elkaar en zijn kaarsrecht. Het viel tijdens de 100-jarige oorlog onder Engels bewind, vandaar dat er zoveel Engelsen in deze streek een huisje hebben (werd ons verteld). Karen heeft nog wat vraagjes o.a. over het Occitaans. Ze hoort dat het van halverwege Frankrijk tot in Italie gesproken wordt. Dan lopen we naar onze slaapplek, eerst via de receptie van het ziekenhuis en van daar wordt gebeld en mogen wij naar het opvangadres waar al een mevrouw op ons staat te wachten om open te doen. Wij zijn de eersten, de daklozen komen pas rond zessen aan, maar wij kunnen er nu al in. De zwitser komt op een gegeven moment ook en twee dakloze mannen. Er zou ook nog een andere pelgrim komen. Om zes uur moeten we aanwezig zijn voor het eten. Dit blijkt gewoon een uitdeling van eten te zijn : de voorraadkast gaat open, je krijgt het een en ander te eten, maar je moet het wel zelf koken. Dus om de beurt koken, eerst de daklozen, dan de zwitsers en dan zijn wij aan de beurt. De mensen van de organisatie "Sans abri" kletsen wat met ons allemaal, over het sociale stelsel, over de historie, de opvang ( deze bestaat al zo'n vijf jaar ) etc. Karen gaat op een gegeven moment bellen omdat het allemaal wat lang duurt. Als ze terug is, is de andere pelgrim, een parisienne, ook gearriveerd. We zijn dan bijna aan de beurt om te koken. Het is een wat vreemde maaltijd, varkensvlees, linzen en rijst met iets van vlees erin. Het vult in ieder geval de maag.

Mmmmm...aardbeien, lunchen in de regen

Zondag 21 mei Sainte-Foy-la-Grande - Pellegrue 29 km

Verslag SMS zondag 21-05 : Net aangekomen in Pellegrue. Een leuke route langs veel wijngaarden (Bordeaux), klimmen en dalen natuurlijk. Het is wel weer warm. Na een km of vijf komen we langs een huis en worden we door een mevrouw binnengeroepen. We krijgen thee, een stempel en schrijven wat in haar boek. Een leuk mens, Yvette heet ze.

Notities zondag : Alletwee niet bijster goed geslapen, bed was ook niet alles. We kunnen wat rustiger aandoen, want de etappe is niet zo heel erg lang. De dakloze mannen zijn al klaar om te vertrekken en wensen ons een goede reis. De parisienne en de zwitser zijn al weg, dus wij zijn de laatsten. Nog even een paar boodschappen bij de super en dan op weg. In ons routeboekje staat dat er geen routebordjes zijn in de Gironde, dus moeten we goed opletten, echter tekst en kaart kloppen niet met elkaar en er is ook een stuk weg gekomen wat nog niet op de kaart staat, maar we komen er goed uit. We zien even later de zwitser, hij staat te liften. We gaan verder, er zijn wel routebordjes nl. de europese schelp en een geschreven bordje met echte schelp en Ultreia er op, die vinden we het leukste.

We moeten flink omhoog en dan komen we in een klein gehucht, le Petit Montet, waar we door een mevrouw naar binnen worden geroepen met de vraag of wij iets in haar livre d'or willen schrijven en de enquete van de association des amis in willen vullen. Zij heeft een leuk huisje met allemaal St. Jacques spullen en een kast met heel mooie stenen. Ze is weduwe, heet Yvette Laborie en haar man heeft de bordjes met schelp neergezet. We blijven drie kwartier, drinken thee en praten wat met haar, heel leuk. Dan verder tussen de wijngaarden door, die hier verder zijn dan in de Champagne, er zitten al heel kleine druifjes aan. Karen wil een foto van een chateau met druivenstruiken. We vinden er een,

Chateau des Thibeaud, maar dan moet Karen wel een greppel over, dat gaat niet helemaal goed, want ze valt met rugzak en al in het gras, heel handig dus. We blijven stijgen en dalen en maar tussen wijngaarden lopen met soms een beetje bos. Dan passeren we het bordje "Pellegrue" en hier is de refuge heel goed aangegeven aan het begin van het dorp. Ook zijn hier weer de koperen schelpen. De gite is open en de zwitser is er ook al. Het is een moderne gite voor vier personen boven de VVV. We knappen ons op en dan even het dorpje in, de kerk bekijken en kijken of er iets open is, niets dus. We hadden gedacht dat we iets konden eten bij "Chez Mireille", maar dat is niet open, ook de bar niet, maar die gaat na het voetballen even open, het hele dorp stroomt er naartoe, dus wij ook. Rond acht uur gaan we weer terug en leggen met z'n drieen ons overgebleven eten op tafel, wat dadels en peperkoek van de zwitser en ons noodrantsoen : twee blikjes salade nicoise, twee blikjes sardientjes, drie droge worstjes en wat soep. Het was genoeg voor ons drieen, we hebben heerlijk gegeten. Na het eten hebben wij nog een heel mooie zonsondergang gezien.

Weer een koperen "schelp", de kerk en onze slaapplek in Pellegrue

Verslag SMS maandag 22-05 : Hehe: we kunnen slapen in la Reole, na een mooie tocht van 27 km. Na 1,5 uur was er iemand gevonden die ons rond 6 uur bij de kerk ophaalt. Het slapen morgen lijkt ook moeizaam te worden, maar er wordt hard voor ons gewerkt ! Iedereen denkt mee. PS-je: we slapen in Aillas, bij een grootgrondbezitter. Chique dus.

Notities maandag : Karen heeft als een blok geslapen, Saskia niet, onweer, regen, klepperende luiken, etc. We willen om zeven uur op weg, want het is een lange etappe (27 km) dus de wekker gaat om zes uur. Karen haalt wat brood en croissants en om kwart over zeven gaan we dan weg. De lucht is bewolkt, maar het is niet koud. Nog steeds via weggetjes en graspaden langs de wijngaarden en de velden. Om kwart voor negen komen we in St. Ferme. Daar is een benedictijner abdij van Banderolle met daar tegenaan een abdijkerk, Notre Dame de la Nativité.

Verder zouden er volgens de gids winkels zijn, maar er is alleen een bakker en een postkantoor, geen fruit dus vandaag. We zien onderweg nogal wat velden met klaprozen en heel veel paarden. Het waait vandaag flink en we lopen goed door. Als we pauzeren in een bushokje, krijgt Saskia flink last van haar rug, ze kan niets meer, zelfs geen brood smeren, heel vervelend. Karen gaat kijken wanneer de bus komt, maar de laatste is vanochtend naar Reole gegaan. We gaan dan maar lopend verder. Met de rugzak op gaat het wel met de rug van Saskia. Rond half twee zijn we in La Reole,

alles heeft nog middagpauze en het office du tourisme is pas om drie uur open. Dan eerst maar naar de apotheek voor pillen en creme voor de rug van Saskia en dan naar de VVV. We krijgen daar te horen dat we beter een paar dagen van tevoren hadden kunnen bellen, maar desondanks wordt er toch voor ons rondgebeld. We gebruiken de rugpijn van Saskia ook wel een beetje om het geregeld te krijgen. Als men klaar is met bellen, is het wachten en wachten tot er teruggebeld wordt. Dat duurt eindeloos, dus gaan we maar even wat boodschappen doen voor morgen. Rond vijf uur eindelijk bericht dat we ergens kunnen slapen. We worden tussen zes en half zeven opgehaald bij de kerk. De mevrouw van de VVV gaat ook maar meteen bellen voor een slaapplaats voor morgen, wat ook nogal moeilijk blijkt te zijn. Er is in Bazas een camping waar ze mobilhomes verhuren, maar die zijn allemaal vol want er komen nogal wat wielrenners voor een wedstrijd met Hemelvaart, maar er wordt nog verder gezocht en teruggebeld. Er wordt vrij snel teruggebeld en men heeft een chambre d'hote gevonden, 6 km voorbij Bazas, waar we twee nachten kunnen slapen want we nemen een rustdag zodat de rug van Saskia wat rust krijgt. Tegen zessen lopen we naar de kerk en wachten daar op de persoon die ons op komt halen. Karen gaat nog even de kerk bekijken, Saskia heeft daar geen puf in. Er stopt een auto met een chique meneer en we gaan via een toeristische route naar Aillas, 14 km onder La Reole. We zien de Benedictijner abdij, groot en rijk geworden door het bootgeld dat ze vroegen aan de pelgrims. We rijden over de brug, die de toen 25-jarige Eifel voor over de Garonne had ontworpen en via een boer die aardbeien teelt. Dan komen we in het gehucht Pitrons (één huis ), maar ze hebben wel flink wat bos en grond in hun bezit. We kunnen twee kamers krijgen als we willen, maar we vinden een kamer genoeg. Als we naar beneden gaan, vraagt meneer of we willen internetten, nou graag, maar het is een heel trage verbinding. Karen brengt de route ter sprake, want onze volgende slaapplek ligt hier niet zover vandaan, dus we buigen ons over de kaarten en vinden een mooie, korte route. Daarna laat Charles, want zo heet de meneer, ons het huis en landgoed van buiten zien. Het huis is uit 1600 en is altijd familiebezit geweest. Daarna kunnen we eten in de knusse boerenkeuken, soep, omelet, aardappelsalade, kaas, aardbeien en koffie. Saskia krijgt heerlijke thee van verse verleine blaadjes uit de tuin. Charles komt met mooie, oude boeken aanzetten als we hem vertellen dat we in een boekhandel werken, echt hele mooie oude boeken, nog van de vader van mevrouw, het wordt dus laat vanavond.

Wegwijzer onderweg, Aillas.....

Dinsdag 23 mei Aillas - Sauviac 20 km

Verslag SMS dinsdag 23-05 : Na een korte en mooie wandeling kwamen we in Sauviac. Een gat, waar we slapen op een paardenboerderij. Morgen een vrije dag. Even rust voor de rug van Sas.

Notities dinsdag : Goede nachtrust en dan ontbijt. We wisselen adressen uit. Het echtpaar wil niets hebben voor het slapen en eten, dus een kaartje uit Compostela. Charles brengt ons met de auto naar Aillas voor brood en om een pelgrim in de facade van de kerk aan te wijzen en dan zet hij ons af bij de afslag naar Gans. Het is bossig gebied met zo nu en dan wat landbouwvelden en we moeten over drie plateau's, dus steil omlaag, een beekje en weer omhoog. We rusten even uit bij de kerk van Trazits en dan weer verder. We komen langs een kersenboom met heel veel kersen en een radio, die aanstaat......om de vogels af te schrikken ? en langs maisvelden waar de mais net omhoog begint te komen. We besluiten om door te lopen naar St. Côme, dus weer steil omlaag en omhoog en dan komen we in St. Côme. Er is een telefooncel en Karen probeert even naar mevr. Tresseras in Le Billon te bellen voor een slaapplek voor Hemelvaartsdag, maar ze is moeilijk bereikbaar. Dan, op de afslag naar Sauviac, zien we opeens een cafeetje "Le Drop" dus daar naar toe voor koffie en Saskia mag even voor de openhaard staan want misschien is het wel kou waardoor haar rug zo'n pijn doet. De mensen daar zijn ook nieuwsgierig en willen van alles weten. Na een half uurtje weer verder. Boven Bazas hangt een gitzwarte lucht, maar het is nog steeds droog. We houden het zelfs droog tot in Sauviac bij de kerk. Daar is een afdak met een bankje en daar eten we wat. Ook is er een telefooncel, maar mevr. Tresseras is nog steeds niet thuis. Dus op naar onze chambre d'hote. Het heet "La grange de Majouraou" en ze hebben heel veel paarden. Onze kamer is in een heel grote schuur die verbouwd is als slaap- en eetvertrek en ziet er goed uit. We kiezen de goedkope kamer met douche en wc op de gang, want we zijn toch de enigen die hier vannacht slapen. Het gaat nog steeds niet goed met Saskia's rug, met rugzak op gaat het redelijk, maar als ze die afdoet kan ze bijna niets meer. We rommelen wat en bellen met thuis en dan installeren wij ons binnen tot het tijd is om te eten. We krijgen heerlijk te eten en te drinken en als we daarna nog eens mevrouw Tresseras proberen te bereiken, blijkt die ook thuis, dus onze slaapplek met Hemelvaart is ook geregeld.

Diner in het paardenhotel

Woensdag 24 mei Sauviac 0 km (klopt niet echt want we hebben zeker 10 km als het niet meer is terug gelopen van Bazas naar Sauviac)

Verslag e-mail woensdag 24-05 : We hebben heerlijk uitgeslapen en om half elf zijn we naar Bazas gebracht. We hebben in dit leuke stadje wat rondgekeken, maar erg veel winkels hebben ze hier niet. Wat boodschappen voor twee dagen gedaan en daarna wilden we de kathedraal bekijken, maar die heeft ook lunchpauze zoals alles hier. Om twee uur is de internetwinkel open en daar zijn we nu dus nog, de site bekeken, weer leuke reacties gelezen en daarna wat internetten en verslag typen. Nu gaan we naar de kathedraal en daarna teruglopen naar Sauviac.

Notities woensdag : We hebben alletwee goed geslapen en ook wat langer dan anders want we hebben een vrije dag. Saskia is een schoenveter kwijt, ze had gisteren haar schoenen schoon gemaakt en de veters los meegenomen, en ze mist ook een BH. De schoenveter wordt terug gevonden, maar de BH blijft kwijt. Om negen uur staat het ontbijt klaar. Vandaag gaan we naar Bazas, we worden daar naar toe gebracht en rond half elf zijn we er. We gaan eerst even langs de VVV en daar hebben ze een prachtige stempel. Dan koffie en bespreken we wat we gaan doen. We willen van alles maar Bazas is kleiner dan we denken, dus het meeste zal wel niet lukken. Er is wel een internetwinkel. We doen eerst boodschappen bij de supermarkt, want die heeft een heel lange sluitingstijd en dan willen we tijdens de sluitingstijd van de winkels de kathedraal bekijken, maar helaas die heeft ook lunchpauze. Dus dan maar wat eten in het parkje langs de kerk. Daar komt ook een hele schoolklas eten, allemaal meiden. Daarna drinken we ergens koffie en als het twee uur is naar de internetwinkel, want die is dan open. Eerst even de website bekeken, leuk om alweer nieuwe reacties te lezen. Saskia gaat dan verslagen typen en Karen bekijkt wat wereldnieuws en websites van andere pelgrims. Dit duurt ongeveer twee uur en dan gaan we naar de kathedraal. Daar zitten Reinhold, Rufina en Christian te wachten op hun opvangadres. Even wat bijpraten en dan de kathedraal in. Een mooie grote kathedraal met prachtige ramen, er wordt geoefend op het orgel en hierna gaan wij weer op weg naar ons slaapadres. We willen via een klein weggetje terug, maar helaas lukt dat niet en moeten we via de D655 lopen. In Sauviac gaat Saskia nog even bellen, Karen loopt door. Zij komt de eigenaar nog tegen die aan haar vraagt of zij haar vriendin verloren is. Als Saskia terug is kunnen we bijna meteen eten en onze was wordt ook teruggebracht, gestreken en al !!!

Hond van Karen....... en de kathedraal van Bazas

Donderdag 25 mei Sauviac (Beaulac) - le Billon 18 km

Verslag SMS donderdag 25-05 : We zijn om 10.15 vertrokken uit Beaulac, daar zijn we naartoe gebracht. We hebben 18 km gelopen op een oude spoorbaan, heel recht en heel saai. Nu zitten we in Le Billon, een plaatsje met een huis, tig schuren en een schommel. Ook zijn hier Reinhold, Rufino en Christian. Ook ontmoeten we Dominique, druk dus.

Notities donderdag ( Hemelvaart ) : We hebben afgesproken dat we vanochtend weggebracht worden door mevrouw naar Beaulac. Dat is geen probleem, maar zij kan pas om tien uur, dus ook lekker laat opstaan, heel luxe. Het dochtertje van twee weken blijft thuis, maar Thomas van drie gaat mee. Om kwart over tien worden we afgezet in Beaulac, ze wil ons zelfs verder brengen, naar Captieux, maar nee, wij gaan lopen ! Als we uitstappen zien we Christian, Rufino en Reinhold. Via de bakker gaan we op weg door Les Landes, drie dagen bos, gedeeltelijk over een voormalige spoorlijn. Het is saai lopen, veel dennenbomen en varens. Rond half een komen we in Captieux en drinken daar koffie. De rug van Saskia is nog niet helemaal goed, maar wel al wat beter dan een paar dagen terug. Zij gaat tegenwoordig eerst op een stoel of bank zitten en doet dan pas haar rugzak af, dat werkt veel beter. Na de koffie weer verder langs de spoorlijn naar Le Billon.

Net zo saai als vanochtend, we gaan de kruisingen maar tellen, het zijn er heel wat. Rond drie uur komen we aan bij mevrouw Tresseras in Le Billon. Een huis, een kleiner huis en heel veel schuren, daar zijn ze gek op in dit stuk van Frankrijk. We slapen in het kleine huisje, samen met een fransman, Dominique. Er zijn hier twee hele leuke hondjes, ze lijken moeder en dochter. Dominique is in de weer met het aansteken van de geiser voor het warme water, lukt niet erg goed, maar uiteindelijk is er dan warm water. Er is geen warm eten, dus moeten we zelf koken. Wij eten samen met Dominique, hij heeft rijst, wij ons noodrantsoen. Mevrouw Tresseras komt zo nu en dan wat kletsen, wat wel gezellig is. Dominique wil engels met ons praten, wat ons wel handig lijkt, maar Dominique heeft moeite met omschakelen. Kwart voor tien naar bed, terwijl het buiten nog licht is.

Mevrouw Tresseras en zo te zien een draagmoeder.

Vrijdag 26 mei le Billon - le Jay 30 km

Verslag SMS vrijdag 26-05 : Vandaag slapen we in Le Jay 3 km voorbij Roquefort, want daar was de gite vol. 30 Km gelopen alweer door de bossen. We zijn de 1000 km grens gepasseerd !

Notities vrijdag : We hebben de wekker op kwart over zes gezet. Dominique is er nog net, hij vertrekt altijd vroeg omdat hij niet tegen de zon kan. We nemen afscheid van hem in de hoop hem vanavond nog eens te zien in Roquefort. We lopen via de kortere route, die mevrouw Tresseras ons had laten zien, maar Saskia heeft niet goed opgelet en denkt dat we verder door moeten, maar dat klopt niet.

Dus weer terug. Uiteindelijk komen we weer via veel zigzag op de spoorlijn en horen ook weer het geraas van de D932. Als we bij het oude Gare Le Poteau komen, blijkt dat de route anders loopt dan in ons boekje, omdat ze de spoorbaan misschien gaan gebruiken voor een nieuwe snelweg, de A65. Voor ons betekent het dat we om moeten lopen (denken we), maar we zijn wel het bos uit en lopen nu langs giga maisvelden en andere landbouwgebieden. We zien een enorme eendenfokkerij, later denken we dat die ook bedoeld zijn voor de foie gras, want ze hebben dat niet alleen van ganzen, maar ook van eenden. We blijven ook steeds de andere drie zien, dat zal wel zo blijven tot St. Jean Pied de Port. Rond tien uur komen we in Bourriot, waar een cafe open is. Koffie !!! We gaan daarna via Retjons, daar staat de 1000 km paal en die willen wij zien. Weer veel maisvelden, maar dat betekent dus wel dat het open gebied is. Om half twaalf komen we in Retjons, foto's maken van ons bij het bordje en dan willen we koffie. Even gevraagd en er is een alles-in-een-cafe : cafe, winkel en afhaalpizza. We gaan via een pad langs een water verder, een beetje een GR-pad, maar wel droog en heel mooi, maar daarna wordt het weer een pad met losse stenen, we stijgen en we dalen een beetje en dan Roquefort. We lopen naar cafe de la Paix voor de gîte, maar de andere drie zijn daar al en ook Dominique, dus de gîte is vol. Dus wat nu, er is wel een andere plek, maar dat is drie km verder. We kunnen niets anders, dus we doen dit dan ook maar. Via de super naar onze slaapplek, die gelukkig wel op de route ligt, dus morgen minder km's. Na veertig minuten zijn we bij nummer 1628 en lopen de mooie tuin in van Antoinette.

We krijgen een kamer achter in het huis en dan een lekker pilsje in de tuin. Daarna lekker opfrissen en we kunnen wassen in de wasmachine. Karen tafeltennist met de kleinzoon en Saskia gaat de was ophangen. We staan in de tuin nog wat met de kleinkinderen te kletsen als Antoinette aan komt zetten met een fotoalbum met een krantenartikel over Ignace Brekelmans, die hier in 1990 langsgekomen is met een ezel. We gaan daarna eten met een grote groep: drie broers van Antoinette, twee kinderen, één aangetrouwd, vier kleinkinderen en wij. De kleinkinderen eten apart in de keuken, leuk maar chaotisch. Na het eten drinken we met Antoinette en haar oudste broer een kopje nuit calme thee, want we hadden verteld dat we alle twee niet erg goed slapen, dus......

Saskia en Karen nog 1000 km !!!

Zaterdag 27 mei Le Jay - Mont-de-Marsan 19 km

Verslag SMS zaterdag 27-05 : We zijn in Mont-de-Marsan, zijn via de D932 gelopen. Eerste stuk was redelijk rustig. We waren net op weg toen er een auto stopte, bleek de man van de gîte te zijn. Hij gaf ons de sleutel van de gîte en zou ‘s avonds wel langs komen voor de stempel ( is net langs geweest ). Het is vandaag heel heet, maar we zijn vroeg vertrokken.

Notities zaterdag : De wekker gaat vroeg, want we hebben een lange dag te gaan naar Mont-de-Marsan en het wordt vandaag heet. Het ontbijt is gezellig. Antoinette loopt een stukje met ons mee en neemt een foto van ons en dan via de D932 op weg.

Even voor achten stopt er een auto. Blijkt de man van de gîte te zijn, hij geeft ons alvast de sleutel, Jacobus is dus weer vriendelijk voor ons, het moest dus wel zo zijn, via de weg en zo vroeg. Al snel, na bijna vier uur, komen we voorbij het bordje Mont-de-Marsan, we zijn dan in het industriegebied, waar ook de grote supermarkten en andere grote winkels zitten. Eerst koffie en dan een sportwinkel, Supersport. Even naar binnen en rondkijken. We zoeken wat lichtgewichtspul, eventueel een andere broek en jas, maar dat lukt niet. Wel een lichtere fleecetrui. Dan nog naar de Carrefour en dan op zoek naar de gîte. Het is nog een heel eind, maar om één uur zijn we er. Het is een mooie gîte, maar ..... geen gasstel en we hebben eten gekocht om warm te maken in de koekepan, helaas. Vlak na ons komt Dominique binnen, gezellig. We gaan met z'n drieen de stad in. Een leuke, maar wel erg grote stad en ergens warm eten is moeilijk, want er is weinig open, dus we gaan vanavond voor de afhaalpizza. Nog even naar een grote boekhandel, waar we heel mooie winkelmandjes (iets voor Selexyz....) zagen en maken daar een foto van.

iets voor Selexyz....?

Dan gaan we terug naar de gîte, waar om zes uur de beheerder komt voor de stempel en hij blijft nog even hangen om wat te kletsen en om wat handige tips en lijstjes te geven. We gaan daarna de pizza's halen en eten die op bij de rivier, heel gezellig zo met z'n drieen. Na het eten snel terug, want morgenvroeg gaat de wekker om half zes.

Met onze ´eigen ´ sleutel ...Saskia, Dominique en Karen

Zondag 28 mei Mont-de-Marsan - Saint Sever 20 km

Verslag SMS zondag 28-05 : Om zes uur vertrokken en om half twaalf in St. Sever aangekomen in een gîte. We dachten dat het warm zou worden,maar het was de hele etappe mistig en bewolkt.

Notities zondag : We gaan vandaag om zes uur op weg, maar we hebben alletwee heel erg slecht geslapen. Als ontbijt hebben we nog wat stukken pizza en dan op weg. Ze zijn hier al bezig met het schoonmaken van de straten, om 6 uur op een zondagmorgen !! Het is mistig vandaag, heel vochtige mist. De route is mooi en rustig. We stoppen even in Benquet om daar de kerk te bekijken en ons croissantje te eten. Het zijn croissants ordinaire, dus de echte ! Dominique loopt een sneller tempo dan wij, maar af en toe wacht hij even. Al heel vroeg, om kwart over elf, komen we in St. Sever aan. Bij het Jacobijner klooster, onze slaapplek voor vannacht. Een heel aardige, drukke mevrouw wijst ons onze kamers. De winkels zijn open tot een uur of twaalf en Saskia gaat met Dominique snel boodschappen doen voor het avondeten. Karen vindt, na wat rommelen in haar rugzak, opeens haar onderbroek, die ze al drie weken kwijt was, terug. We frissen ons op en gaan het stadje bekijken. Het is heel stil en alles is dicht. Dus de kerk bekijken, maar eerst op een terrasje van een gesloten cafe gaan zitten en wat schrijven en sudoku'en. Uiteindelijk gaat het cafe toch open en komen er een paar andere mensen op het plein, maar verder blijft het rustig. Ondertussen gaan we de kerk bekijken, een sobere kerk, maar wel mooi, een gedeelte achterin heeft mooie beschilderde figuren. We proberen een foto te maken, maar dat is heel moeilijk. Via de kloostergang van het ernaast gelegen klooster terug naar het terras. Karen gaat bellen en Christian en Reinhold komen aangelopen en schuiven aan. Gezellig gekletst, Karen komt weer terug en we blijven nog wat zitten. Hierna gaan we terug naar het klooster om lekker buiten op de cour te gaan zitten schrijven. Dominique komt er ook bij zitten. Hij heeft het een en ander aan eten geregeld : biefstuk, meloen, kaas, dus we krijgen een goede maaltijd. Pelgrims spaghetti met rode saus. Spaghetti koken in water met bouillonblokje. Saskia maakt de saus met de ingrediënten : sardientjes, tomatenpuree, bolognaisesaus, champignons, sjalotjes, zwarte olijven en een zakje bouillonsoep. Het is nog lekker ook, maar zoveel dat we de rest aan de andere drie geven. Dan gaat Saskia nog even bellen en gaan we slapen.

Medepelgrims

Maandag 29 mei Saint Sever - Beyries 27 km

Verslag SMS maandag 29-05 : Vandaag vroeg vertrokken voor een etappe van 27 km naar Beyries. In Hagetmau boodschappen gedaan voor het avondeten. Het was goed loopweer. Slapen in feestzaal.

Notities maandag : De wekker loopt om half zes af, ontbijt beneden met ei en oud brood maar oké. We willen eigenlijk afsnijden via de D933, maar de weg is nu al heel druk, dus we gaan gewoon via de route. Het is heel vochtig buiten, een soort natte mist, bijna regen. Het begint weer heuvelachtiger te worden. We lopen over rustige slingerweggetjes en het wordt steeds natter dus toch maar de hoes om de rugzak. We zien hier alleen maar mais,

of eigenlijk kleine maisplantjes. Als we in Horsarrieu aankomen gaan we even voor de kerk zitten om uit te rusten en dan komt er een mevrouw aan, die de kerk openmaakt en zelfs speciaal de lichten aandoet voor ons, dus even de kerk bekijken. We lopen vandaag lekker door en zijn om tien uur al in Hagetmau, daar willen we boodschappen doen en dan door naar Beyries. Dus een cafeetje binnen en Karen loopt even naar de VVV om te vragen waar een supermarkt is. Blijkt dat op maandag hier alles gesloten is, behalve een grote Champion, dus daar naar toe en om half twaalf op weg naar Beyries. Het zijn heel rustige weggetjes, we stijgen en dalen voor beekjes, maar heel fijn. En dan komen we aan in Beyries en gaan de slaapplek zoeken. Moeilijk is dat niet want het dorp bestaat maar uit een paar huizen en we hebben al gauw het huis van de beheerders gevonden. We slapen in de feestzaal tegenover hun huis, naast het gemeentehuis. Dominique is er al, er staat nl. al een opgemaakt bed in de zaal. De beheerder legt het een en ander uit en dan komt ook de burgemeester even kijken hoe het gaat. De zaal is prima, er is een plek om te koken, een douche (weliswaar tussen twee pisbakken) en toilet. We kunnen zelfs eten krijgen, maar dat hadden we zelf al gekocht dus dat is niet nodig, alleen wat brood. Ons gewone aankomstritueel en dan de was ophangen, buiten aan en in een boom. Helaas valt Saskia's handdoek op de grond op pas gemaaid gras, dus dat wordt plukken. We gaan wat rond kijken in het dorp, maar dat is dus echt niet veel te beleven, we bekijken de kerk en dan gaan we terug. Dominique is ook weer terug van zijn toer in het dorp en staat wat te kletsen met de beheerder, een oudere mevrouw. We krijgen een verse roze anjer, heel lief. Dominique wil ons graag franse lelies laten zien, dus daar lopen we naartoe en dan terug, Saskia gaat bellen en Karen en Dominique gaan koken. Rond negen uur lopen we terug naar de kerk, want daar kunnen we een oude man zien die de kerkklokken gaat luiden en dat willen we graag zien. Het duurt nogal lang voordat het begint, maar het is wel leuk om te zien, helaas onmogelijk om er een leuke foto van te maken. Dan terug en slapen.

Franse lelies

Dinsdag 30 mei Beyries - Orthez 17 km

Verslag SMS dinsdag 30-05 : Aangekomen in Orthez, hadden geen zin in de gîte en zijn nu op de camping in een mobilhome met schelp, speciaal voor pelgrims. Hadden dit nodig, even met z’n 2en.

Notities dinsdag : Karen heeft last van haar andere knie, de rechterknie, die zit helemaal op slot dus maar even zien hoe het gaat. We mogen een beetje uitslapen vandaag. Om kwart over 8 gaan we koffie drinken bij de beheerders van de gite en praten wat over het franse sociale stelsel, scholen etc. en gaan dan om een uur of 9 op weg. Als we lopen gaat het goed met Karen´s knie, dus dat is wel prettig. We komen in de Pyrenees-Atlantique, het laatste franse departement voor ons. Ook nu weer veel mais maar ook wat bossen en het blijft stijgen en dalen voor beekjes. We rusten even uit in Sallepisse en dan een flinke afdaling naar Orthez waar we om 10 voor een aankomen en de VVV is nog open ! We kunnen op de camping terecht, wel 1,5 km buiten het dorp maar we willen even met z´n tweeën zijn. Ons onderkomen is een container met een grote schelp, met 2 kamers met stapelbed, kookgelegenheid en douches en toiletten, gewoon in het campinggebouw, net vakantie.We willen wel even naar het stadje terug en zien een foldertje hangen dat er fietsen te huur zouden zijn, maar helaas dat was vorig jaar... Dus maar weer 1,5 km terug. Nog even terug naar de VVV, omdat iedereen het heeft over reserveren in Ostabat, wat we eigenlijk niet willen dus doen we het toch maar niet. Karen is op zoek naar iets voor Bart (manga), maar dat lukt helaas niet. Dus wat boodschappen en dan even een cafeetje in voor een drankje en de eerste tapas, we komen in de buurt van Spanje. Bij de kerk zien we Christian nog even en hij vertelt dat er 11 (!) pelgrims zijn in Orthez, dat is veel ! Dan lekker terug naar de camping en wat schrijven en dan wachten op het eten. De beheerder was het een beetje vergeten, maar nadat we erom gevraagd hadden krijgen we onze maaltijd en ook het ontbijt voor morgenochtend, een plasticbakje met vakjes waar onze avondmaaltijd in zit en een pak koekjes voor morgenochtend als ontbijt... Na het eten nog even bellen en de waterslangetjes schoonmaken en dan naar bed.

Hotel de Schelp

Woensdag 31 mei Orthez- Osserain(Rivareyte- pays Basque) 23 km

Verslag SMS woensdag 31-05 : We zijn in Osserain, 3 km voorbij Sauveterre de Bearn. Het is al druk met pelgrims, we hebben er 9 gezien in Sauveterre en veel slaapplekken waren vol. Toen we net onderweg waren, zagen we voor het eerst de Pyreneeën ! We zijn nu in Baskenland.

Notities woensdag : Het was een heerlijke slaapplek, lekker rustig. Om 7 uur ontbijten we. Het is nog wat fris als we aanlopen en via de bakker verlaten we Orthez. We zien een dood eekhoorntje, die hebben flinke slagtanden, wist Saskia niet. En dan zien we de Pyreneeën opduiken, voor het eerst. Wat zijn die hoog zeg! Geweldig. Al snel wordt het weer warm en dan gaan we de bossen in, met alweer nieuwe route-aanduidingen, betonnen paaltjes met schelp. Het is nog steeds maisgebied en we zien veel stellages waarin de mais gedroogd wordt, waarschijnlijk voor de beesten, want de mais op het veld kan nog lang niet geoogst worden. Als we bijna bij de kerk van l´Hopital d´Orion zijn horen we ineens Rufino roepen, zij zitten heerllijk op een picknickplekje te rusten dus wij daar ook even bij gaan zitten om wat te kletsen, we zijn nu in de streek de Bearn. Dan weer verder, via een koeienpad en een heel smal afgrijselijk keienpad stijgen en afdalen, niet echt bevorderlijk voor knieen en voeten maar rond half 2 komen we dan toch in Sauveterre de Bearn. De VVV is helaas tot 3 uur gesloten dus het dorp in voor een drankje. Bij de kerk zien we een aantal, voor ons onbekende, pelgrims zitten dus daar even naar toe en een praatje maken. Het zijn 2 nederlandse fietsers, 2 nederlandse lopers (uit Veldhoven), een fransman en een spanjaard. De nederlandse lopers hebben al over ons gehoord en gelezen. Ook ons drietal (Christian, Rufino en Reinhold) komen eraan. Dan blijkt dat iedereen al een slaapplek gereserveerd heeft, dus wij ook maar bellen. We kunnen terecht in Ossarain maar pas om half 4. Dus toch maar even wat drinken en daarna willen we boodschappen doen. We zien ook Carl en Aukje, zij staan hier op de camping, even wat bijkletsen en dan met z´n vieren naar de supermarkt. Via en fotowinkel voor een nieuwe SD-kaart gaan we op weg naar ons slaapadres. We zijn net over de brug als er een auto stopt, blijkt onze gastheer te zijn, dus rugzakken in de auto, wij ook in de auto en naar Ossarain. We zijn in Baskenland en onze gastheer is ook een echte Bask. Hij heeft een schitterend oud huis, groot, naast het kerkhof en tegenover een peloteveld, waar vanavond een wedstrijd is. We gaan ons lekker opknappen en dan krijgen we een lekker pilsje. Pascal, onze gastheer, moet nog even weg, dus we krijgen de sleutel van het huis en de sleutel van de kerk om die even te bekijken. Als we terug zijn installeren we ons in de tuin om wat te schrijven en daarna naar de pelotewedstrijd, een baskisch spel waar, denken we, squash van afgeleid is, een leuk spel om naar te kijken. Om 8 uur gaan we met z´n drieën terug naar huis, Pascal was de scheidsrechter, en krijgen we een heerlijke maaltijd. Tegen 10 uur gaan we naar boven en naar bed.

Karen, Saskia en Pascal

Wordt vervolgd in "Reisverslag Juni"